"Πριγκίπισσα έχεις ακόμα χρόνο αν θέλεις να πάρεις πίσω την προσφορά σου." δήλωσε και έγυρε το κεφάλι του κοντά στο πρόσωπο μου, ενώ τα χείλη μας απείχαν εκατοστά μακριά. "Ό-όχι, θα το κάνω." ψυθίρισα. "Τότε απόδειξε το." μειδίασε, "Απόδειξε μου πως είσαι πρόθυμη να το κάνεις." "Πώς?" ρώτησα τόσο ψυθιριστά που ίσα που ακούστηκα, ενώ όλο μου το σώμα άρχισε να τρέμει, δεν ξέρω απο φόβο ή απο ενθουσιασμό. "Φίλα με, σαν να το νιώθεις." μου ψύθιρισε πίσω κοιτάζοντας πεινασμένα τα χείλη μου.

"Μου σπας τα νεύρα αγοράκι μου, τι δεν καταλαβαίνεις??" του φωνάζω μπροστά σε όλο το σχολείο με το αίμα μου να έχει ανέβει στο κεφάλι. "Γιατί νομίζεις πως εγώ σε συμπαθώ? Είσαι το πιο κομπλεξικό κορίτσι που έχω γνωρίσει!" μου λέει εκείνος με ειρωνεία και νεύρα. Το βλέμμα του έχει σκοτεινιάσει και έχει έρθει αρκετά κοντά μου με την ανάσα του να χτυπάει πάνω μου, νομίζοντας πως θα με σκοτώσει.. Δεν με ξέρει όμως καλά εμένα! Θα τον κάνω να ακούει το όνομα μου και να τρέχει να κρυφτεί! Ο Νίκος και η Ανδριάνα είναι θανάσιμοι εχθροί! Είναι στο ίδιο τμήμα και τσακώνονται συνέχεια. Μέχρι που ο καθηγητής τους έβαλε να κάνουν μαζί μια εργασία και έρχονται τα πάνω κάτω!! Θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα ή μάλλον όχι...?? 31/3/16 #3 στην Εφηβική Φαντασία 13/6/19 #2 στην Εφηβική Φαντασία 😍 21/3/21 #2 στην Εφηβική Φαντασία 😱😱 (Μετά από τόσα χρόνια!!! Ευχαριστωωω❤️)

<<Μη σπασεις>> <<Μη λυγισεις>> Ακουτε και εσεις αυτους του ψιθυρους;Αυτοι που τρυπωνουν στο μυαλο σου και βουιζουν.Σε κανουν να νιωθεις ακυβερνητο καραβι που εχει χασει το λιμανι του στην μακαβρια μαυρη θαλασσα. Με μια μαεστρια ξεχυνεσε σαν τραπουλα αναμεσα στον ασσο,στον ρηγα,τον βαλε και τον χειροτερο εφιαλτη τον τζοκερ.Αναμεσα τους εισαι η νταμα.Που παλευει να ξεφυγει παλι και να μπει στην καθημερηνοτητα της υπολοιπης τραπουλας. Αλλα τα φυλλα εκπροσωπουν εσενα.Την χαμενη ελπιδα. Η μηπως οχι; Highest: #1 in Teen Fiction Highest: #2 in Teen Fiction