Annesi tarafından ölmüş gibi gösterilerek hayatından uzaklaştırılan Bahar'ın, yaşadığı hayat umurunda değildir. Ta ki öldü sandığı kocası Yavuz'un yaşadığını öğrenene kadar. O günden sonra eski hayatına dönmek için mücadele etmeye başlayan Bahar'ı acı sürprizler beklemektedir. Yavuz, onun dönüşü ile afallarken, Bahar yaşadığı sarsıcı acıların gölgesinde sendelemektedir. Yaşadıkları ile başa çıkmaya çalışan ve yeniden ayağa kalkmaya çalışan Bahar'ın hayatını yeniden kurma ve kendini toparlama mücadelesi zorlu geçecektir. O, bu mücadeleyi verirken ve bir anda hayatının bir parçası olmaya başlayan Oğuz Arsun aklını karıştırıken; Yavuz Karasu'nun, Oğuz Arsun'un yanında görevlendirilmesi ile hem işler hem de Bahar'ın iç dünyası karışacaktır. Bahar kendisine yeni bir hayat kurup devam edebilecek midir? Yoksa yeniden onu derinden yaralayan sevgisine tutunmayı ve yaralarını görmezden gelmeyi mi seçecektir? *** Merhaba, Bahar karakterini her zaman çok sevdim. Olgun ve sevilmeyi hak eden bir karakterdi ancak ona verilen son içimde doldurulması gereken bir boşluk olarak kaldı. O boşluğu kendim doldurmaya karar verdim. Yanımda olursanız, bunu birlikte de yapabiliriz. Eğer buralarda olacaksanız, lütfen varlığınızdan beni haberdar edin. Not: Bu hikayede hukuk, askerlik gibi tüm sistemler benim hayal dünyamdaki kurallara göre var olacaktır. Gerçek kişi ve kurumlarla bir ilgisi yoktur. Mantık olduğu sürece tam bir gerçeklik aramayınız. Sık sık, görüşmek üzere :)

Bu yalnız bir kurdun hikâyesi, Bu sevdiği kadını kaybedip tekrar bulan ve her şeyin yoluna girdiğini sanan bir adamın hikayesi, Bu sevdiği adam için her şeyi yapmaya hazır olan bir kadının hikayesi, Bu Yavuz ve Bahar'ın hikayesi... *** "Tam 21 gün oldu Yavuz. 3 hafta, 21 gün, 504 saat ve tam 30240 dakika. Üç haftadır uyuyorsun ve son iki haftadır seni uyutmuyorlar. Ama sen hâlâ uyanmadın. Doktorlar ne zaman uyanacağını bilmiyorlar. Hatta uyanıp uyanmayacağını bile bilmiyorlar. Bir daha yürüyebilecek misin, kolunu kullanabilecek misin, belli değil. Hatta bizi hatırlayacak mısın o bile belli değil." *** "Ben Yavuz Karasu. Şu anki resmi adımla Ömer Günay. Yaşadıklarından sonra psikolojisi bozulmuş, sevdiği herkesi kaybetmiş eski bir Türk subayıyım. Şimdiki halimle ise bir zavallı..." İlk bölüm: 24.06.2020 05.12.2020: #1 - söz 27.12.2020: #1 - yavbah

Aksiyon, çatışma, aşk dolu: Bir yavbah hikayesi, Birbirleri için yaratılan Yavuz ve Bahar yaralarını sarabilecek mi? Keyifli okumalar... 21.11.2020: #1 - söz 27.04.2020: #10 - söz 27.04.2020: #1 - tolgasarıtaş 27.04.2020: #7 - eyfet 29.04.2020: #1 - aybükepusat 02.05.2020: #1 - eylem 03.05.2020: #1 - bahar 10.05.2020: #1 - feysu 10.05.2020: #1 - nazat 14.05.2020: #2 - yavuz 28.05.2020: #151 - hayrankurgu

