Düşünemiyordum. Sadece aklımdan söylediği o son cümle geçiyordu. "Sende abin gibisin jungkook."

Park Jimin, evi, mahallesindeki kilise, huzurevi, okulu ve her zaman en yakın arkadaşıyla buluştuğu Joe Bell arasında monotonlaşan hayatıyla sıradan bir gençti. Ta ki gıcık olduğu Jeon Jungkook en yakın arkadaşıyla flört etmeye başlayana dek. Jimin, Jungkook'un bir işler çevirdiğini anlamıştı ve intikamını onun yoluyla alacaktı. | taegi | spotify playlist: "jesus lived in a motel room by megu" orijinal kurgudur. ! yavaş güncelleme ! ! yetişkin içerik ! started: 180519 ended: - #1 college

Ona silahımı doğrulttum fakat o bir çiçek uzattı bana. dom'um kapak için teşekkür ederim, ellerini öpüyorum ♥️

şimdi unutmak istediğim her şey, bir zamanlar beni mutluluktan öldürecekti.

❥ jikook Jungkook derin bakışlara, artık ıslanamayacak kadar yorgun gözlerle bakarken ''Ben senden vazgeçtiğimi hiç söylemedim ki.'' dedi burukça. ''Ben senden vazgeçemem ki.'' ''Benim yüzümden canın yakılsa da mı vazgeçmezsin?'' Jimin masumca sormuştu. Öyle masumdu ki sesi, Jungkook'un göğsü titredi. Öpmeye doyamadığı bal dudaklar ne acı sözler fısıldıyordu ona, ne yakıcıydı o güzel gözlerdeki acı bakışlar... ''Senin tarafından canım yakıldıktan sonra bile vazgeçmedim.'' Jungkook Jimin'e bakarken anlasın istedi, içindeki yangının onu da yaktığını, dudaklarının sızladığını anlasın istedi. Kollarının uyuştuğunu, ona uzak kalmanın onu da nasıl yorduğunu görsün istedi. ''Sahiden benimle ölümü mü seçiyorsun?'' ''Hala anlamadın mı?'' Jungkook bir tek bunu sordu. Cidden, hala anlamamış mıydı? *duende (İspanyolca): Bir sanat çalışmasının bir insanı derinden etkileyen gizemli gücü