ძლიერი სიყვარული სიგიჟეს ბადებს. როდესაც სიყვარული ყიდის - კიმ თეჰიონი არ პატიობს.ის მისი პირადი ჯალათი ხდება... * * * დასაწყისი 2020 წლის 6 იანვარი - დასასრული 2020 წლის 25 თებერვალი

-დეეე??... ნაქე იქ ქო სიმპატიული ბიძია დგას - როდესაც მივუახლოხლოვდი მითხრა მან... გავიხედე და ქაი დავინახე... უცებ პატარას მივუბრუბდი - ჩემო პატარა შოკოლადო რატო მკითხე? - დეე იცი ის შენ გიყურებდა... - ამაზე გავშრი ადგილზე მივიყინე?... - შეგიძლია დაივიწყო? - ვკითხე პატარას - კი მაგრამ რატომ? - დაბნეულმა მკითხა. - ნაიონ... ამ პატარას არ გამაცნობ ასე ძალიან, რომ გგავს? - უცებ ქაი მოვიდა, მე კი ენა თითქოს გადამეყლაპა. -გამალძობაა^^ ცემ დედიტოს იცნობ? - კითხა პატარამ - კიი ვიცნობ, რა სიმპატიური ხარრ ^^ მამიკო სადაა აქ მარტო, რომ ხართ? - აუუუ >< ეხლა გავგიჟდებიიი... - სალამი ქაი ? პატარა ბიჭი უკვე გაიცანი? -თქვა ჯანქუქმა

ორივე ბოლო ხმაზე ვუყვიროდით ერთმანეთს, სანამ ჩვენი ყვირილი ბავშვის ტირილზე არ შევწყვიტეთ! ორივემ გაკვირვებულებმა შევხედეთ ერთმანეთს და ვერ მივხვდით რატომ გვესმოდა ხმა ასე აშკარად! მანამ კარის გამოღებისას, წინ ჩვილი არ დაგვხვდა . ბავშვთან ერთად წერილიც იყო,წერილში კი ეწერა, რომ შესანიშნავი წყვილი ვიყავით და გვევედრებოდა მისი შვილი შვილად მიგვეღო! რაა? წყვილი? რა წყვილი!? მე და კიმ თეჰიონი? ვერ ვიტან ამ ადამიანს და ვერც ვერასოდეს შევძლებ მის გვერდით ყოფნას,მაგრამ ეს ბავშვი...რა უნდა ვქნათ? 23.03.2019🦋🦋💙 12.05.2019💜💟💜

"უკვე დიდი გოგო ხარ,ახლა შენს ხელშია შენი მომავალი და შენს გაადაწყვეტილებებზეა დაამოკიდებული როგორ იცხოვრებ მომავალში" ხშირად მეუბნებოდნენ ამას ჩემი მშობლები,ხოდა მეც დამოუკიდებლად გაადავწყვიტე ცხოვრება ,მათგან შორს.... დავიწყე ჩემი საკუთარი გაადაწყვეტილებების მიღება ამა თუ იმ საკითხზე,მაგრამ ვერ წარმოვიდგენდი რომ ამდენად ცუდ გადაწყვეტილებებს მივიღებდი რომ ბოლოს გარეთ აღმოვჩნდებოდი ,მაგრამ ეს მოხდა! მშობლებს ამას ვერ გავაგებინებდი,სხვა გზა არ მქონდა და ქუჩაში ვათევდი ღამეებს ! ახლაც უსახლკაროდ ვარ და აქეთ-იქით დავიარები,რაიმე გასათევი ადგილის ძებნაში,სად წავიდე? ნეტავი იყოს რაიმე თავშესაფარი! ნებისმიერზე თანახმა ვარ! თუნდაც ეს რაღაც დიდი ,იდუმალებით სავსე საშიში სასახლე იყოს ტყეში,რატომაც არა? ბოლოს და ბოლოს შემომთავაზეს.

❝მიუხედავად იმისა, რომ ადამიანის თვალი 7 მილიონ ფერს აღიქვამს და გაქვს 48 ფერის ფანქარი, რომელთა გამოყენებაც შეგიძლია, რატომ ხმარობ მხოლოდ შავს, თეთრსა და წითელს?❞ ქვემოთ დავიხედე და ვეცადე პასუხი მომეფიქრებინა. არ ვიცი, შესაძლოა იმიტომ, რომ შავი - ჩემს დღეებს ასახავს, შენ გარეშე თეთრი - სიცარიელეს, რომელსაც ვგრძნობ და წითელი... ფერია ჩემი ქვეცნობიერის, რომელიც დაჭრილია. არ მინდოდა მისი განაწყენება, ამიტომაც ეს არ მითქვამს და მხოლოდ ვუპასუხე, "გინდა სხვა ფერებიც გამოვიყენო?" "ეს ისევე მინდა, როგორც ის, რომ გული გადაუშალო სხვებს, რადგან შენს გარშემო ბევრი ადამიანია ჩემ გარდა, რომლებსაც უყვარხარ და შენზე ზრუნავს." გავშეშდი, რადგან ამაზე პასუხის გაცემა არ შემეძლო. მძულდა ტყუილები, მაგრამ მისი იმედის გაცრეუბა გაცილებით უარესია. @wangkongbean