Annemin kâbusa dönüşen baskılarından kurtulmak için son çare olarak sahte bir sevgiliye ihtiyaç duyduğumda, aklıma gelen ilk isim kesinlikle Alp Tunalı değildi. Onun farklı lakapları vardı; Bay Mükemmel, Altın Çocuk, Patronun Vârisi... En sevdiğim ise kesinlikle Cümlelerimin Katili'ydi. Ne var ki, sosyal medyada yayınladığımız tek bir videonun ardından binlerce insan bizi birbirimize yakıştırdığında, sahip olmadığım tüm seçeneklerim tükendi. Ben de köşeye sıkışan herkes gibi bir hata yaptım ve anneme ufacık bir yalan söyledim. Şimdi geriye tek bir soru kalmıştı. Alp, bu oyunu oynamayı kabul edecek miydi?

Kız kardeşini rahatsız eden çocuğa yazdığını sanan Aybars, mesajı yanlış numaraya gönderir. **0553 *** ** : Bana bak lan, bir daha kardeşimi rahatsız edersen belanı sikerim, yavşak. **0553 *** ** : Kimsin oğlum sen? Bir de kimse bana bir şey yapamaz diye hava atıyorsun. İnlete inlete sikerim seni. Kardeşimle bir daha konuşmayı denersen sonun kötü olur. **0553 *** ** : Siktiğimin zengin bebesi. ✓ Mesaj iletildi. Ama o mesaj, sandığı kişiye gitmemişti.

Demir_yaman: Kafamdaki sesler susmuyor. @Demirinpenasi Neyin var bilmiyorum ama kafandan geçen her bir sesi dinleyebilirim. Onlar tamamen susup kaybolana kadar. (Gönderi sahibi bu yorumu beğendi) -Eğlenmek ve eğlendirmek için yazıyorum abartı gelebilecek sahneler olabilir-

Tarçınlı rulolarımı Instagram'da paylaşırken tek yapmak istediğim şey kuzenimi etiketlemekti. Fakat birkaç saniyelik bir dalgınlık, hiç beklemediğim bir olayın başlangıcı oldu. Kuzenim yerine, hayatımda daha önce adını bile duymadığım bir cumhuriyet savcısını etiketlemiştim. Normalde özür diler, durumu açıklar ve konuyu kapatırdım. Herkes yoluna giderdi. Ama Savcı Aslan, karşılaştığım insanlardan hiçbiri gibi değildi. Mesafeli, soğukkanlı ve fazlasıyla ciddiydi. Mesajları kısa ve netti; ne gereksiz bir kelime kullanıyor ne de karşısındaki kişiye kendisi hakkında en ufak bir ipucu veriyordu. Belki de dikkatimi çeken şey buydu. Yanlışlıkla başlayan o kısa konuşmanın ardından kendimi, onu merak ederken bulmuştum. Çünkü ne kadar uzak durmaya çalışsa da insanın ilgisini çeken bir yanı vardı. Sanki herkesin görebildiği o ciddi ve kontrollü tavrının arkasında kimsenin tanımadığı başka biri saklanıyordu. Başta sadece komik bir yanlış anlaşılma gibi görünen bu olay, zamanla ikimizin de beklemediği bir hikâyeye dönüştü. Çünkü bazen hayat, en büyük değişiklikleri en küçük hataların içine saklar. Ve ben, yanlış kişiyi etiketlediğim o günün, beni dünyanın en ciddi adamıyla aynı hikâyenin içine sürükleyeceğini nereden bilebilirdim ki? *Tarçınlı rulo isimli ilk ve tek kitaptır 🤍

Herkes onun sokaklardan gelen öfkesini konuşuyordu, bense o öfkeyi pembe bir kurdeleyle paketleyip satmak zorundaydım. Koz (Kozan); kariyerini bir yumrukla çöpe atmak üzere olan, namı mahallesini aşmış bela bir rapçi. Lidya Tuna; her adımı planlı, her gülüşü hesaplı bir pop prensesi. Şirketleri onlara tek bir seçenek sundu: Ya birlikte batacaklardı ya da birbirlerine âşıkmış gibi yapıp dünyayı kandıracaklardı. Biri barut kokuyordu, diğeri çilekli lip gloss. Biri karanlıkta saklanıyordu, diğeri spot ışıklarının altında. Biri sim, fiyonk ve pembe olan her şeyden yaratılmıştı; diğeri kenar mahallelerin hamuruyla yoğurulmuştu. Oyun başlıyor. Bakalım ilk kim rolünü unutacak?

