​"Hız, hataları affetmez. Aşk ise hatalardan beslenir." ​Pars Rona... Formula 1'in tartışmasız kralı. Siyahlar içindeki o ulaşılmaz adam. Piste çıktığında sadece kazanmak için sürer, ta ki dikiz aynasında o gümüş aracı görene kadar. ​Beliz Ilgın... Nam-ı diğer "Pistteki Hayalet". Kimse kaskının altındaki yüzü, vizörünün ardındaki gözleri görmedi. Herkes onun sadece bir "PR projesi" olduğunu sanıyordu. Ama o, Pars Rona'nın imparatorluğunu yıkmaya gelmiş, kızıla çalan bir fırtınaydı. ​Aynı takımın garajında, iki düşman pilot. Biri ateş, biri barut. Motorlar sustuğunda ve siyah vizörler açıldığında, pistteki savaştan çok daha tehlikeli bir oyun başlayacaktı. ​"Benim dünyamda fren pedalı yok, Beliz. Ya benimle yanarsın ya da yolumdan çekilirsin."

"Öylece öldürecek misin?" dedi en sadık adamı Musa. Sesi, bu gergin sessizliğin içinde bir kırılma noktası gibi yankılandı. Savaş'ın en sadık adamıydı o; fırtınanın ortasında bile geri adım atmayan tek kişi. Savaş."Öldürmeyip ne yapacağım Musa?" diye kükredi. Sesi deponun boş duvarlarında çarparak çoğaldı. "O bana ihanet etti! Sırtımdan vurdu beni!" İki adım geride duran Musa, soğukkanlılığını korumaya çalışarak bir adım daha geriledi. "Ben sadece pişman olma diye söyledim abi," dedi fısıltıdan hallice bir sesle. Savaş hışımla arkasını döndü. Bir ağız dolusu küfür savururken elindeki silahı havaya savurdu. "Neden pişman olacağım lan? Bana ihanet eden bir kadın için mi?!" diye bağırdı. Sesi kontrolünü tamamen kaybettiğinin kanıtıydı. Öfkesi, içindeki o derin hayal kırıklığını örtmeye yetmiyordu. Musa, elindeki Efnan'ın çantasını karıştırırken bulduğu küçük, siyah-beyaz kağıt parçasına son kez baktı. Parmakları titriyordu ama geri dönüşü olmayan o yolu kapatmak zorundaydı. Savaş tekrar Efnan'a dönüp silahı doğrulttuğu sırada Musa, o kağıdı Savaş'ın görebileceği şekilde havaya kaldırdı. "Abi..." dedi Musa, sesi bu kez titriyordu. "O hamile." Sadakat bir yalandı. İhanet ise tek gerçek.