Gelen sesleri duyuyorum.Boğuk boğuk, gidip geliyor.. Bir inilti çınlıyor kulaklarımda, birileri olabildiğince ıstırap çekiyor. Bir sahne bu, sahnede bir oyun.. Ne sahne benim ne oyun; sahne de onun, oyun da onun. Buradayım, sahnenin arkasında.Bir perde çekili, sıradan bir perde değil bu; hiç bir şey görmüyor, çok az şey duyuyorum. Aslına bakarsanız ne dünyanın bir köşesine tercihleri ötesinde öylece bırakılmış her insan için kurulu sahnelerin, ne de tam o sahnelerden birinin üstelik benim olmayanın - ortasında dönen tiyatroyu bilmeksizin -öylece beklediğimin farkındayım. Oyuna, onun oyununa, dahil olmak üzereyim.O kim? Bilmiyorum.Ama hiç bir şey görmeyip çok az şey duyduğum perdenin diğer tarafından ara ara sesini duyabiliyorum. Rolüm tam olarak belli değil.O kasvetli sahneye dahil olmamak için direnmiyorum.Sanki her şey olması gerektiği gibi, her şey önceden planlı.. Tek bir şey var bildiğim. Hissetiğim. Hatta gördüğüm. Sahnenin en önlerindeyim, ilk repliği kaçırdım ama son replik benim.Son sahnede ben de varım onunla birlikte, bir de kan..Kokusu çok keskin.Anlıyorum ki sonum, bu belirsiz oyuncunun sahnesinde yabancısı olduğum izleyicilerin önünde yaşanacak. Korkuyorum. Ciğerlerimin alışık olduğu kan kokusu, bu defa daha yoğun daha keskin, daha kırmızı.Kendi ayaklarımla gelmişim buraya, hatırlamıyorum.Niye geldim, bilmiyorum.Ama huzurluyum.Sahnenin başında da sonunda da mutluyum. Şimdi sadece bekliyorum.Kendi sıradan sahnemden yavaş yavaş ayrılıyorum.Yalnızca benim için kurgulanan oyun bitiyor ve ben o her kimse onun karanlık, kasvetli ama bir o kadar güvenli sahnesine beni içine çeken oyununa önemli kişi olarak alınıyorum. Korktuğumu söylemiştim.Ama tuhaf şeyler dönüyor.Çünkü bu kanla kaplı, kasvetli, hatta belki de sonum olacak sahnenin oyuncusu olmayı ben de istiyorum.Yazgıma, isteğimle boyun eğiyorum.O gizemli adam ve oyunu için

Yavuz tam odadan çıkacakken durup gözleri dolu dolu olmuş Bahar'a baktı. O da Yavuz'a kaldırdı başını. Yavuz alaycı bir gülüş atıp elini kapının kirişine dayadı. Bahar'ın dolu gözlerine bakıp konuştu. "Sen şimdi ağlarsın da." \\\\\\\\\\\\\ Maceraperest, gözünü budaktan sakınmayan, tecrübeli bir gazeteci ve ekibe yeni katılmış, istekli, yetenekli, çaylak bir gazeteci. Yavuz Karasu ve Bahar Kutlu. İkisi de başlarda bu durumdan çok hoşlanmasa da, birlikte çalışmaya başlarlar. Yavuz'un dengesizlikleri, Bahar'ın çaylaklıkları. Yavuz'un tecrübeli önsezileri, Bahar'ın acemi saflığı. İkisinin de birbirinden öğrenecek pek çok şeyi var. Birlikte maceradan maceraya koşarken, aralarındaki sürtüşmeyle başlayan ilişkileri belli ki uzun süre böyle kalmayacak. 06/07/2020💕

"Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar. Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir" demiş Tolstoy. Yavuz da, Bahar'ın şehrine bir yabancı gibi gelmişti. O sıralarda ikisi de farkında değildi; bu gelişin Bahar'ın çöle dönmüş gönlünü yeniden yeşertip, Yavuz'un kalbine ilk defa aşkı tattıracağından. 13/04/2020💕

Hayatının görevini başarmak uğruna verdiğin bu savaşta, ya görevin ilk aşkınsa? Yavbah'ın bambaşka öyküsüne şahit olmaya hazır mısınız?

İster yas tut benim için. Ben çoktan ölmüş gitmişim "Hoşçakal Sarı Komutan" "Hoşçakal Doktor Hanım"

!!! #yavbah içinde birinci sırada !!! Başlangıç tarihi: 3 Nisan 2018 Salı Bitiş tarihi: 2 Şubat 2019 Cumartesi (Wattpaddeki ilk Beşinci Mevsim: Sen adlı hikayedir)

Sadece keşke olsaydı dediklerimiz... YavBah #1