Tezgahtar olarak çalışan Deva, baskıcı bir ailede büyümüş; sevgiden çok korkuyla yetişmiş genç bir kadındı. Özellikle babasının sertliği, onun hayatını yıllarca sessizliğe mahkûm etmişti. Bir gün, sıradan bir alışveriş sırasında karşısına çıkan Doğu ile hayatı tamamen değişti. Varlıklı, saygın ve köklü bir ailenin tek varisi olan Doğu, Deva'yı gördüğü ilk anda ona derin bir aşkla bağlandı. Deva ise ilk kez bir adamın yanında kendini değerli hissetmişti. Tam her şey yoluna girmeye başlamışken, aralarına Doğu'nun en yakın arkadaşı Ali Sarper girdi. Ali Sarper... Ünlü, zengin ve saygın bir iş adamının oğlu. Dışarıdan bakıldığında, baba parasıyla yaşayan; umursamaz, kuralsız ve hayatı ciddiye almayan bir adam gibi görünüyordu. Girdiği her ortamda dikkat çeken, kimsenin "hayır" diyemediği o rahat tavırlarının altında ise kimsenin bilmediği başka bir yüz vardı. Çünkü Ali Sarper'i gerçekten tanımak, sadece uzaktan bakmakla mümkün değildi. Onu anlamak için yanında kalmak, onunla yaşamak gerekiyordu. Ve Deva, bir gün kendini tam da onun hayatının ortasında buldu. Deva'nın babası, kızını Ali Sarper'la birlikte görünce bunu bir namus meselesine çevirdi ve Deva'yı istemediği bir evliliğe mecbur bıraktı. Bir anda aşk, yerini zoraki bir evliliğe bıraktı. Hayaller ise sessiz bir çaresizliğe... Peki Deva, gerçek mutluluğu kimin yanında bulacaktı? Kalbinin ilk sahibi olan Doğu'da mı? Yoksa zamanla en büyük savaşını verdiği Ali Sarper'de mi? İki adamın bir kadın için verdiği aşk savaşı... Ama kadın, sadece birini gerçekten sevecekti. Tüm hakları saklıdır... 03_09_2023

"Yanlışlık falan yok." Bir elini başımın hemen yanından koltuğa bastırıp yüzüme eğildi. "Sen benim karımsın." Lila, nikâh tarihi aldığı patronunun zaten evli olduğunu öğrendiğinde takipçilerine anlatacağı eğlenceli bir hikâye bulduğundan emindi çünkü patronuyla evlenen kadının kendisi olduğuna dair en ufak bir fikri yoktu.

Ağabeyi onu masallardaki bir prensese benzettiği için lakabını bir isim gibi üzerinde taşıyan Güzel, abisi ile birlikte küçük bir lojman dairesinde yaşayan, üniversite son sınıf öğrencisidir. Ağabeyi Harun, işi yüzünden sık sık göreve gider ve son gidişinin ardından, geri dönemez. Ölümü Güzel'in hayatına ve ruhuna bir yıldırım gibi düşer. Harun son nefesini vermeden onu en yakın arkadaşına, Cesur Yakut'a emanet eder. Ağabeyinin emaneti, lojmanda bir sivil olarak tek başına kalamayacak olması ve hayatı ile ilgili aldığı tehdit mektupları, Güzel'in kendini aniden abisinin en yakın arkadaşı ile anlaşmalı bir evliliğin içinde bulmasına sebep olur. Güzel, ismi ile değil, duygusuzluğu ve hislerinin yoksunluğu ile lanetlendiği için Çirkin olan bir adamın, camdan çiçek bahçesinin içine hapsolur. Sonra o cam kubbenin içine, adamın lanetinin üzerine, hislerini bir gül fideleri gibi ekmeye başlar. Fidelerin çiçek açacağından umutludur. Ancak ne derler bilirsiniz, Çiçek açsa da her gül, solmaya mahkûmdur. "Bileklerime kadar dikenlerle yaratmış beni Tanrı," dedi, sesinin iğne deliği kadar küçük bir boşluğundan bile bir his alamıyor, göremiyordum. "Güller için elimi tutsan bile, yara içinde kalacaksın Güzel." Dudaklarını ıslattı. "İşte bu yüzden, işte bunun için." ❧ Kurgunun temeli 2015 yılına dayanmaktadır.

