Adem ile Havva yasak elmanın tadına baktıklarında kovuldu cennetten.Yasağın cezbedici güzelliğine kapılıp gönderildi dünya üzerine ve her şeyin,herkesin hikayesi başladı bundan 13,8 milyar yıl önce... Ay dolunay olduğunda,uyanma vaktiydi prensesin.Ona lütfedilen gücüyle kurtaracaktı krallığını ancak aşk işlemişti kanına.Önce ruhu doydu aşkla sonra kalbi.Yalnızlık onun en büyük cezası olduğunda uyanma vakti gelmişti. -Duy beni Allen kızı,ver bana nefesimi. Kalu beladan beri seninim.Yüzündeki o iki çukur olsun mezarım.Beni kalbine sor,sen bilmezsen o bilir beni.Bul seni sen yapan kaybolan yüreğini. -Yolumda yönümde senin olsun,attığım adım sana çıksın,aldığım nefes sen olsun.Bu aciz beden yoluna kul köle olsun.Öyle bir karanlıktayım ki şimdi gözlerim kör kulaklarım sağır.Çırpındıkça daha dipteyim.Ben bulamazsam seni kaybolan yüreğim sen bul beni.. **** İşlenen bir günahtı onlara verilen lütuf.Aşk için yürüdü ve aşk için öldü adamla kadın başka bir zamanda başka bir evrende uyandıklarında aralarındaki aşk bağıydı onları bir arada tutan ve yine aynı bağdı bir araya getiren.

İhtimaller diyarı halime gülerken, sen o bileğine ne güzel yakıştırdın düşlerimi...

Çok fazla sır biriktirmiştim içimde. Bazı zamanlar güvendiğim renklere fısıldamak istemiştim onları fakat haykırmak varken neden fısıldayayım ki? Ortak edeceğim, herkes kıyısından köşesinden geçecek hikayelerimin, sustuklarıma herkesi şahit edeceğim. Dünya benim sırdaşım olacak, onlara sihirli bir yolla haykıracağım hikayelerimi.. O zaman haykırıyorum, sırdaş olalım mı?