Byun Baekhyun, emniyet merkezinin tek psikoloğuydu ve aramızda birkaç bakışma ve tatsız tartışma dışında bir şey geçmemişti. O ufacık boyu, cılız vücuduyla tüm emniyeti çileden çıkarabilecek kabiliyete sahipti kendisi. Ancak hepsi buydu, benden iki yaş küçüktü, yirmi altı yaşında bir klinik psikolog olduğu dışında hiçbir şey bilmiyordum.

Yaz mevsimi bizi bir arada tutan tek bahaneydi, göz göre göre bitiyoruz şimdi.

Bizi koruyan kişinin fedakâr da olsa bir suçlu olduğunu öğreniyordum, soyguncu bir örgütün üyesiydi. Üstelik bu örgüt arananlar listesinin başlarını çekiyordu, Robin Hood. Zenginden çal, fakire dağıt.

Burnu enseme sürtünerek diğer tarafıma geçerken "Tanrım..." diye sızlandı. "Çok sıcaksın Luhan." Bir an sonra sırtım dalgalı aynaya yaslanmış, Sehun'la yüz yüze duruyordum. "Çok sıcaksın." diye tekrarladı bu sefer yanağını yanağıma yaslarken. "Bu hep böyle devam mı edecek? Ölene dek duyularımın algıladığı tek şey sen mi olacaksın?"

Yağan bir kar tanesi gibi. Camdan bakınca çok masumsun, yaklaşınca soğuksun, dokunursam; erirsin.

Baekhyun tüm riskleri göze alıp evini terk ederken bir gram bile pişmanlık hissi duymadı ancak bir kaçış olarak gördüğü o küçük şehirde işler beklediği gibi gitmedi. Takip ediliyordu, biri evine giriyor, eşyalarını karıştırıyor, ona tuhaf mesajlar gönderiyor ve arayıp çığlıklar dinletiyordu. Tüm bunlara rağmen ortada bir kanıt yoktu, sapığı kurnaz ve bir o kadar da acımasız bir şeytandı.

Dedim: Siz sevgili oldunuz? Dedi: Yok, biz birbirimize belamızı sürmüşüz..

-