"En güzel aşklar bir bakışta başlardı. Bizimki bir sözleşmeyle başladı." Lina Ateş, kariyerinin zirvesine çıkmaya hazırlanan genç bir şarkıcıydı. Ta ki tek bir skandal bütün hayatını altüst edene kadar. Kuzey Arın ise ülkenin en gözde futbolcusuydu. Soğuk, kibirli ve kusursuz görünen bir adam... Magazin dünyasını susturmak için yapılan sahte bir ilişki anlaşması, ikisini aynı hikâyenin içine sürükledi. Kameralar önünde tutulan eller, sahte gülüşler, ezberlenmiş bakışlar... Her şey rol içindi. Ama kimse kalbin senaryoya sadık kalacağını söylememişti. Çünkü Kuzey'in sakladığı bir sır vardı. Zamanla o sır ortaya çıktığında, bu aşk ya ikisini kurtaracaktı... Ya da tamamen yok edecekti. 📸 MANŞET AŞKI 📸

YouTuber ve sosyal medya içerik üreticisi Liva Lanader hesabının hacklenmesi üzerine hiç tanımadığı müzik grubu solisti Uygar Yavuz'la olan shoplarını beğenir. uygr_yvz: benim üzerimden prim kasarak ilerleyemezsin yalnız prenses. liva_: ? uygr_yvz: yaptığın şeye devam etme. liva_: napıyormuşum ben? uygr_yvz: benimle olan shoplarını diyorum, beğenmeyi bırak. uygr_yvz: ilgi alanıma girmiyorsun. liva_: uygar bey eminim ki öyle bir şey yapmıyorum. liva_: böyle bir şeye kalkışsam beğeneceğim fotoğraflar sizinle olanlar olmaz. #1 genç kız edebiyatı 06.07.26

Sınıf öğretmenliği öğrencisi Ayperi; şehirler arası otobüs yolculuğunda sıkıldığı için önündeki koltuğun sırtında yazan numarayı kaydederek mesaj atar ve numaranın sahibi bir Kara Harp Okulu öğrencisi çıkar. Siz: Piç Hakan siz misiniz? (00.17) Siz: Yani piç derken benim tercih ettiğim bir sıfat değil. (00.17) Siz: Yazan öyle yazmış. O öyle yazınca ben de teyit etmek için sorayım dedim. (00.18) Siz: Aşırı derecede saçmalıyorum şu an... (00.19) Piç Hakan: Ne geveliyorsunuz? (05.47) NOT: BU KİTABIN GERÇEK KURUM VE KİŞİLERLE İLGİSİ YOKTUR, BENİM HAYAL DÜNYAMIN YANSIMASIDIR.

Siz: Lütfen ev taşımayı bilmiyorsanız durun. Siz: Nöbetten geldim ve uyuyamıyorum. Siz:Koltukların küt küt yer değiştirmenizi geçtim BİDE SON SES MÜZİK AÇIYORSUNUZ!? --- 0567:Kusura bakmayın ama benim bu evi düzene sokmam gerekiyor

*Yetişkin içerik barındırır. *Nefretten aşka/anlaşmalı evlilik kurgusu --- "Kimi öptüğünün farkında bile değilsin," dedim üzerime tüm ağırlığıyla kapanan bedenini omuzlarından hafifçe iterek. Yüzlerimiz arasında bir nefeslik mesafeden fazlası yoktu. Aldığı her nefes benden doğuyor, aldığım her nefes ondan kopuyordu. Az önce dudaklarıma dokunan dudaklarını diliyle ıslattı ve ardından göğsü şişerek göğsüme yaslandı. Altında ezilmeye, o isteyerek üstümden kalkmadıkça son veremeyeceğimi biliyordum. Yatakla arasında kalan bedenimi kıvrandırıp yormak yerine onu ikna etmek için dudaklarımı araladım. "Sarhoşsun, farkında bile olmadan beni öptüğün için pişman olduğunu haykırdığın bir sabaha uyanmak istemiyorum." "Kim olduğunun farkında olmadığımı mı sanıyorsun?" diye sorarken sarhoşluğunun izlerini taşıyan sıcak nefesi yüzümü okşadı. "Karımı öptüğümün farkında olmadığımı mı sanıyorsun?" İrkilerek gözlerimi kırptım birkaç kez. Etrafta birilerinin olup olmadığını görmek için delice odaya bakındım. Kimse yoktu. Cevahir Avcıoğlu'nun beni 'karısı' olarak benliğine katmasına sebep olacağı oyunumuzun seyircilerinden hiçbiri burada değildi. Dudaklarını biraz önceki hafif baskıdan çok daha yoğun bir biçimde yeniden dudaklarıma bastırdığında zihnim binlerce soruya aynı anda yanıt aramaya başladı. Bizim dünyamızda her şey sahteydi. Her şey oyundu. Seyirciler gittiğinde perde kapanır, oyuncular birbirlerinin yanından hızla kaybolurdu. Ama şimdi ilk kez, hatta belki de son kez seyircisiz oynuyordu oyununu. Avcıoğlu'nun kurallarına kendisinden başka kimse karşı çıkamazdı. Bizim için yıkımı getirecek olan da, işte bu nedenle, bizzat kendisi olacaktı. --- '260224