" A-Ali abi, bırak! Hala ne diyorsun?". " O piçi etrafında görürsem nefesini keserim o veledin." Sinirle belimi saran kollarını sıktım. " Ne hakla diyorum bende sana he?! Ne hakla?! Hayatımdaki insan o olacak belki. Belki sevgilim olacak!" " Sevgilin! Öyle mi?" " Öyle, belkide ilerde kocam olacak!" Elalarının ateşle yandığına yakından şahit oldum.Sinirle daha da üzerine çekti beni. Dehşetle açıldı gözlerim. " Kocan olacak ? O ibne? O cibilliyetini s*ktiğim! Senin kocan olacak?" Onun sinirini anlamıyordum. Hele şuanki pozisyonumuzu asla. Allahım ne yapıyorduk biz? " Olamaz. İzin vermem.." ~3.Bölümden Kesit~ Başlangıç tarihi: 19.06.18 Kapak: @ruhsuzkalemler

(İstek üzerine yeniden yayında) Bir kadının ellerinde silaha dönüşebilecek o zeki gözleri, Yıllardır o koca kuleye kapatılan kız çocuğuna aitti. Bu kadını kör bir hançer sanıp bir köşeye atmış olsalar da, O kendi kendini bilemişti. Keskindi. Korkutucu derecede ilgi çekiciydi. Belki de onun kör bir bıçak olmadığını biliyorlardı. Belki sırf şu gözlerin bakarak bile koca bir adamı dize getireceğini biliyorlardı... Belki de bu kız, Türklerin Ejder'in dikkatini dağıtma aracıydı. Eğer öyleyse, başarmışlardı.

Zamanından binlerce yıl ötede gözlerini açan bir savaşçı! Archer Sword zorlu bir savaşın ortasındayken kendini birden büyülü bir aynanın içinde bulur ve zamanından bin yıl ileride çok farklı bir dünyaya gözlerini açar. Genç ve güzel bir üniversite öğrencisi olan Savianna'nın evinde uyanan Archer bilmediği bu dünyada onun yardımına ihtiyaç duyar. Savianna genç bir üniversite öğrencisidir. Tek sıkıntısı onu aldatan erken arkadaşı ve elektriklerin kesilip kesilmeyeceğiyken gökten adeta zembille inen gizemli adam onun sakin dünyasını altüst eder. Adam geçmişten, çok geçmişten, geldiğini iddia ediyordur ve bu Anna'nın oldukça parlak hayal dünyası için bile oldukça uçuk bir palavradır! Anna sıkıcı derecede sakin dünyasında kalmaya, Archer ise bu inatçı güzele çok farklı dünyalar olduğunu göstermeye kararlıdır. Her iki genç de aşkları ve görevleri arasında çelişirken insanlığın kaderlerini kopmaya hazır gergin bir ip gibi ellerinde tuttuklarından habersizdir. *** 05.10.2016

Kız kardeşinin hatası yüzüden ceza alan ve ailesinden veto yiyen Rojbin, parasız pulsuz bilmediği bir şehre sürgün edilir. Tabi bu sürgüne ek deli dolu sınırsız kardeşi Fidan'a da katlanmak zorunda kalır. Mega şehirden, Karadenizin ufak bir kasabası olan Amasra'da, Deniz Kuvvetleri Birliklerinin yaşadığı mahallede başına gelen her olayın ustalıkla altından kalkan Rojbin'in heyecan dolu aşk hayatı ise hepimizi büyüleyecek.. Küçük yaşta babalarını kaybeden bu iki kız kardeş zengin yaşamlarından bir ceza yüzüden vazgeçip rüyaları kıskandıracak bir mahalleye misafir olacaklar işte asıl hikaye tam da burada başlayacak!

❗️Yetişkin ögeler içermektedir.❗️ Adım Elizabeth. Bir prenses olarak doğduğum Westminster Sarayı'nda ruhumun en ufak kırıntısını soğuk taşların arasına saklamıştım. Yalnızlığımı o ufak kırıntılarla saklambaç oynayarak geçirmiştim. Tenime satır sartır işlediğim o ürkütücü rüzgarları bir palto gibi üzerime almış onu Osmanlı Sarayı'na taşımıştım. Bir görevim vardı. Topkapı Sarayı'na dünyanın en güçlü hükümdarını öldürmek için gönderilmiştim. Onu ayartacak, yatağıma alacak, onu vücuduma sürdüğüm ahuzar kokulu zehirle soğuk mezara taşıyacaktım. O sinsiydi. Her şeyin yolunda gideceğine inanan kalbim onu görünce teklemiş küflenmiş kapılarını yalnız ona açmıştı. Ben çaresiz bir kızdım. -Olaylar tamamen hayal ürünüdür. Tarih ve kişilerle alakası yoktur.-

