Gözümü açtığımda beyaz,boş ve kameralarla izlendiğim bir odadaydım.Kolumda değisik rakamlar,başım allak-bullak bir şekilde etrafa bakıyordum.Birden ayak sesleri odada yankılanmaya başladı. "Uyanık mısın?"dedi tanımlayamadığım bir ses. Tam ayırt edememe rağmen bir erkek olduğu sesinden anlaşılıyordu yanıma yaklaşmaya devam etti ve benden 2 adım uzaklıkta durdu ve: "Korkuyormusun?Bu iyi korku seni dinç tutar bu hissi asla unutma"dedi. Çok korkmuştum.... Ve benim hikayem başladı. Bilim adamlarının birer kuklası haline gelmiştik adeta ne olduğumuz belirsizdi; sayısız güçlere sahip olmuştuk.Korkularımız bizi hayatta tutan tek şeydi,umutlarımızsa yaşama sebebimiz.Kaçış imkansızdı,en azından diğerleri için.... Kapak tasarım: TAMAMEN BANA AITTIR. Yazar: Armygirl01 Menejer:Armygirl01-mnjr Başlangıç tarihi: 26 ağustos 2016

Şimdi ölüm fermanımı imzalıyordum. İki seçenek vardı, ya ölücektim yada hayatımın yalanıyla yüzleşecektim. Her şey birgün Clara'nın ölü bir kurt bulmasıyla başladı. O gün ailesine ,arkadaşlarına, hayatına veda etmesi gerekiyordu. Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Gerilim #2 07.06.2019 Gerilim #3 06.07.2019 Kurtadam #1

Eva Johnson sıradan bir lise öğrencisi iken bir anda anlam veremediği olaylarla karşılaşır. Yazıları okuyamaması ve eşyaların ona doğru uçması ile kafayı yediğini düşünür. Fakat bir gün bir genç karşısına çıkar ve kendisinin yalnız olmadığını söyler. Eva kendisi gibi özel yeteneklere sahip gençlerin bulunduğu bir akademiye taşınır ve burada ise hiç beklenmedik yeteneklerini keşfeder. Aslında bu yeteneklerinin onu sonunu getireceğinden habersizdir. 7 seçilmişin var olması gerekirken kendisi 8. olarak aralarına katılır. Peki bu onun için neleri beraberinde getirir? İşte sizlere bunu anlatan sürükleyici bir hikayeye davet ediyorum. Şimdiden keyifli okumalar... *Kitabın devamı ile birleşik olduğundan bölüm sayısı fazladır* Temmuz ayı boyunca Bilim Kurgu #7 - #10 Ağustos ayı boyunca Bilim Kurgu #5 Eylül ayı boyunca Bilim Kurgu #1 © Tüm hakları saklıdır © PERVİN ÇALIŞKAN

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

"Kişiliği Ocak birine, fazla bahar ismin..." Ülkenin beyin gücünü barındıran bir teşkilat. Yeteneği ve güzelliğine ek soğuk kişiliğiyle dikkat çeken bir Mayıs SARAÇ. Ailesi ve üst düzey başarılarıyla teşkilatın göz bebeği Barkın KASIRGA. ####### Teşkilatın içine sızmış köstebeği bulmak için bir araya gelen bu ikili zaman içinde gördükleriyle bir labirentin içinde olduklarını fark edeceklerdir. İçine çekildikleri olay onları seçim yapmak zorunda bırakacaktır. Ateşe tutulmuş kişilikler zamanla aşka düşünce işler akıl almaz şekilde iyice karışır. ####### Mayıs, hiçliğin ortasında yalnız. Barkın, varlığın ortasında kararsız. Açığa çıkan sırlar tüm ülkeyle beraber bu iki zor karakteri karıştıracak. Kapanan yaralar defalarca kanatılacak. İntikamlar kişisel savaşları barındıracak. ####### Hiç bir şeyin göründüğü gibi olmadığı bu hayatta tutkulu, asi, soğuk ve ateşli bir olay hikayesi.

Onun hakkında hiç bir kitapta yazmıyor. Hiç kimse onu bilmiyor. Onun hakkında hiç bir şey bilinmiyor. Onun sadece adı var. Ve o daha önce kimsede olmadı. O BİLİNMEYEN ELEMENT ♢♢♢♢♢♢ Tüm hakları saklıdır.

Ailesi gözleri önünde öldürülen genç bir kız. Görev için liseye giderse ve en büyük düşmanına aşık olursa ne olur? Bu Alya nın hikayesi bu intikamın hikayesi.. *** Usulca gözlerimi açtım. Karşımda elleri bağlı oturuyordu. Nasıl yaparsın lan diye bağırdım. Nasıl yaparsın. Yanına yaklaşarak karnına yumruk attım. Neden ,neden aşık ettin beni kendine diye bağırdım. Hiç düşünmeden silahı çekip alnına dayadım. Özür dilerim Demir Yüksel, özür dilerim dedim ve depodaki sessizlik, yerini silah sesine bıraktı. İyi okumalar. Yorum ve vote unutmayınızz..

Toz pembe bir hayat yoktur. Toz pembe bir renk değil. Bir seçenek değil. Her renk bir siyahla lekelenmiştir. Her şeyin bir sonu, bir uç noktası vardır. Uçurumun kenarı gibi. Çok yüksek gözükür, ancak bir sonu vardır. Çok sevdiğin bir kitap gibi. Ancak bir sonu vardır. Yaşam gibi. Ölmeyeceğini sanırsın. Ölümsüz olduğunu sanırsın. Ancak o gün gelir çatar ve ölürsün. Benim hikayemin de bir sonu vardı. Bir uç noktası vardı. Ben bir cezalıydım. Cezam ise asla bir kelebeğe dönüşemeyecek bir tırtıl olmamdı. İnsanların canını yakıyordum. Bir tedavi bulmak için insanlara acı çektiriyordum. Bunu annemin göz yaşlarından öğrenmiştim. Ben bir insandım. Diğer tüm insanlar gibi mutlu olmak istiyordum. Mutluluğun peşinden koşturuyordum, ta ki bana deli gözüyle bakıldığını fark edene dek.

Herkesten farklıydım ve herkes de bunu biliyordu. Bilmekle kalmıyor benden korkuyor, benim yok olmamı istiyor, tiksiniyor ama bana şaşırmaktan da kendilerini alamıyorlardı. Avcılar denen illet bir kuruluş beni ve benim gibi olan 9 kişiyi bulup insanları güvende tutmaya and içmişlerdi. İnsanların koruyucu melekleriydiler. Ama ne Avcılar ne de kalan tüm insanlar aslında çocukluğunu güçlerini kontrol etmeye çalışmakla harcamış masum bir kız çocuğu olduğumu göremiyorlardı. Taki Avcılar beni buluncaya kadar. İşler artık daha kötü olamaz derken hem eğitmenimi, hem de yıllardır sakladığım kimliğimi birden kaybetmiştim. Ama her beyazın içinde bir siyah olduğu gibi, her siyahın içinde de bir beyaz vardı.Nereden bilebilirdim ki Avcı karşıtı güçlü bir grubun var olduğunu ve aslında binlerce kişinin Avcılar'a inanmadığını?Nereden bilebilirdim ki kalan numaraların istikametinin tam olarak bulunduğum yer olacağını? Ve nereden bilebilirdim ki hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını.