Amacımız daha güçlü bir insan ırkı oluşturmaktı. İlk başta yaptığımız şeyin insanlık için enerji içecekleri kadar masum bir başarı olduğunu düşünsem de, deney ilerledikçe bilim dünyasının Darth Vader'ı olduğumuza emin oldum. Değiştiricilerin bir tüpü bile atmosfere karışırsa kıyamet kapıda demekti. Benim ve ekibimin bunda payı büyüktü. Allah bizi affeder miydi? Sonunda laboratuvarın önüne gelmiştim. Arabadan indim. Karşımda gördüğüm manzara az önceki sorumu cevaplıyordu. Büyük haber, ben ve iş arkadaşlarım cennetin yakınından bile geçemeyecektik!

"Lal bir gece, Sabahsız bir pençenin içinde, Bir oluvermişiz."

Hayır olamaz kesinlikle olamaz 'o burada' derken gözlerimi kapattım ve balkonun demirlerine sıkı sıkı tutundum. Dönmeyecektim bu nedenle kendimi korumaya almıştım. Ellerim demiri sıkı sıkı kavramışken ve gözlerimde sımsıkı kapalıyken irademi elimde tutabilir, bedenime söz geçirebilirim değil mi? Kazandığımı düşünerek gülümserken boynumun tam yanında nefesini hissettim. Hayır savaşabilirsin sakın pes etme sakın! Tam o sırada tenime biraz daha yaklaştı ve burnundan öyle güçlü nefes aldı ki kokumun tamamını içine çekip hapsettiğini düşündüm. "Özlemişim kokunu" dediği anda iradem paramparça oldu ellerim demirden kaydı ve gözlerim gözlerine yeniden hapsoldu. Beni yine tesiri altına almıştı. Elleri belimi kavrarken ateşler içerisinde yakıyordu bedenimi. Mantığım kollarına aldığı anda bitmişti. Onun fırtına gibi gözlerinden başka bir şey göremiyor o dudaklarda ölümüm bile olsa kabul ediyordum. Artık savaşmak istemiyor yanmak istiyordum. Yalnız onunla... Kollarına sıkı sıkı tutundum bırakmasından korkarcasına. Elleriyle tüm bedenimi aceleci ama korkarak okşarken ağzından çıkan mırıldanmaları duyamıyordum. Daha çok kendi kendine konuşuyor gibiydi. Ne diyordu ne hissediyordu bilmiyordum. Tek bildiğim kalbimin aptal bir şekilde teklemesiydi. Bunu fark etmemle birlikte ritmi daha da değişmişti sanki kalbimin içerisinde at koşturuyordu. Mırıldanmaları bittiği anda dudağı dudağıma yaklaştı gözleri gözlerimde fırtınalar koparttı. Ilık bir sıcaklık içime doğru akıp giderken dudakları dudaklarıma çoktan kapanmıştı. İlk öpücük! Ateş gibiydi. Daha önce bedenimi terk etmeye çalışan tüm hücrelerim şimdi bir bütün olmuş sarıp sarmalıyordu. Yakıyordu, yanıyordu kora dönmek istercesine. O bendi. Ben de o.

Bir insanı tanımak uzun yıllar alır. Yanlış tanıdığını anlamak ise bir kaç saniye. Açelya canından çok sevdiği çocuğa zevkle bakıcılık yapıyordu taki patronunun eli kanlı bir mafya olduğunu öğrenene kadar. Açelya eskisi gibi rahat olabilecek mi ? Peki yeni farkına vardığı duygularına engel olabilecek mi ? En zoru da arada bir intikam meselesi varken ayakları üstünde durabilecek mi ?

"Laf koyup havaIı bir şekiIde yürümeye başIadığımda diziIerdeki gibi tema müzikIeri çaIsa ne hoş oIurdu ... ***************************************** Kısa Hikaye İçinde; #1 'Kapak' - 01/12/2018 #100 Bin 04/03/2018 🎉 #334K

O mavi gözlü bir devdi. Küçücük bir kadını sevdi. *** Güneş, her seferinde bıkmadan affedendi. Tolga ise her seferinde bıkmadan Güneş'in hatalarına misliyle karşılık verendi. Üstelik Güneş ayı o kadar çok sevmişti ki her gün o yaşasın diye kendisi ölmüştü. Kadının elleri küçük ve kırılgandı. Tıpkı kalbi gibi. Adamın elleri büyük ve güçlüydü. Tıpkı kalbi gibi. Kadınını kalbini kıracak kadar güçlü. Tolga Taha Kamer Güneş Aras *Bursa'dan naçizane bir aşk masalı.. *** ¬Bu hikaye psikopat ruhlu yazarınızın aklında ürettiği bir hayalden ibarettir. Yani sadece bir kurgudur.¬