"Kaç kadınla birlikte oldun bilmiyorum ama ben onlardan biri değilim tamam mı!" sinirden ağlıyordum,savaş sabır diler gibi yukarıya bakarken sakin olmaya çalışıyor gibiydi. "Ben seni hiçbir zaman aynı kefeye koymadım, ne tür şeyler düşünüyorsun bilmiyorum ama böyle şeyler düşünme derin" "Ben sadece buradan gitmek istiyorum" "İstemiyorsun"sakince fisildarken tüm gücümle bağırdım. "Ben bu kahrolası yerden gitmek istiyorum anladın mı?" Savaş bana biraz daha yaklaşırken yumruk attığı elini umursamayip kalbimin üzerine koydu. "Ne olursa olsun,ne yaparsan yap sen benden gidemezsin stajer" yumuşacık çıkan ses tonu beni daha çok kendine çekerken daha çok ağlamaya başladım. Elleri belimi sararken kafamı göğsüne koydum. Göz yaşlarim gömleğini islatmişken saçımı yavaşça okşadi. Her seferinde yelkenleri suya indiriyordum. Neden söz geçiremiyordum kalbime! Ne yapacaktım ben? Onsuz da olmuyordu onunla da olmuyordu. Belki de aşk dedikleri şey tam olarak buydu.

Annesinin gelecekteki koca konuşmasından bıkarak, bir gün hapishaneye kendine belalı bir sevgili tipi bulmaya gidiyor. Peki genç kızımız bu belalı tipi bulmaya başarabilecek mi? Kübra Sönmez on sekiz yaşında lise son sınıf öğrencisidir. Annesinin psikolojik sorunları nedeniyle sekiz yaşından itibaren hayatını gelecekteki kocası için yaşamıştır. Attığı her adımı gelecekteki kocasını düşünerek yapmak zorunda kalmıştır. Çeşitli yemekler, temizlikler ve giyimi. Hayatında giydiği kıyafetler bile buna göredir. Genç kızımız bir gün bu durumdan bıkarak annesine inat kendine bir sevgili bulmaya gidiyor ve hapishanede aklına ilk gelen ismi söyleyerek Ahmed Günday'la tanışıyor. (Uyarı: Bu mizah kitabı değildir. Psikolojik sorunları olan genç bir kızın, hayatta yaptıkları hataları ve o hataları sonradan fark edip değişmesine yönelik bir hikayedir. Ayrıca hikayenin konusu itibariyle komik ve romantik sahneler de olacaktır.)

Dudaklarımdan bir nefeslik ayrılışıyla hafif bir inilti koyuverdim. İkimiz de bunu beklemiyorduk. "Bundan sonrasının dönüşü yok, biliyorsun değil mi?" Sorusuyla kendinden geçen beynim bir şeyleri idrak etmek için çalıştı. Sahi, bundan sonrası neydi? Mayış mayış gözlerle yüzüne bakmaya başladım. O da beni süzüyordu. Her bir haremi ezberine kazır gibi. Baş parmağı sızlayan dudaklarımda sürtünürken yeşil gözleri gözlerimde durdu. "Şu saatten sonra benim her şeyimi kabul edebilecek misin?" Yutkundum, hayır diyemedim. "Bakamam ki." Kavisli kaşları anlamdıramadığım şekilde çatıldı. "Dövüşmezsen olmaz mı? Orda sana gelen yumruklara bakamıyorum." Yutkunma sırası ona geçti. Gözlerinden geçen şefkat pırıltılarını yakalayabilmiştim. Ani bir hareketle bel boşluğumdan tutup beni iyice kendine bastırdı. Şişen dudaklarımda tekrar hissettiğim baskıyla elimde olmadan karşılık verdim. Ellerim saçlarını çoktan bulmuş dudaklarımdaki ağrı tekrar baş göstermişti ama hâlâ aklımdaki sorunun cevabını alamamıştım. Gözlerimin önünde dövüşmeye devam edecek miydi? Yazılış Tarihi : 09.11.19

Kamuflajlı kollarının kızın sarı bukleleriyle oluşturduğu tezata gülümsedi. Sonra gözlerini aşağıya indirdi. Bedeniyle duvar arasında küçücük kalan bir kız. Beyaz dantelin örtemediği göğüslerin arasındaki muhteşem vadi. Kızın kokusuyla sarhoş olmuş burnunu o çukura gömmemek için kıvranırken mırıldandı. "Ben askerim. Barut kokarım." Kızın inip kalkan göğüslerinden gözünü ayıramadan devam etti. "Sen dantelsin, parfümsün." Kendini güçlükle bir adım geri çekip o mavi gözlere baktı. "Bizden bi sikim olmaz. Şimdi git, o ütülü pantolonla evlen."