Günün birinde bilim adamı bir vampir Irkının olduğunu fark eder. Endişe ve korkuyla araştırma yapmak için gittiği çalışma yerinde, sabaha kadar çalışmaktaydı. Deneyin başında uyuya kalınca yaptığı deney sabaha kadar tepkimeye ve evrim geçirerek kurt Irkını ortaya çıkarır. Sabah bunu fark eden adam kana karışır karışmaz kurt adam olunduğunu fark eder. Bu sevinçle okuldaki oğlunu arayarak yanına gelmesini ister. Oğlu saatler içinde babasının yanına gelir. Adam deney malzemelerini kutuya doldurarak eve götürmesini ister. Eğer elindekiler kaybolursa evde yedekte dursun diye. Oğlu deney kutusunu eve götürürken ayağı takılıp yere düşer. Kutudaki bütün deney malzemeleri oğlunun üzerine dökülür ve cam kolunu keser. Kana aşırı miktarda karışan deney malzemesi babasını korkutur. Hemen yanına gelerek iyi olup olmadığını sorar. Oğlu halsiz ve cansız bir şekilde iyi olduğunu söyler ve eve gider. Halsiz bir şekilde eve gelen çocuk direk yorgun olduğu için yatağına yatar. Duran ve çalışmayan bir vicutta deney malzemesi hızla kana karışır. Sabah olup uyandığında kendini garip hisseder ve ayağa kalkar.

Cümle kumbaram..

Ben, her zaman onun için bir yıldız kadar değerli olmak istemiştim. Ben, her zaman onu gülümsetebilen şeylere sahip olmak istemiştim. Ben, her zaman ona umudu vaat etmek istemiştim. Peki ya bunları yapabilmiş miydim?

on sekiz yaşında bir genç... Sıradan bir hayat.... Tuhaf rüyalar... Bir gün garip bir rüya görür. Uyandığında ise bir orman dadır. Eve dönmenin yollarını arar. Bu yolculukta farklı bir dünyada olduğunu anlar. Büyücülerle,Ejderhalarla ve daha bir sürü yaratıklarla geçen Fantastik bir kitap

Uzanıp kasetçalarda bir düğmeye bastı. Şarkı çalmaya başladı. Sonra yanıma geldi. Parmaklarını nazikçe ellerime doladı. Beni kendine yakınlaştırdı ve ellerini belime koyup yavaşça sallanmaya başladı. Bende ellerimi onun boynuna doladım. Ela gözlerini gözlerimden bir saniye bile ayırmıyordu. Şarkının sözlerini mırıldanmaya başladı. "Hala İstanbul'dasın ama deniz yok dalgalarda." Biraz durdu ve devam etti. Bende onunla beraber söylemeye başladım. "Kaçmışsın gitmişsin buradan çünkü bıkmışsın bizden, ikimizden." Rüzgarlı bir sonbahar günü... Yanımda Rüzgar, üstümüzde gökyüzü, ayaklarımızın altında ve etrafımızda sarararak yere dökülmüş yapraklar. Ağaçın dallarından esintiyle ayrılıp havada süzüle süzüle yere düşen yapraklar... Ve ben aylar sonra ilk defa, O'nun yanında huzurluyum.