Bir kadını sevip derin bir uykuya daldı uyandığındaysa yanmış bir filmin ortasındaydı. Siz hiç çok sevdiğiniz halde gittiniz mi? Saf bir aşkın getirdiği ölümün vicdanından kaçmak için,sevdiğinizi bırakıp gider miydiniz? Ali gitti. Ve ardında yanmış bir evden kalan küller kaldı. O küller yirmi yıl sonra yeniden tutuşmaya başladı. Ali sevdiği kadınla birlikte yaşadıkları köyü terkedip İstanbul'a kaçma hayalleri kurmaktadır.O yıl ailesini bir yangında kaybeder.Bu yangından sevdiği kadını ve onun ailesini suçlar.Ve her şeyi ardında bırakıp İstanbul'a yerleşir.Orada yeni bir hayat kurar başka bir kadınla evlenir ve mutlu bir aile tablosu çizer. Ama geçmişin izleri bu tabloyu en hoyrat çığlığıyla paramparça etmeye doğru adım adım yaklaşmaktadır.Yıllar sonra o yangının külü Ali'yi ve hayatında ki insanları yeniden yakıp geçecektir.

Quarsilta takvimlerime göre bundan yaklaşık beş milyon asır önceydi.Henüz bir sürü ruh ,beden ve irade sahibi olmak için sırada bekliyordu. 18.000 alemden sadece birinde yaşayabilecekti ruh sahipleri .Tek hakları vardı ve başka alemlerin varlığından haberleri olmayacaktı. Ruhlar aleminden çıkmadan hafızaları silinecekti .Tabi bir istisna vardı: Quarsiltalıların alemi bütün kuralları yıkabilirdi çünkü bütün bu alemi korumak onların göreviydi ,onlar hiçbir şeyi unutmayacaklardı. Ben de oradaydım sıranın sonunda bekliyordum. Sıra bana geldiğinde kulağımı bir şeyler fısıldadılar: -Artık sen bir Quarsiltalısın. 18.000'ci alem olma onurunu tatmıştım.Ve bir yemin ettirilmiştim , bu alemde yaşayan liderler olarak geride kimseyi bırakmayacaktık...

bir kız hafızası gitmiş bir şekilde uyanır . Tek bildiği şey buranın cehennem ateşi olduğu. İçindeki bu korku asla biticek . Kendi yaşamının gizem ve sırlarını önü asla terk etmeyecek Üzgünüm denek 360 sonun için

Eylülü ve onun çevresinde şekillenen bir garip olaylar silsilesini beraber çözmeye ne dersiniz?

Tatlı bir aşk hikayesi...

kendisine ulaşılamasın diye ömrüne setler çeken bir kadına ithafen

Kronik rahatsızlıkları ile mücadele eden çekingen bir kız... Korktuğu yenilikler ve korkusuyla ortaya çıkan yenilgiler. Karşısına çıkan kişilere güveni onu yanıltsa da denemeye devam edecek. Peki nereye kadar? Bittim dediği yer de başlayan bir hikaye Not: Hayatımdan esinlenerek yazdıklarım gerçeklere dayanmaktadır. Kişi ve yer isimleri hayal ürünüdür.

Yaşamadan önce sevmeyi öğrenmelisiniz. Önce kendimizi sevmekle başlayalım mı? Sevmekle bitmez, sevdiğinizi söylemeyi öğrenmelisiniz. İşte dünya o zaman güzelleşecek...

Dudu ananın bir aralık iç kapıya gözü ilişmiş.Üç genç kız onlara bakmaktaymış.Biri oldukça kilolu diğeri de onun tersine epey sıskaymış. Üçüncü kız mı? Onu gözleri pek seçememiş. Acaba gelin kızı bu üç kızdan biri miydi? Dudu ana bunu düşüne dursun Yamak oğlan da bu söz den nasıl kurtulurum diye kafasında plan kurup duruyormuş. Yarın ilk işi buraya gelip halletmeli bu işi diyormuş kendi kendine.

"Aslında biliyor musun Ege çok merak ettiğim bir şey var " "Sen ve senin hiç bitmeyen merakın deniz kızı,söyle bakalım yine neyi merak ediyorsun?" Sonunda cesaretimi toplamıştım ona soru sorulmasını ve meraklı insanları hiç sevmeyen adama merakıma yenik düşüp onu soru yağmuruna tutacaktım. Eee Ege bey ne yapalım yani bende böyleyim işte ya denizimde boğulacaksın ya da sorularımda. "İşte söylemek istediğim de bu Ege ,bana neden Deniz kızı diyorsun ki yani tamam ismim Deniz olabilir belki ondandır ama ismimden pek de memnun değilim ?" " Ege Denizindeki deniz kızı efsanesini hiç duydun mu ? hayır der gibi başımı sağa sola salladım ve o da merakımı gidermek için anlatmaya başladı hemen. "Ölümlü bir çobana aşık olan Atargatis ,Asur kraliçesi Semiramis'in annesi ve ölümsüz bir tanrıçaymış. Fakat aşık olduğu genç çoban ölmüş ve o da balığa dönüşmek için bir denize atlamış. Ama deniz, onun mükemmel vücudunu ve doğasını gizlememiş, bunun yerine ona bir balık kuyruğu ve suda nefes alabilme yetisi vermiş.Balık olmak isterken bir deniz kızına dönüştürmüş onu Ege Denizi. Yani Deniz kızım, sen bana yaralarınla gelsen de ben o yaraları sarar, mucizemi senden sakınmayıp denizimde hayat bulman için çırpınırım ve eğer dalgalarım sana zarar verirse o zevk duyduğum rüzgardan esirgerim kendimi.Sen benim içimde yaşamanı istediğim deniz kızımsın." Bunları söylerken bana öyle derin ve öyle şefkatli bakıyordu ki o an bir uçurumda hissettim kendimi o uçurumdan atıp, denizde kaybolmak istedim.Bu sefer sorularım değildi beni boğan,düşüncelerimdi. Ya o deniz Ege değil de ben olursam ve annemi denizimde boğup gökyüzünde kaybettiğim gibi rüzgardan duyduğum hazdan vazgeçemeyip ya onu da dalgalarım da kaybedersem...