Rus asıllı Komutan Andrei Roskolnikov Kuznetsov'un yanına yerleştirilen bir Türk ajanı.

[TAMAMLANDI] Obsesif bir katil... Aşçı bir baba... Aralarında büyük bir engel varken, birleşmeleri mümkün olacak mı? Başlangıç: 30.01.2021 Bitiş:02.07.2021

Kafasını geri verip, rüzgarın onun tenini yalamasına izin verdi. İçi titreyecek kadar zevk almıştı. Kamyonetin kasası onun için akılda kalacak minik bir anıydı. Kim bilir, belki ileride bir dönüm noktasının başlangıcını temsil edecekti... Persika Çiftliği'nin bu yazını diğer yazlardan farklı kılan neydi? Bxb *Hikaye içerisinde küfür, cinsellik ve tetikleyici ögeler bulunabilir.

❛❛Kendi dilimde seni seveceğime yemin ediyorum.❞ Arya küçüklüğünden beri oyuncu olmak ister ama ailesi, aile mesleği olan doktorluğu sürdürmesini istiyordur ve Arya en büyük hayalinden vazgeçip ailesini dinleyerek doktor olur. Savaş ise ekranların aranan yüzü ve kızların ilgi odağında olan, popüler bir oyuncudur. İkilinin yolları denk geldiğinde ilk başlayan şey saçma sapan aşk haberleriydi. 🩺 Karşımda tekrar onu görmek beni deliye döndürmüştü, yaptığım son konuşmadan sonra benden uzaklaşır diye düşünmüştüm lakin daha da dibimden ayrılmaz olmuştu. "Dünyanın senin etrafında döndüğünü falan mı sanıyorsun?" Dedim bağırarak, içimdeki onu tekme tokat dövmek isteyen tarafı ancak bağırarak susturabiliyordum. Bu dediklerime karşılık gülümseyip beni belimden tuttu ve döndürmeye başladı. "Dünya etrafımda dönüyor mu bilmiyorum ama dünyam olmasını istediğim kadın etrafımda dönüyor. " Söyledikleri ile şaşırıp kaldım. Bir müddet sonra beni yere indirdiğinde başımın döndüğünü hissediyordum ama bu beni etrafında döndürdüğü için mi yoksa kelimeleri yüzünde mi bilmiyordum, tek bildiğim şey başımın döndüğüydü. Başım döndüğü için hafif sendeledim bu yüzden hızla beni tutup gözlerime baktı benden bir cevap beklercesine. Kendime geldikten sonra ondan ayrıldım ve kaldırım köşesinde duran o orta büyüklükteki taşı alıp kafasına attım. "Bana tekrar dokunursan kafanı kırarım demiştim." 12.03.24 Fikir tamamen şahsıma aittir lütfen izinsiz almayın,kurgu ve bölümlerdeki her sahne şahsıma aittir. Wattpad'e bu isimde olan ilk kitap adıdır, bu kurgu ile işlenen ilk kurgudur çalmayın.

⚠️ Bu hikâye duygusal yoğunluk, siyasi alt metinler ve dramatik olaylar içerir. +16 önerilir. •|1980 dönem kurgusudur. Firuze. Üzgün, suskun ve yaralı kadın. Adının anlamı gökyüzü mavisi bir taş, belki de en bilinen haliyle bir çiçek. Ama onun hayatı hiçbir zaman gökyüzü kadar berrak olmamış, hiçbir zaman adının anlamındaki gibi her yerde açan bir çiçeğe dönüşememişti. Kalbindeki ağırlık, ellerini titreten sessizliklerden bile daha gerçekti. Artık kaçmayacaktı. Ne gözyaşını saklayacak, ne de sevdiği adamı aramaktan vazgeçecekti. Bir zamanlar sadece babasının kızıydı, şimdi ise kendi hikâyesinin başrolüydü. Sırtını duvarlara değil, yüreğine yaslayacaktı. Sevmişti. İçinden değil, gözlerinin ta içinden... korkusuzca. Kaybetmişti. Ama aramaktan hiç vazgeçmemişti. O, Firuze'ydi. Bir aşkın izini ayakkabısının ucuyla değil, kalbinin en dip yerinden sürüyordu artık. Düştü mü? Ayağa kalkardı. Kırıldı mı? Daha güzel severdi. Çünkü o, kendi küllerinden bile utanmadan yeniden doğacak kadar cesur bir kadındı. O, Firuze. Ve bu, onun küllerinden yazılmış hikâyesiydi.

