Bu kurguda argo, küfür ve yetişkin içerik barındıran sahneler bulunmaktadır. ●○●○● "Beni sokmaya çalıştığın kalıpta olmadığımı sen de ben de gayet iyi biliyoruz." Ne kast ettiğini gayet net anlamıştım sanırım. Ona sürekli abi dememi kast ediyordu. "Üstelik ben de seni uzun süredir o kalıpta görmüyorken," gözlerimin tam içine bakarken kısık sesle tamamladı cümlesini. "Birbirimizi kandırmanın alemi yok." Bir elini başımın yanındaki duvara yaslayıp iyice sokuldu bedenime. "Ya sen yanlış görüyorsan, ben seni tam olarak o kalıpta görüyorsam?" Yüzünü boyun girintime yaklaştırmasıyla elini yaslamadığı taraftan duvar ile arasından çıkmak için hamle yaptım. Diğer elini de duvara koyarak engel oldu bana. "Senin aksine bedenin o kadar dürüst ki Betül, inkar etmelerinin hiçbir önemi yok artık." Ellerimin her ikisini de ince gömleğin altındaki sert bedenine bastırarak kendimden uzaklaştırmaya çalıştım. Milim kıpırdamadı tabi ki. "Yanlış görmüşsündür." Başını boyun girintimden çıkardı. Dudaklarını aniden anlıma bastırdığında şok içinde kaldım öylece. Ani hareketiyle kapanan gözlerimi bir süre sonra dudaklarını anlımdan çekse de açmadım. "İnkar etmekte serbestsin Betül ama ben az önce adımın yazılı olduğu yere dudaklarımı bastırdım," demesiyle daha sıkı kapadım gözlerimi. Sonra beni öylece bırakarak koridorun sonundaki odasına girdi, gözlerimi açmasam da uzaklaşan bedeninden ve kapı sesinden anladım. Elimi anlımda gezdirirken şapşal gibi gülümsedim kendi kendime. Annem hep kaderimizin avuç içimizde yazdığını, alnımızda da kaderimizdeki adamın adının yazılı olduğunu söylerdi. ○●○●○● #Genelkurgu 5# 24 Temmuz #Romantizm 5# 15 Ağustos #Aşk 4# 11 Ekim #Gençkurgu 5# 21 Ekim #Mizah 1# 27 Ocak

*** "Hiçbir şey beni senin bu korkaklığın bu ilişkiye sahip çıkmayışın kadar üzemez. Seni seviyorum diye senden vazgeçemiyor değilim. Bugün olmaz yarın. Vazgeçerim. Bir başkasına aşık olurum!" dedim öfkeyle. Elini ağzıma kapattı, bir elini belime koyarak bedenimi kendine çekti. Savrulan bedenimin eğer tutmasaydı düşeceğine emindim. Ellerimi göğsüne koydum. Gözlerinin içine bakarken çatık kaşlarının altındaki yeşil gözleri, benim günlerdir denediğim ama yapamadığım şeyi yapıyordu. Öfkesini, bedenime ince ince işliyordu. "Madem öyle... Hazırlan." Elini çekmediği için anlamadığımı sadece bakışlarım ile iletmeye çalıştım. "Bir ay sonra nişan, şubat tatilinde düğün." Ben söylediklerinin etkisi ile şok olurken arkasını döndü, bizim evin bahçesine doğru bir iki adım attı. Ondan çıktığına emin bile olamadığım gür bir sesle bağırdı. "Aytekin!" Kalbim korku ile kasılırken yanına koştum. "Ne? Ne yapacaksın? Hey!" Beni dinlemedi, önüne geçip durdurmaya çalıştığım bedenini sola kaydırdı, bir daha bağırdı. "Aytekin!" Bizim evin ışıkları ile birlikte Cemile teyzelerin ışıkları da açıldı. "Ferhan..." Dediğimde bakışlarını ağabeyimin penceresinden bana çevirdi. "Ferhan yok..." dedi alayla. "Ferhan ağabey diyeceksin." Ellerini havada iki kez itiraz edercesine salladı. "Pardon! Korkak, gururlu, aptal ve sevmeyen Ferhan ağabey diyeceksin!" Bizim evin kapısı açıldığında son kez onu durdurmaya çalıştım. "Ferhan böyle değil. Bir anlık öfke ile değil!" dediğimde ellerimi tuttu, göğsünden indirdi. "Ne bağırıyorsun lan?" diyen ağabeyime aldırmadan bana bakarak konuştu. "Gözünde adamlığım kalmadı ya, bırak onun gözünde de kardeşliğimiz kalmasın. Ama sen..." Bakışlarını yanımıza gelmesine bir iki adım kalan ağabeyime çevirdi. "Bu saate sonra vazgeçme hakkına sahip değilsin." ***

-Tamamlandı- Suratımı kavrayan elleri beni hiddetle kendisine çekti. Alnını alnıma dayadığında verdiği soluğu yüzümde hissedebiliyordum. Tek elini suratımdan çekip sol göğsünde duran elimin üzerine bastırdı. "Leyla, sen bakma bu kalbin benim göğüs kafesimde attığına. Senin için atan senindir." *** Tüm hakları saklıdır. Kapak Tasarımı: @hestianinkalemi❤️

Aslında her kişinin yolunda, farklı kişiler çıkar karşılarına. Ama yolun sonu bellidir, son sondur. Sonda olanlar, sonsuza kadar kalır. Ve önemli olan, sonda buluşmaktır. sonsuza kadar kalalım diye. *Kapak yapımı @kapakciniz_ tarafından yapılmıştır.

