Başka bir ihtimalde, sevilebilir miydim?

İşaret parmağıyla sus işareti yaptı. "Elimi çekeceğim ve sen de susup beni dinleyeceksin." Ses tonu sakindi ama bakışları insanı delip geçiyordu. "Anladın mı?" Başımı salladım korkuyla. Bütün bu olanlar korkunç bir kabusun içindeymiş gibi hissettiriyordu. Elini indirdi. "Bana bak küçük şeytan, ne olursa olsun buraya gelmek istemediğini söyleyeceksin. Tamam mı? Ne olursa olsun. Buraya bir daha adımını bile atmayacaksın. Ben ne Atlas kadar ılımlı ne de Ata kadar hassas biriyim. Çocuk falan dinlemem senin canını yakarım. Anlıyor musun beni?" Cevap alamayınca kolumu sıktı. "Anlıyor musun dedim!" Bir an önce kurtulmak için onayladım. Geriye çekildi ve kolumdan tutarak itti beni. "Şimdi hangi cehennemden geldiysen oraya geri dön." "Yanlış adres." dedim içimden. "Burası benim evim değil." Öyle ya... Bazı evler sizi içeri alır fakat asla size ait olmazdı. Mutlu değilseniz, etrafa bakın. Belki de yanlış adrestesinizdir.

Ve Tony Stark, hayatında ilk kez bir şeyleri düzeltmek için sahip olduğu bütün teknolojinin, parasının ve gücünün hiçbir işe yaramadığını hissediyordu. Çünkü karşısındaki kızın ihtiyacı olan şey, Tony Stark'ın sahip olduğu hiçbir şey değildi. Sadece bir babaydı. Ve Ada henüz onun kim olduğunu bile bilmiyordu.

Zihninizi kemiren ama adını asla koyamadığınız o tuhaf boşluk, hayatınızı ne kadar ele geçirebilir? Hayat bazen insana tuhaf bir oyun oynar; ne olduğunu tam olarak adlandıramadığınız ama yokluğunu her nefeste hissettiğiniz devasa bir boşluk bırakır zihninizde. Audrey için son sınav stresi, yaklaşan mezuniyet kaygısı ve ruhundaki o isimsiz eksiklik hissi her şeyi boğucu hale getiriyordu. Ancak o boşluğun arkasında, gölgelerde saklanan ve onu herkesten, hatta kendisinden bile korumaya yemin etmiş biri vardı. Audrey'nin haberi bile yoktu; ama bir maskenin ardına saklanan silüet, onu izliyordu. Sadece tesadüf müydü? Yoksa her an tehlikenin eşiğine gelen bu kızın peşinde, kendi dünyasını ve kimliğini tehlikeye atan bir koruyucu mu vardı? Zihni en korunaklı kapıları zorlamaya, o silinmiş hatıralar yüzeye çıkmaya başladığında; Audrey hayatını altüst edecek o gerçekle yüzleşmek zorunda kalacaktı. ──── Bazı anlar unutulmaz, sadece hatıranın sahibi sizi korumak için gölgede kalmayı seçer.

Babasının ölümünden sonra annesinin yeniden evlenmesiyle yıkılan Summer'ın hayatı tamamen değişir. "Evlenecek başka bir adam bulamadın mı anne?" 26 Mayıs / #süperkahraman : 1 19 Haziran / #wandamaximoff : 1 8 Ağustos / #spiderman : 1 30 Ağustos / #örümcekadam : 1 30 Ağustos / #parker : 1 *Kurguda geçen herşey hayal ürünüdür gerçeklik ile hiçbir alakası yoktur*

Hawkins'te normal bir hayat yaşayan Michelle Parker babası David Parker'ın trajedik ölümden sonra anne ve kardeşi ile Hawkins'ten taşınır. Michelle liseyi Hawkins'te bitirmek istediği için Hawkins'e geri dönerler ve hayatı yeniden değişir

Nefret, tutkuyu körüklediğinde ölüm kaçınılmazdır. •𝐃𝐚𝐮𝐠𝐡𝐭𝐞𝐫 𝐨𝐟 𝐕𝐨𝐥𝐝𝐞𝐦𝐨𝐫𝐭• •Sirius Black and Fem reader• •Wrt, Bulutlaratutsak• •09.10.2021• •Mini Fic• •can&AU•

Serin bir yaz akşamı, Capella ağabeyi Sirius ile beraber doğdukları evi terk ederek Potter'ların evine sığınırlar. * the marauders au x harry potter series written by; marcelinedreamss başlangıç: 13.02.2022 bitiş: 11.02.2024 •Tamamlandı• Waves serisi 1. kitap. Kitabın eski ismi; "Denied" !!! Hayran kurgu sadece eğlence amaçlı yazılıp, hiçbir kâr gütmeye çalışılmadan yayınlanmıştır. Tüm haklar Warner Bross ve J.K Rowling'e aittir !!!

Büyücüler dünyası en karanlık günlerine doğru giderken karanlığın ortasında yükselecek olan dehşet herkesin, en önemlisi ise Çapulcular'ın dünyasını altüst edecekti. Bunun yanında Hogwarts'ın karmaşasında savrulan Çapulcular'ı iyinin ve doğrunun, gerçeğin ve yalanın arasında seçim yapacakları günler bekliyordu. Gecenin yaratıkları, herkesi etkileri altına alacaktı ve onların avucuna sıkışmış büyücüler, bedeli ne olursa olsun kazanmak zorundaydı. || 1977 - 1981 tamamlanma tarihi: 10.07.20

"Yapamam," dedim gittikçe daha da ağırlaşan nefesimi düzenlemeye çalışırken. Panik bedenime hakim olmaya başlıyor, kontrolümü kaybediyordum. "Kim olduğu umurumda değil. Kimseyi öldüremem." Omuzlarımın üstüne kapanan eller bana hayatım boyunca hissetmediğim bir ağırlığı tattırdı. Uzun tırnakları tenimin üstündeydiler. "Yapmak zorundasın. İstediğin bu değil mi? Zafer? Güç? Liderlik?" Önüme bırakılan fotoğraftaki çocuğa tekrar baktım. Açık kumral saçları alnına doğru düşerken gülümsemesi onu tanımayan bir umutsuzu dahi rahatsız edecek kadar geniş ve mutluluk saçan cinstendi. Fısıltı kulaklarımda gidip gelirken soğuk odanın içindeki hava kendi kendini yiyordu sanki benim nefes almamam engellemek için. "O daha... çocuk." "Sen de öylesin. Ancak bazı fedakarlıklar yapılması gerekir. Güçlü olmak mı istiyorsun, korkak mı?"