She is dangerous when she is hurt. She can easily destroy everything around her, but she doesn't. Instead she destroys herself. ↡ Η Μαρίνα και ο Άλεξ έχουν μεγάλο παρελθόν. Ένα παρελθόν που δεν έχει κλείσει πίσω τις πόρτες τους... Άραγε στο τέλος θα είναι μαζί; Το μαζί είναι μεγάλη λέξη και ας έχει μόνο τέσσερα γράμματα. Θέλει χρόνο. Θέλει θυσίες και προσπάθεια, θέλει αγώνα, υπομονή κι επιμονή. Θέλει δάχτυλα μπλεγμένα και χέρια σφιχτά ενωμένα που πηδάνε τα εμπόδια μαζί. Η αγάπη θέλει να σε δοκιμάσει, θα σου βάλει πολλές τρικλοποδιές αρκεί να της περάσεις μαζί του. Θα ισχύει αυτό για την Μαρίνα και τον Άλεξ ή θα τα παρατήσουν από το πρώτο τους εμπόδιο; ^^ ©2018/2019 ➳Do not copy it Βασίζεται σε δικές μου ιδέες μόνο💜 -Περιέχει υβριστικό λεξιλόγιο και ακατάλληλο περιεχόμενο- ✐P.S Η ιστορία είχε δημοσιευτεί τέλη Μαΐου 2018 (Ναι δεν θυμάμαι πότε την ξεκίνησα ακριβώς χεχε) και διαγράφτηκε αρχές Μαρτίου 2019 επειδή ήθελα να την ξεκινήσω πάλι από την αρχή με

Και τι μπορεί να γίνει σε μια κατασκήνωση χωρίς όρια, όπου οι ομαδάρχες αποδεικνύονται πιο "παράνομοι" από τα παιδιά? Λοιπόν για μην τα πολυλέμε τώρα... Η Ζωή είναι μια περίπου 17χρονη κοπέλα με άθλιο παρελθόν. Οι γονείς της την πείθουν να πάει και φέτος στην συνηθισμένη της κατασκήνωση όμως κάτι γίνεται και βρίσκεται σε μια νέα με πολύ πιο ενδιαφέροντα άτομα. Είναι περίεργη και αρκετά αντικοινωνική αφού της αρέσει να μπλέκει συχνά σε καυγάδες. Της αρέσει να περνάει τον χρόνο της ήσυχα μόνη της με μια μπύρα στο χέρι αλλά όταν πηγαίνει εκεί όλα αυτά αλλάζουν. Η ιστορία αφορά 17χρονα παιδιά οπότε περιέχει αρκετά.. υβριστικό λεξιλόγιο. Α και καλό διάβασμα. Όποιος θέλει κομεντ και αστεράκι γιατί με βοηθάει. ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΨΕΤΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ! #2 feelings 11/5/2k18 #13 εφηβική φαντασία 13/5/2κ18 #10 εφηβική φαντασία 16/5/2κ18 #12 εφηβική φαντασία 16/6/2κ18 #11 εφηβική φαντασία 23/6/2κ18 #5 εφηβική φαντασία 22/7/2κ18 omg #1 εφηβική φαντασία #/1/2019 e naii

Aaron: "Τι έγινε κορίτσι? Σε παράτησε ο γκόμενος και κλαίγεσαι?" Εγώ: "Σκάσε Aaron!" Aaron: "Σπάνια με λες με τ' όνομά μου.." Εγώ: "Μπορείς απλά να φύγεις?" Aaron: "Δε θα σου δώσω αυτήν την χαρά.." Είμαστε πλέον τόσο κοντά.. Εγώ: "Τότε θα φύγω εγώ!" Aaron: "Δεν έχεις να πας πουθενά!" Με σπρώχνει στον τοίχο με δύναμη κι έπειτα ενώνει τα χείλη μας..