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

Nüket Kozcu, kendi halinde üvey annesinin yaptıklarından hoşnutsuz bir üniversite öğrencisidir. Bir gece bara gider ve tanımadığı bir adamla beraber olur. Ah, yanlış oldu; adamı çok iyi tanıyordur fakat sarhoşluğundan kim olduğunu anlamamıştır. Yakın arkadaşının abisi olduğunu farkettiğindeyse çoktan olayların akışına istemeden de olsa sürüklenmiştir. Nüket Kozcu bu geceyi aklından çıkarmayı planlarken, planları Savaş Akduman'ın planlarına toslar. Savaş Akduman, o gecenin etkisinden kurtulamaz ve Nüket'i beklenmedik bir şekilde kendi dünyasına davet eder. Nüket tarafından aldığı olumsuz yanıtlar ise Savaş'ı durdurmaya yetmeyecektir. Savaş için her şey 'Şehvetten' ibarettir, Nüket ise 'Aşk' istemektedir. Ya şehvet kazanacaktı, ya da aşk. Arası yok! "Sen satranç oyuncusu gibisin Savaş, hedefi değil hedefe giden yolu seviyorsun." (Nüket Kozcu) "Sen etrafına at gözlüğüyle bakarken birinin de çüş demesi bir zahmet zoruna gitmesin, güzelim." (Savaş Akduman) NÜKET KOZCU & SAVAŞ AKDUMAN ??? İlk Yayınlanma Tarihi | 10.Ekim.16 / Pzrt Saat | 23:00 Kitabın Türü | Yetişkin Genç Kurgu Yazan | Elisya Royal

Ahu Bozca Sevgi dolu, saygılı, zeki, başarılı ve neşe saçan bir genç kızken Harun'a aşık olmasıyla her şeye kafa tutmaya başlar. Dereceyle kazandığı robotik mühendisliğine, çok değer verdiği ailesine, akrablarına ve kıymet gördüğü arkadaşlarına aşk için sırt çevirir. Yaptığı seçimler ve yalanlar ile çiçekli hayatını, dikenli ve huzursuz anılara çevirir. Tam çok mutlu olacağım derken çok sevdiği Harun tarafından kucağında bebeğiyle terk edilir. Değmeyen adam için bir bir sırt çevirdiği ve yüzlerine bile bakmadığı herkes ona destek olmak istemez. Durmadan ağlayan bebeğiyle bir başına ortada kalırken yabancı bir adam ona el uzatır. Noyan Tuna Faralyalı... Adı dışında hiçbir şeyini bilmediği gizemli kişilik onun maalesef tek umududur. Ahu, dost mu düşman mı emin olamadığı bu adama denize düşen yılana sarılır misali bebeği için sığınmak zorunda kalır. Kitap okuma praogramı olan DREAME'deki ikinci şans yarışması için kaleme alınmıştır. 🌙

İntikamın kıyafetini hiç merak ettiniz mi? Peki ya bedenini? İntikam,nefretle kararmış lacivert gözlerdi. İntikam,bir kafesin ardına gizlenmiş saldırmayı bekleyen bir bedendi. İntikam, ruhunu kasıp kavuran ateşten, uçsuz bucaksız bir buz kütlesiydi. İntikam, karanlığa ait dünyada Siraç Vuslat demekti. Yer altı dünyasının Azrail'i olarak adlandırılmış bir genç adam . Bir kulübe,bir masumun intikamı. Bir kurul, suçsuz insanların günahkar kuklacıları. Ve karanlığın intikamına boyanmış kör kuyularına düşen, küçük narin bir ışık; Elif! O bir anahtar. Kalbine hiç nefret uğramamış bir umut. İntikamın ilk aydınlığı; Günışığı! Onun bir görevi var. Seveceği adamın tek hedefi olan intikam onu yok etmeden, kalbini açtığı bu adamın cehennemden uzaklaşmasını sağlamak. Cehennem, bir ışık için kör karanlığı affedecek miydi? Yoksa bir türlü Azrail'i azad etmeyen intikam, onu anahtarsız kapılar ardında saklamaya devam mı edecekti? Oysa Allah'ın ol demesiyle bütün kapılar açılırdı! İntikamın ölümü, Günışığının baharını getirecekti...

Her insan bir yalancıdır. Her insan bir yabancı... Bize öğretileni yapar, bir yalanı yaşarız hayat boyu. Vakti geldiğinde ise yalan hayatlarımıza yabancılaşırız. İsteyerek ya da zorunda kalarak... Biz zorunda bırakıldık ve her şey o gün başladı. Hayatlarımıza yalan o gün bulaştı. Ya da biz öyle sanıyorduk. Biz kim miyiz? Bizler yabancıyız. Belki biraz da yalancı...