"Ανθή;" Ρώτησε μπερδεμένος "Τι θες Γιάννη;" Ρώτησα απότομα. "Δεν μπορεί να είσαι εσύ αυτή! Που πήγε το γλυκό κοριτσάκι;" Με έπιασε από το χέρι και με καθοδήγησε κάπου. "Κι όμως, εγώ είμαι" Απάντησα σαρκαστικά. "Άλλαξες Ανθή. Άλλαξες πολύ" Μου είπε αφού με κόλλησε στον τοίχο. "Ναι ωραία, τώρα τι θες;" "Εσένα" Είπε και αμέσως μετά ένιωσα τα χείλια του πάνω στα δικά μου. Η Ανθή, βιώνε bullying καθημερινά από το "badboy" του σχολείο και την παρέα του. Είχε φτάσει πολλές φορές σε σημείο να σκέφτεται τον θάνατο σαν λύση.... Μήνες αργότερα, εκείνη και ο πατέρας της μετακομιζουν. Έτσι αποφασίζει να κάνει την μεγάλη αλλαγή στην ζωή της. Τι γίνετε όταν επιστρέφει πίσω όμως; Επιτεύγματα: 1η θέση εφηβική φαντασία (25/7/16) 21/6/16-30/1/22 Cover by: unrulythoughts

Τι κάνεις όταν το Σύνδρομο της Στοκχόλμης έρχεται και σου χτυπάει την πόρτα;Όταν ερωτεύεσαι τον απαγωγέα σου;Δέχεσαι όταν εκείνος σου λέει να παριστάνεις σε μία εκδήλωση την γυναίκα του για να μπορέσει να φέρει εις πέραν την αποστολή,αυτού και της ομάδας του,με αντάλλαγμα την ελευθερία σου;Μέσα σε έξι μήνες η Izabella θα γνωρίσει όλη την μαφία από τα ίδια τα χέρια του απαγωγέα της.Θα δεχθεί να βοηθήσει τον Dario και την ομάδα του στην εκδήλωση του Nicolas Venderi με μόνο της προνόμιο της ελευθερία και να μάθει επιτέλους τι είναι η Μαφία. Άραγε τι είναι "Μαφία"; Παρακαλώ πολύ μην αντιγράψετε την Ιστορία μου. [Αυτή η ιστορία αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι εντελώς τυχαία]

η αυρα που εκπνέει το ατομο πρωτο λεπτο στη πρωτη γνωριμια... . . . "δεν θα επρεπε να με πλησιάζεις" Αρχη:29 Δεκεμβρίου 2019 Τέλος:9 Ιουλίου 2020

«Ονομάζομαι Cameron Dixon», τα μάτια του συναντούν τα δικά μου. «Με θυμάσαι, έτσι δεν είναι Lexi;» «Lexi Arden;», συνεχίζει, με ένα σαρδόνιο χαμόγελο να κοσμεί το πρόσωπο του. Δεν είναι δυνατόν. Τα χέρια και ο λαιμός του είναι γεμάτα τατουάζ, συμπεριλαμβανομένου και το δεξί χέρι του το οποίο στολίζει ένα μεγάλο τριαντάφυλλο. Οι κόμποι των χεριών του είναι μελανιασμένοι, πληγωμένοι, ενώ διακρίνω στα δάχτυλα του 'χτυπημένα' κάποια γράμματα. «Πόσα χρόνια έχουν περάσει Lexi; Οχτώ, έτσι δεν είναι; Δες πως τα φέρνει η ζωή», μας δείχνει χλευαστικά. «Σκασμός», φωνάζω. «Είσαι ύποπτος για φόνο. Δεν θα κάνουμε συζητησούλα για το γαμημένο παρελθόν». Ο Cameron γελάει ειρωνικά και φέρνει με δύναμη την καρέκλα του πιο κοντά μου. «Ακου να δεις κοριτσάκι», χτυπάει υποτιμητικά τον δείκτη του στο τραπέζι, «παίρνω ναρκωτικά και πίνω, δολοφόνος όμως δεν είμαι. Με ξέρεις καλά άλλωστε, μωρό μου». «Ω, και εγώ υποτίθεται πως πρέπει να σε πιστέψω;» «Μπήκες καλά στον ρόλο του μπάτσου πάντως», με δείχνει με αηδία. «Ξέρεις, μισώ τους μπάτσους». «Ξέρεις, δεν θυμάμαι να σε ρώτησα», τον πλησιάζω ειρωνικά, και η έκφραση του αγριέυει.

