Bilinmeyen Numara: Sen benim sesime, kelimelerime sağırsın Uraz Barın Arkan Bilinmeyen Numara: Bakıyorsun ama görmüyorsun notalarımı Bilinmeyen Numara: Kulaklarına dolsa da duymuyorsun şarkılarımı Bilinmeyen Numara : Ama öyle bir gün gelecek ki, benden başka hiçbir melodiyi duymaz olacaksın, Bilinmeyen Numara: O Zümrüt yeşili gözlerin benden başkasını görmeyecek, kapımda köpek olacaksın. Bilinmeyen Numara: Dudaklarıma kapanmak için kıvrandığın her an o halinden zevk alacağım. Bilinmeyen Numara: O laflarını sana teker teker yedireceğim sana, Bilinmeyen Numara: Bana deli gibi aşık olacaksın. (Uyarı: Küfür, argo, cinsellik gibi +18 ögeler barındıracaktır) ➿➿➿ #1 gençkurgu - 07/01/22 #1 şehvet - 07/01/22 #3 gizem - 10/01/22 #2 bilinmeyen - 12/01/22 #1 text - 13/01/22 #1 bilinmeyen - 13/01/22 #3 aşık - 15/01/22 #1 küfür - 26/04/22 #1 bilinmeyennumara - 30/04/22 #1 sevgi - 11/05/22 #1 platonik - 14/05/22 #1 mesaj - 22/05/22 #3 anonim 30/09/2

Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."