O, intikam denen darağacıydı, ben o darağacına asılan bedendim. O bir gölgeydi, ben gölgesinden korkan küçük bir kızdım. O, kelimelerin canına okuyan adamdı, ben suskunluğu ensesinde gezen kadındım. "Eğer," dedim sözler boğazıma yapışıp beni boğarken. "Saçlarımı tararsan, sana alışırım. Sana alışırsam, ne olur halim?" Durdu. Bir süre baktı gözlerime. Gözlerinde ölüm gezen adam, bana bakınca neden yaşam dolu harelerin? "Bana alışamazsın sen. Ben alışılacak bir adam değilim, hikâyelerde herkesin korktuğu o kötü kalpli adamım ben. Söylesene, beyaz atlı prens dururken, kim kötü kalpli bir adama alışır ki?" Dudakları kulağıma doğru yaklaştı. Nefesi tenime öyle bir vuruyordu ki, beni alabora ediyordu sıcaklığı. "Senin saçlarında ölüm gizli, benim avuç içlerimde yaşam. Belki panzehiri olur saçlarındaki ölüme." "Ama gözlerin," demek istedim ona, "gözlerin sanki cehennem azabı..." ♤ "Bileklerime dolanan kelepçelerin bedelini, ruhuna kelepçeleyeceğim aşkla ödeyeceksin." ♤ !!! UYARI: Kitap yetişkin içerik olup, +18 ögeler bulundurmaktadır, rahatsız olacak olanları şimdiden uyarayım.

Gecenin en karanlık koynunda; bir ayinin ortasında, kendinizi bulsanız nasıl hissedersiniz? O gece Zemheri ait olmadığı bir yerdeydi. Ya da öyle sanıyordu. Bir Gelin Ayini'nde. Dolunay'ın göğsünde. 🌑 "Cok susuyorsun, suskunluğun beni daha çok konuşmaya tahrik ediyor." Dedi, denizi ve göğü kaplayan gözlere sahip kadın. "Deli bir ateş sadece durgun denizlerde sönebilir." Dedi, gecenin örtüsünü gözlerine örtmüş adam. ⚠️Kavga, kaos ve maceraya açsanız bu kitap tam size göre⚠️ #zemheri 3.

Şiir kitabıdır...

bir yabani güvercin penceremin çivisine kanadını sürttü. kan aktı aktı. sonra mürekkebe dönüştü.

Her şarkının notası vardır. Lakin her nota bir şarkıda yoktur.