Yıllarca ilmek ilmek işlemiş kendini bana. Balkona çıktığında söylediği türkülerin içime işlemesinin nedeni bana söylemesiymiş bilseydim bekletir miydim yıllarca onu kapımda... ''Derin yıllarımın sabrını imtihanım etme.'' dedi bana. Dönmüştü yüzüm avuçlarının içindeydi aşkını tam olarak şuan da itiraf ediyordu, aklım durmuş, kelimeleri toparlamayacak halde yüzüne bakıyordum. Zira şu an sesim bile çıkmazdı konuşmaya çalışsam da ben bu kadar mı kördüm, ben bu kadar mı yok saymıştım içimdeki hisleri... ''Yıllardır bu anı bekledim, bak bana 30 yaşındayım sen bu yüreğe düştüğünde 7 yaşındaydım. Derin ben yedi yaşında ne isem yetmişimde de o olacağım belli. Gel tut elimi yaşayalım sevgimizi göğsümüzü gere gere şükür sebebimken, imtihanım olmana izin vermem! Bana gelmeden benden gitmene izin vermem!'' Alnını alnıma yaslamış, benimle değil de kendi kendine konuşuyor gibiydi. Bana bunları söylemek için o kadar uzun zaman beklemek zorunda kalmıştı ki şimdi söylemezse ölecek gibi hissediyordu. Her kelimesi yemin gibiydi her kelimesini içime nakış gibi işliyordu. Hiçbir zaman abi kardeş gibi olamamıştık doğru ama duyduklarım karşısında da titreyen ellerimi saklamıyordum oda fark etmiş olacak ki alnıma yaslı duran alnını çekti. Kocaman ellerini yüzümden ellerime indirip kocaman avucunun içine aldı, ellerimi avuç içlerimi dudaklarına götürdü içim titredi karşımda gözbebekleri titredi. Dudaklarını yasladı öpmedi öpemedi... Yasladı bekledi nefeslendi bekledi soluklarını verdi bekledi soluk aldı bekledi... "Tüm hakları saklıdır. © [2026] [Kevser Emek].

~Bir aşiret romantizmidir~ Sahra'nın tek zaafı kardeşleriydi. Ve bu zaaf, onun en büyük gücü olacaktı. Bir gemi yolculuğu, Sahra'yı karanlık sırlarla örülü bir ailenin ortasına sürükledi. Bu dünyada sevgi yasaktı, merhamet ise zayıflıktı. Cihan için Sahra bir emanet. Sahra için Cihan, kaçılması gereken bir karanlık. Ama bazı kaderler vardır... Kaçtıkça peşini bırakmaz,yaklaştıkça nefes aldırmaz. Sahra ve Cihan'ın hikayesi başlıyor ❤️‍🔥

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)

Kahramanlık ve aşkın çarpıştığı bir savaş alanı... Uzun aylar süren bir operasyondan dönen Kamer timi, hain bir saldırıyla sarsılır ve ağır kayıplar verir. Bige, yeni bir time atanırken sert mizaçlı komutanı Pars ile beklenmedik bir yakınlaşma yaşar. Sahte bir evlilik, beklenmeyen olaylar ve kayıplar... Bige, vatanına hizmet ederken aşkın karmaşık sularında da yüzmek zorundadır. İhanet, hayatını tamamen değiştirecek bir dönüm noktası olur. "Bazı duygular savaşta bile elzemdir- biri vatan sevgisi, diğeri kalpten gelen."