''Όταν λες να χορέψω για να δουλέψω εδώ, εννοείς να κάνω στριπτίζ;''τον ρώτησε έντονα και τα μάτια της σχεδόν πετάχτηκαν από την έκπληξη. ''Ναι. Δέκα χιλιάρικα, δέκα μήνες δουλειάς, αυτή είναι η συμφωνία. Την παίρνεις ή παίρνεις δρόμο και λες αντίο στον αδερφούλη σου.'' H Άννα θα πέσει στην ανάγκη του Νικολάι για να σώσει την ζωή του αδερφού της. Είναι έτοιμη να κάνει τα πάντα, μα για πόσο θα καταφέρει να αντέξει τον ιδιότροπο και σκληρό άνδρα;

Yeah, I wanted to play tough Thought I could do all just on my own But even Superwoman Sometimes needed Superman's soul Help me out of this hell Your love lifts me up like helium Your love lifts me up when I'm down down down When I've hit the ground You're all I need #6η θεση εφηβική φαντασία 18/2/17 #4η -»»-»» - »»- -»»- - 10/4/17 #4η θέση εφηβική φαντασία 29/9/17 {περίληψη στο 1ο κεφάλαιο} Όλα τα δικαιώματα κατοχυρωμένα, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η όποια αντιγραφή της ιστορίας. Καλή ανάγνωση. (Τα κεφάλαια 10-12 θέλουν επισκευή)

Book 1♥ Τσέκαρε την εισαγωγή μπρο♥ Κλασικη ιστορια δοου# 15/03/21: 100k views♥ 12/05/21: #1 in Fantasy (ομιτζι)

"είσαι μεγάλος Μπελάς τελικά, θα σε στρώσω όμως με τον δικό μου τρόπο" μου είπε καθώς ερχόταν προς το μέρος μου, αντανακλαστικά προχωρούσα προς τα πίσω.. "πίστεψε με δεν θέλεις να αργήσεις να με αφήσεις αν καταλάβει κανείς πόσες μέρες λείπω.." είπα ελπίζοντας να με αφήσει επιτέλους.. "θα φύγεις όταν το αποφασίσω εγώ!" είπε καθώς με έφτασε κρατώντας με από τα χέρια.. "άσε με" προσπάθησα να κρατήσω σταθερή τη φωνή μου.. "σσσ, δεν νομίζω να θέλεις!" είπε ασφαλίζοντας τη μέση μου με τα χέρια του.. Η 17χρονη Ιόλη πρωταθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ, βρίσκεται στο λάθος μέρος τη λάθος ώρα και στιγμή.. Η ζωή της ολόκληρη κατευθύνεται από τους άλλους, και συγκεκριμένα απο τους προπονητές της καθώς δεν έχει κάποια άλλη ζωή πέρα από τις προπονήσεις της. προφανώς και αυτό θα αλλάξει όταν ο 25χρονος Tζεικ Σμιθ, γνωστός επιχειρηματίας θα αναγκαστεί να την απαγάγει..

«Με ποιο δικαίωμα το έκανες αυτό, δεν σου είμαι τίποτα», φώναξα δυνατά για να μπει στον ανύπαρκτο εγκέφαλο του. «Κάνεις λάθος, είσαι δικιά μου. Μου ανήκεις, και ότι είναι δικό μου δεν το αγγίζει κανείς άλλος, πέρα από εμένα», είπε σαρκαστικά κάνοντας κάποια βήματα προς εμένα, μειώνοντας την απόσταση μας. «Είσαι τρελός», μουρμούρισα, αν και δεν ξέρω αν με άκουσε, ή απλά επέλεξε να με αγνοήσει. «Τώρα μπες στο αμάξι, μη με αναγκάσεις να σε πάω σηκωτη, ξέρεις πως θα το κάνω», με απειλεί και το σκέφτομαι λίγο. Όντως θα το κάνει, τον ξέρω. Προχωράει και μου κάνει νόημα να μπω στο αυτοκίνητο του, ρολαρω τα μάτια μου και τον ακολουθώ βαριεστημένα, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. «Καλό κορίτσι». Χαϊδεύει το μπούτι μου. Πιάνω το χέρι του. Μου χαρίζει ένα στραβό γελάκι όμως του κόβεται μόλις πετάω το χέρι του μακριά. «Και δύσκολη; Μ'αρέσει». Και το χαμόγελο τζόκερ ξανά κάνει την εμφάνισή του στο πρόσωπο του Στέφανου, ο οποίος είναι και επισήμως για δέσιμο. Τι θα κάνω με αυτόν;

-Να θυμάσαι πως σ'αγαπώ μωρο μου .Να προσέχεις. -τι λες; -Αυτα θα ειναι τα τελευταία μου λογια , Σ'αγαπώ για παντα θα σ'αγαπώ. -Λουκα κοφτο, ΛΟΥΚΑ! Ενας δυνατος ηχος τρύπησε τα αυτια μου και ο Λουκας επεσε αναίσθητος στο πατωμα . |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||| Ο Λουκας και η Αλεξία. Ειναι μονο 2 παιδιά ομως ερωτεύονται παράφορα . Εκεινος ενας player ομως ερωτευμένος μαζι της. Τελικα θα καταφέρουν να ξεπερασουν καθε εμπόδιο ή μηπως Οχι; Don't copy my story.