Bir Yıldız'a tutuldu Cihan. Gölgesinde demlendi, ışığında huzura kavuştu. Gün geldi öfkesiyle kavruldu gün geldi yokluğunda yüreği buz tuttu. Amansız bir karanlığın yörüngesinde kâh ona tutundu kâh boşluğunda savruldu. Karanlık bir gece hançer gibi delip geçti Cihan'ın mevsimlerini. Umut Yıldız'ını da alıp aşılmaz uzaklarda kayboldu. Ve acı zamana yenildi. Zaman en acımasız düşmanken acılarını unutturan en büyük ilaç oldu. Ve karanlıkta kaybolmuş bir dua tekrar ışığı buldu: İyiyim... İyiyiz... Biz hep iyi oluruz...

Aşkı sen yaz… ben yazayım… istersen bir ömür birlikte yazalım...