97karmen
- Reads 3,582
- Votes 752
- Parts 2
Güler yüzle söylenen bir yalanı, bir anda yuttuğumuz halde; acı gerçeği ancak damla damla yutarız demiş Denis Diderot. Biraz önce kavradığım gerçek damla damla kanıma karışırken her hücrem ayrı ayrı titredi. Bütün hisler bir adım geri çekildi ve yerini korkuya bıraktı. Korku bir sis misali dağıldı vücuduma. Yaktı boğazımı. Yutkunamadım.
Devrimin nefesi ensemi gıdıklarken dolapla arasında kalmıştım. Elimin üzerine kapadığı iri elindeki engerek dövmesine baktım. Engerekler hakkında okuduğum bir yazıyı anımsadım. 'Engerekler avının kendisine gelmesini bekler. Avını zehirler ve kokusunu unutmayarak tekrar bulur.'
Elimi kımıldatmaya çalıştığımda elini çekti ve geriledi. Yavaşça arkamı döndüm ve koyu kirpiklerinin çevrelediği yoğun kahve gözlerine baktım. Yüzünde eğlenir gibi bir ifade yer edinmişti.
"Ee?" dedi merakla gözlerime bakmaya devam ederken. "Dolabımı kurcalama sebebini öğrenebilir miyim?"
Ne diyebilirdim ki?
Pardon katil Bey. Dolabınızı kurcaladım çünkü sizin arkadaşlarımı öldürdüğünüzü biliyorum mu?
-29.06.2017-