Arkamda hissettiğim ten ile arkama döndüm. "Hiii! Ne yapıyorsunuz burada?" Gözleri kapalı konuşmaya başladı. "Nesli tükenmiş olan, sadece yazın çok güzel bir vanilya kokusuna sahip." Deyip açtı o rengini hala bilmediğim gözlerini. "Anlamadım, kim?" Dedim titreyerek. "Çikolata Kozmosu."

Yavaş yavaş herşey kararıp bir boşluğa çekilmeye başlamıştı sanki. Ejderhanın görüntüsü gözlerimin önünden silinirken ona doğru koşmaya başladım. "Hey dur ! Sana sormam gereken şeyler var. Hey sana diyorum, lütfen gitme !" "Geri gelicem Mia. Artık uyanmalısın geliyorlar." "Hayır dur ! Kim geliyor ?" Etraf kararmaya başlarken o güçlü kanatların rüzgarlarını iliklerime kadar hissetmiştim. Son kez seslendim ona bir umut. "Eva !"

Uzun yıllar önce özel güçler dünyaya salınmıştı. Tanrılar ve tanrıçalar bu güçleri Dünya'nın kurtarılmasında görev alabilecek seçilmiş kişilere gönderdiler. Bu seçilmiş kişiler, zamanı geldiğinde güçlerini keşfediyorlardı ve dönemlerinin sorunlarıyla baş ediyorlardı. Özel güçler, bir tanrı veya tanrıçanın özelliklerinden kopuyordu. Güce sahip olan seçilmiş kişiler her hangi bir şekilde vefat ettiğinde güç kendine yeni bir beden aramak için ölü bedenden ayrılıp Dünya'da dolaşmaya başlıyordu. Bin sekiz yüzlü yılların sonunda, bir savaş oldu. Bu savaş seçilmiş kişiler ve onları birer cadı, büyücü olarak gören dogmatik düşünceli din adamları tarafından kışkırtılmış halk arasında oldu. Çok fazla kayıp verildi. Savaşta komutan olarak göreve getirilen dört seçilmiş kişi sırt sırta vefat etti. Bunlar; Delphine, Hektor, Petrina, Zenina'ydı. Delphine, Demeter'in gücüne sahipti ve toprağı yönetebiliyordu. Hektor, Hephaistos'un gücüne sahipti ve ateşi yönetebiliyordu. Petrina, Poseidon'un gücüne sahipti ve suyu yönetebiliyordu. Zenobio, Zeus'un gücüne sahipti ve havayı yönetebiliyordu. Bu dört güç ölü bedenlerden ayrılıp yüzyıllarca Dünya'da dolaştılar. Seçilmiş kişiler yüzyıllar boyunca doğmadı. İlk doğan kalbi temiz bedene doğru hızla yarışa geçtiler. Bebek annesinin rahminden çıkartıldığı anda güçler bebeğe ulaştı. Dört güçte aynı anda bedende yer buldular. Güçler kendilerini güvene aldılar. Zamanı geldiğinde ortaya çıkmak için beklemeye başladılar. Bebek büyüdü ve genç bir kız oldu. Genç kız güçlerinden habersiz bir şekilde hayatına devam etti. Güçleri ortaya çıkana kadar sıradan hayatına devam etti. Hiç beklemediği bir anda ortaya çıkan güçleriyle korkudan ne yapacağını şaşırırken, seçilmişlerin eğitildiği okulun müdürü onu buldu. Kapak için @exedrasghoul

Bana yaklaştı.Boyumun tam hizasına eğilip gözlerini gözlerimle sabitledi. "Bana ne yaptın sen böyle?" dedi sesini olabildiğince yumuşak tutmaya çalıştı. Dudağına küçük bir gülümseme yerleştirdi. Hiç bir şey söylemeden ona bakmaya devam ettim. "Bir şey söyle" dedi fısıltıyla sesi hala yumuşaktı. Yine bir şey söyleyemedim çünkü o an o kokusunu çekmek için en güzel zamandı...