KİTABIMIZ RAFLARDA, TÜM KİTAPÇILARDAN ULAŞABİLİRSİNİZ. Babasından başka hiç kimsesi olmayan bir genç kız... 28 Yaşında hapishanede mahkûm bir adam... Ya bir gün olur da genç kızın babası da o cehenneme düşerse? Bir gün olur da bu yabancıya kızını emanet etmek zorunda kalırsa? *** "Sen kimsin ya? Adını bile bilmiyorum!" Dedi genç kız sinirle yanındaki adamı süzürken. Adam cevap vermemişti. Bu genç kızı daha çok sinirlendirmişti. "Hey, adını sordum?" Adam genç kızın yüzüne bile bakmadan arabayı sürmeye devam etti. "Kurt." Diye mırıldandı, sesi oldukça soğuktu. Genç kız ürktü, bu nasıl isimdi böyle? Tanımadığı bir yabancıyla nasıl yaşayacaktı? Üstelik bu adamın bir mahkûm olması genç kızın daha çok ürkmesini sağlıyordu. Yavaşça başını cama çevirdi, korkuyordu. Babası yanında yoktu ve çok korkuyordu. Ona ihtiyacı vardı, ondan başka hiç kimsesi yoktu... BİR KARADENİZ HİKÂYESİ... *** Karadeniz Serisi'nin ilk kitabıdır... © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

#1 - elçinsangu (10/08/18) #2 - yaz (05/08/18) #3 - badgirl (16/02/19) ~~~Aşık olacağın kişiyi seçemezsin~~~ Arkama dönmüş attığım ilk adımda yine sesini duydum. "Sevgili kardeşim artık beraberiz. Ve ben hep bir kölem ah pardon bir kardeşim olsun istemiştim." gözlerimi devirdim. Salaktı bu çocuk. Köle lafını da bastıra bastıra söylemişti bir de. Gözlerimi kısarak ona baktım. "O zaman gidersin bir yurda alırsın bir çocuk. Edersin işkence." lafıma gülerek cevap verdi. "Senin ne biçim bir psikolojin var kızım?" "O biçim bir psikolojim var. Beğenmezsen alırsın bavulunu çekersin Amerika'ya. Bilmem anlatabildim mi?" "Anlattın, çok güzel anlattın da bir sorun var." Umursamazca baktım. "Neymiş o?" "Benim pasaportum yok." ****** Kitabın son bölümü de yayınlanmıştır. Tüm okurlara sevgiler..💕

Aile hepimiz hepimiz ailemiz için Bedeni Kaçmış Ruhlar Ailesi :)

Yavaşca elini kaldırdı ve elindeki bıçağı alnıma dayadı. Ben ne hissettim peki korkumu? Hayır... Daha çok sinir krizi geçirircesine gülüyordum . Gülerken dişlerim birbirine çarpıyor ve bedenim sarsılıyordu . Bedenim sarsıldıkça o keskin bıçak alnımın ince derisine batıp çıkıyor ve küçük yaralar bırakıyordu . Ama bu bana acı değil zevk veriyordu . Daha çok güldüm , daha çok sarsıldım ve daha çok battı ...Delirmişmiydim? Kesinlikle... Gözleri kapalıydı ve bir eli boynumdan tutuyor , diğer eli ise bıçağı alnıma dayıyordu. Gözleri kapalıydı , çünkü acı çekiyordu .Aşık bir psikopattı hatta şizofrendı . Öldürmek istemiyordu . Ama o aşık olamazdı ve bu saplantılı sevgiyi bitirmesi gerekiyordu . Onun hayatına asla aşk girmemişti o yüzden hayatına aşkı sokamazdı . Bıçağı tutan elleri titriyordu . Hatta bütün bedeni zangırdıyordu . Dişleri çarpa çarpa; "Seni seviyorum Selenga ama sende biliyorsun ki birisinin bu aşkı bitirmesi gerek"dedi ve alnımın ince derisinin üstünden bir şeyin içeriye doğru girdiğini hissettim , beynim patlıycaktı sanki , yavaş yavaş gözlerim kararmaya başladı ve etraf bulanıklaştı ardından , karardı . En son Lennart'ın acı dolu bakışları ile gözlerim kapandı...

I know I haven't changed but I'm not the same. Büyük acının ardından gelen okyanus etkisi.