Baekhyun için Park Chanyeol hiçbir anlam ifade etmiyordu. Okulda göz ucuyla gördüğü ve hayatında yeri olmayan biriydi. Fakat Baekhyun, tanımadığı birine ait turuncu kapaklı bir defterde yazanları okumaya başladığında, Chanyeol onun hayatının merkezine oturmuştu.

Chanyeol boşanmak istedi. Baekhyun ise bir hafta daha... 10080 dakika~

Byun Baekhyun ölüydü.Öldüğü günü net bir şekilde hatırlıyordu;kollar onu korumak için etrafına sarılmıştı,ama çok geçti.Metalin bedenine çarptığında çıkardığı sesi,çatırdayan kemiklerin sesini,asfalta dağılan vücudun sesini..hepsini hatırlıyordu. Ölü bir insanın nasıl bunları hatırlayabildiğini merak ediyorsunuz,değil mi?Arkasında bırakamamıştı,daha doğrusu,bırakamıyordu. Park Chanyeol,sevgilisi,her şeyi,onu ziyaret ediyor,onun için yas tutuyor,onu bırakmayı ve kendisini yalnız bırakmasını reddediyordu. Baekhyun karanlıkta yaşıyordu,yavaşça çıldırıyordu(eğer bu ölü insanlar için mümkünse) Eski sevgilisinin kederli yasları ve çaresizce onu çağırması tarafından avlanıyordu. Çeviridir.(asianfanfics) Cr.to;DarkWolf22