Hava Harp okulundan mezun olduğu an Gökdoğan Timine katılması için emir alan nam-ı değer Azap, düşmanın kalbine azap olmak için kendisi gibi sağlam ekip arkadaşlarını toplar. Hepsi çok beceriklisi pilotlar olsa da, karakter olarak en sorunlu adamlardır. Onları hizaya getirmek, bu herkesin korkuyla kaçındığı adamları disipline etmek, Azap'ın en büyük problemidir. Çünkü uzaktan kuzeni olan Erva (Ava) ile bir iddiaya girmiştir. Tanıdığı en çetin asker olan Tugay Komutanı geçecek, Erva'nın tanıdığı en güçlü adam olacaktır. Ava'nın uçak mühendisliği okuyup, kendi bindiği uçakları tamir etmesi kaderin ona oynadığı en kötü oyundur. Uçağının motoruna çorap sıkıştırmamasını ümit eder. Çünkü çocukken onun bisikletine bir çok kez çorap sıkıştırmıştır.

Sekiz yıl boyunca aynı sıraları, aynı hayalleri ve aynı yorgunluğu paylaşan iki genç doktor adayı... Üniversitenin kalabalık amfilerinde başlayan bu sessiz aşk, yıllar içinde derinleşir, fedakârlıklarla büyür ve bir evlilik hayaline dönüşür. Azra, sevdiği adamla kuracağı gelecek uğruna mesleğinden vazgeçmeye bile hazırdır; çünkü ona göre bazı aşklar, her şeyden önce gelir. Ancak bir sabah, her şey tek bir notla altüst olur. Geride kalan cevaplanmamış sorular, yarım kalan hayaller ve söylenememiş gerçeklerdir. Azra için asıl yıkım, terk edilmekten çok, neden terk edildiğini asla bilememektir. Üstelik bu gidişin ardından hayat, ona sessiz ama sarsıcı bir gerçeği daha bırakır: Azra hamiledir. Sevdiği adamdan geriye kalan tek bağ, karnında büyüyen bir bebektir. Yıllar Azra'yı anneliğe, yalnızlığa ve mecburi bir olgunluğa taşır. Geçmişi kalbinde mühürlü tutarak yaşamayı öğrenir; bazı yaralar kapanmaz, sadece alışılır. Ta ki bir gün, tesadüf sandığı bir an, kaderin gecikmiş yüzleşmesine dönüşene kadar... Bir trafik kazasına ilk yardım eden Azra, yaralıyla birlikte hastaneye gittiğinde, onu karşılayan doktoru gördüğünde zaman yeniden durur. Karşısındaki adam, yıllar önce bir not bırakıp giden, hayatını yarım bırakan adamdır. Artık roller değişmiştir: Azra bir hasta yakını değil, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadındır; adam ise suskunluğunu beyaz önlüğünün arkasına saklayan bir doktordur. Bu kitap; yarım kalan bir aşkın, yıllar sonra beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden açılan yaralarını, söylenememiş gerçekleri ve bir çocuğun varlığıyla daha da ağırlaşan sırları anlatıyor. Azra'nın hikâyesi, aşkın zamana yenilmeyen hâlini, kaçılan geçmişin bir gün mutlaka karşıya çıkacağını ve bazı hesapların asla kapanmadığını hatırlatıyor.

(Yetişkin İçerik) Bey kızı Mahinur, erkek kılığına girer Hazar Yüzbaşı'ndan eğitim alır. Talim yapmak, at binmek, erkekler gibi özgür yaşamak ister ama Hazar'a istemeden aşık olur. Hazar, Padişah'ın emriyle barış evliliği yapacaktır. Mahinur, erkek kılığında peşine takılır ve yolda aynı çadırda uyurlar. Herşeyden bihaber olan Hazar, onun Kara Bey'in kızı Mahinur olduğunu öğrenince, adını temizlemek için onunla evlenir. Aralarındaki öfkeli ateş onları tutkulu gecelere, kavga dolu sabahlara sürükler.