PEŞİMDEKİ İNTİKAM Bir çığlık daha özgürlüğüne kavuşmuştu o gece. Duvarlara çarpıp yankılanan haykırışlar, karanlığın içinde ikisini de esir almıştı. Bugün geri dönüş yoktu. Acı iliklerine kadar işlerken, pişmanlık gün yüzüne çıkacaktı. Acı, ikisini de yok etmek için emir almış gibiydi. Toprak ise gökyüzünden iki can daha istiyordu... ... "Ben istersem nefes alır, ben istersem yaşayabilirsin güzelim. Sen diye bir şey yok, İlya. Sen ve sana ait olan her şey bana ait, küçüğüm." Acı oydu. Acı, adamın duygusuzluğuydu. Acı, daha o doğmadan ellerine emanet edilmişti. "En acı ölüm, ruhunun öldürülmesidir." Onun da ruhu ölmüştü. Ardından bedeni esir düşmüş, gücünü yavaş yavaş kaybetmişti. İLYA SOYKIR Ateşin küçük kurbanı... Üç ay içerisinde tüm ailesini kaybetmişti. Bu koca dünyada, onu acılar içinde ölüme sürükleyen duygusuz bir adamın ellerinde esir kalmıştı. Ölümü tatabilmek için çırpınıyordu İlya. Her gece gözlerini yakan damlalar akmak için emir alırken, ölüm çoktan kara kalemle kalın bir kitaba not edilmişti. Şimdi ise yalnızca gerçekleşeceği günü bekliyordu. ATEŞ KARAHANLI Acının, duygusuzluğun ve ölümün beden bulmuş hâliydi. O, acıdan yaratılmıştı. İntikam ateşiyle büyümüş, içindeki acımasızlığa tutunarak bu yaşına kadar gelebilmişti. İçindeki intikam ateşini bu küçük bedenden çıkarmaya çalışırcasına üzerine acımasızca yüklenirken, güçsüz çığlıklar duvarlara çarpıp yankılanıyor, isyan edercesine kaçacak bir yer arıyordu. Fakat küçük bedeni artık daha fazla direnememişti. Kaderle iş birliği yapan ölüm emri, küçük kızı bu hayattan silmek için adamın emirlerine itaat ediyor, onun gölgesine boyun eğiyordu. Tam anlamıyla... ⚠ +18 bölümler bulunmaktadır. Lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz.

Su gibiydi iki genç kız da. Öyle narin öyle güzellerdi. Birinin adı Zeynep'ti. Bakanlar gözlerini alamazlardı. Babasının en değerlisi, mücevheri, güneşiydi. Birde Mardin'in ağası vardı. Ömer Ağa. O bir şey isterse olurdu, kimse karşı gelemez gelmeye cüret bile edemezdi. Bütün aşiretlerin de Mardin'in de ağasıydı. Herkes bilirdi onun sözü sözdü. Adaleti kendisinden hep bir adım önde olan bir adamdı. ______________________________________________ "Berzan ağa vermezlerse kaçıracakmış seni hiç mi korkmuyorsun?" Kahkaha attı kardeş bildiği arkadaşının sözüne Zeynep. "Asla evlenmem onunla kaçırırsa da elbet yolunu bulur kaçarım kaçamazsam da canıma kıyarım yine de yar olmam ona." "Yine de bir düşünseydin babanın durumu zorda Paşaların oğlu o kurtarırdı sizi bu durumdan." "Sen delirdin mi Dilan asla evlenmem onunla dedim ya hem babam söz verdi okutacak beni. Değil Paşaların oğlu koskoca Mardin'in ağası Ömer Ağa bile gelse alamaz beni." Kararlılıkla konuştu genç kız kendinden çok emindi. İlerde çalıların arkasında biri daha vardı ama küçük kızın böbürlenerek konuşmasını kahkaha atmadan dinlemeye çalışan. Hele son sözlerini duyunca gözlerinde pırıltılar beliren. ---------------------------------- Diğerinin adı ise Dilan'dı. Korkusuz, cesur ve hep yüreğinin sesini dinleyen Dilan. Zeynep'ten daha zor bir davanın savaşını verecekti o. İki genç kız da Mardin'in ateşli topraklarında kendilerini bir anda hem var oluş mücadelisinin içinde bulacaklar hem de aşkın büyülü dünyasının içinde gururlarını kaybetmeden savaşı kazanmanın yollarını arayacaklardı.

❗"bu kitabımda +18 bölümler ve Gifler bulunmaktadır rahatsız olanlar lütfen okumasın❗ Saplantılı bir aşığın Cehenneme çevirdiği küçük bir hayat ve o berbat hayatın içerisinde istemeden de olsa yeşeren küçük bi fidan... Yıllar sonra saplantılı aşık ve saplantılı olduğu küçük kadının yoları kesişirse ne mi olurr...? Peki ya siz saplantılı aşığı olan Mirza yüzünden hayatı adeta Cehenneme dönen bu kadının yani Umut'un Hayatını okumaya hazırmısınız?

-Caddeden karşıya geçeceğim sırada ,kaldırımda tekerlekli sandalyede oturan bir adam gördüm.Üstünde yırtık bir kazak ve boyalı bir pantolon vardı.Kaldırımda insanlardan bir şey için yardım istiyor ama kimse ona aldırış etmeden yürüyordu. -Caddeden karşıya geçip yere düşmüş olan cüzdanını gördüm.Sanırım insanlardan cüzdanına uzanamadığı için yardım istiyordu.Yere eğilip cüzdanını elime aldım.Ve ona doğru döndüm....... -Aşk insanı nerde ve nasıl bulurdu hiçbir fikrim yoktu ama yardım,insanı kalbe ulaştıran tek şey miydi?

Küçüklükten başlayan tatlı çocukluk aşkı... Kaderin onları yeniden birleştirmesi bir mucize olmalıydı. Yıllar sonra,kader onları tekrar birleştirmişti...demek doğru olur muydu? Hayır hayır,onların yeniden birleşmesi bir kader değildi...bunun sebebi ise hikayede gizliydi. Küçük yaşta ailesini kaybeden Savaş'ın acı geçmişi,kardeşi Kıvanç ile zorluklar arasından ayakta durabilmesi,yıllar sonra o tatlı küçüklük aşkının peşine düşüp- Ups,ağzımdan kaçırdım sanırım. Elis,hiçbir şeyin farkında değildi.Kader sanıyordu işte,kader değildi. Sen zaten hep onun ufaklığıydın küçük kız... ⚠️MAFYA kitabındaki karakterlerin çocuklarının hikayesidir. 💜Kitap kapağı yapımı: fantastiktutkunu💜 ❗️Küfür içerir❗️ Başlama tarihi: 12/07/2018