Sen güzel bir çocuktun, saçların yanlış açılardan taranmış sadece. Kısa öykü şiir, monolog. Merhaba, sadece kısa kısa ve bağımsız yazılardan oluşmaktadır.

- Biliyor musunuz bu çiçeklerin adını Küçük Hanım? Hayır, dedi. Ne çok şey bilmediğini fark edemeden söylemişti. -Kır çiçeği. Biraz daha yürüdükten sonra: -Çimde yetişir onlar, kendiliğinden. Ekilmezler. Adam konuşmayı sürdürmek istemedi. Kız dalgın yürüyüşünden çıkarılmış olsa da memnundu, aslında küçük her bir söze ihtiyacı vardı.

Nostalji, zaman ve buz kristalleri. Yolculuk ve şiir. Eski şarkılar ve bir karavan. Bir kız, saçları uçuşuyor, gökyüzünde sadece bulutlar var, gri ve her yerdeler. Karlar Kraliçesi. En eski yaz mevsimi ve korkuluklar. Ben bütün hikayelere aidim. Keşke.

Panik atak. Birbirinden haberi olmayan iki insan. Bir araba yolculuğu. Rüyalar. Eflatun bulutlar belki. Böyle olur belki demiştim, olmadı. Keşke bu kadar üzgün olmasaydım.

Zaten Edip Cansever'e de pek benzemiyordu, ayağa kalktı. Sırlarla kaplı saçları olan, ilmek ilmek dağılmış saçlarıyla bir kız geldi kapıya.

Düş kırıklığıyla toplanmış gözleri çamurlara açılmış. Kaybolmuşlar.

Indie şarkıları seven şiirler yazan biriydi Mine Görgülü. Renkleri severdi. Kelbeklerin ise sadece kanatlarını severdi. Bir gün Eslem Amelita Hernandez ile karşılaştı.