niektórym w życiu wychodzi mniej niż reszcie, niektórzy w życiu muszą znosić więcej złego niż inni, niektórym po prostu pech depcze po piętach na każdym kroku... all rights reserved // s_nataliaa, 2018

mieliśmy plany, mieliśmy tak wiele znaliśmy drogi, ale teraz idę bez Ciebie

na początku byłeś iskierką, a dopiero później moją gwiazdą

pokój, z którego jedyną ucieczką jest śmierć.

Każdy teatr musi mieć swoich aktorów, jak i reżysera, scenarzystę, kostiumografa... tak. Wielu ludzi. A ja będę nimi wszystkimi. Wy zagracie moich na pozór miłych bohaterów. Przecież, gdy machacie do kamery zawsze się uśmiechacie. Jesteście prawie idealni. Umiecie zachować zimną krew, dla Was to takie banalnie proste. Zwyczajna cierpliwość. Gdybyście tylko wiedzieli o trzymaniu gęby na kłódkę i grali perfekcyjne marionetki, przesuwanie Was niczym leciutkimi szachami, nie przyniosłoby większego trudu. I nie będzie - koniec nędznych kłamstw. Staniecie się wzajemnymi dublerami, a potem jeden po drugim spadniecie ze sceny. Na zawsze. Turniej Czterech Skoczni tuż za pasem. Rozpoczyna się wyścig zbrojeń pomię dzy szczególnymi kadrami, daremne próby znalezienia złotego środka na tę jedyną wygraną. Każdy wierzy, że to właśnie Ryoyu Kobayashi, czarny koń sezonu porwie publiczność i zgarnie złotego Orła. Jednak, gdy mężczyzna popełnia rzekome samobójstwo, coś się zmienia. Gra właśnie się rozpoczyna. Okładka: @ariellyons

"Wtedy na tej ławce, w parku którego nazwy nie pamiętam, w najzimniejszy dzień w roku, gdzie świadkami pozostały by tylko drzewa i latarnie, które oświetlały naszą dwójkę powinienem był Cię pocałować jeszcze jeden raz." Ona, nie pamiętała jak to jest być nie zranioną. On, nie zdawał sobie sprawy, że rani naokoło. Oboje nie wiedzieli, że spotkają się ponownie. Los uwielbiał płatać im szczególne figle i krzyżować drogi w najmniej odpowiednim momencie. Los zrobił coś jeszcze, nie zdradzając im tajemnicy. Byli dla siebie toksyczni.