Nefesi kesildi. Kalp atışları hızlandı. En kötüsü ise; yine kasıklarında tatlı bir sızı dolandı. Bu adam farklıydı. Bu adamın zümrüt yeşillerinin siyaha çalacak kadar koyulaşması bile muazzamdı. Bu adam tehlikeliydi. Ama bu adam arzuydu. Bu adam kırmızıydı.

Dora'nın hayatı on sekizinci yaş gününde, tek dayanağı olarak gördüğü ağabeyi Doruk'un aniden ortadan kayboluşuyla geri dönülmez bir şekilde değişir. Doruk arkasında hiçbir iz bırakmadan yok olurken ondan geriye kalan tek şey kağıda aceleyle yazıldığı belli olan bir nottur. Doruk bu notta bir adres yazmış ve kız kardeşinin bir an önce oraya gitmesini istemiştir. Dora onu bulmak umuduyla o adrese gittiğinde karşısında ağabeyini bulamaz ama gördüğü ona tamamen yabancı insanlar, tüm hayatını Dora'nın habersiz olduğu ortak geçmişleriyle değiştirecektir. Çünkü Dora, yıllardır olduğunu sandığı kişi olmadığını öğrendiğinde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Gerçek kimliğini ararken, benliğini bulmaya çalışırken yaşadıklarıysa onun en büyük imtihanı olacaktır. Zira Dora, olmaması gereken birine aşık olacak ve ondan saklamak zorunda olduklarının ağırlığıyla mücadele ederken bir darbe de sevdiği insanlardan yiyecektir. O herkes için artık bir mücevherdir ama her mücevherin ışıltısı bir gün sönebilir. * Bazen insanın kendini bulması için çok şey kaybetmesi gerekir. Hatta kendini bile.

13.05.17 kısa hikayede#1 Bilinmeyen Numara:Bugün yine gözlüklerimi takmak zorunda kaldım. Bilinmeyen Numara:Resmen parlıyordun.Bir güneş gibi. Bilinmeyen Numara:Keşke ismin Güneş olsaydı. Bilinmeyen Numara:Tam sana uygun bir isim. Bilinmeyen Numara:Evlenirsek annene ve babana soracağım. Bilinmeyen Numara:Benim minyonum. Görüldü:✔️✔️(18:12) *yayınlanma tarihi:06.02.17

(Küfür içerir) 055*: Günaydın pezevenk yine çok tatlısın Batu: Biliyorum 055*: Lan sen niye kimsin falan filan demedin 055*: Şu an senin bana soru sorman lazım falan ne bu rahatlık aslanım Batu: Klasik işte günde senin gibi kaç kız yazıyo,sen şimdi stalk uzmanısındır sonra sapık falansındır yanımda gezersin alışık olduğum şeyler bebeğim yabancılık çekmiyorum 055*: Sanki anonim sensin hem sapık mıyım peşinden geziyim 055*: Sana aşık değilim veya sevmiyorum amip 055*: kuzenim yazmış Batu: Aynen hem kuzenin yazdıysa Batu: Yine beni seven bir kız var ortada 055*: Senin olmayan beynine sıçayım. 055*: geber şerefiz. Sıradışı bir texting

(TAMAMLANDI.) 055*: Yine bakmadın bana, başkalarına güldün. 055*:Oysa bana gülseydin öyle, dünyanın en güzel hediyesi olurdu... Miray:Keşke kendini bana göstersen, zaman kaybetmesek... 055*: Merak etme çiçeğim, senle konuştukça cesaretimi toparlamaya çalışıyorum.

On sekizinci yaş gününde tanımadığı numaradan gelen mesaja cevap veren bir garip genç kızın hikayesi. Mesajı atanın kim olduğunu ve neler yaşanacağını öğrenmek ister misin? Öyleyse okumaya başla! *Mizah #1 (14.04.2018) *Kısa Hikaye #1 (28.08.2018) *Romantizm #1 (17.06.2020)

Direttiğiniz güzellik anlayışının kurbanlarından sadece birisiydim.

05....:Selamünaleyküm. Furkan:Aleykümselam. Furkan:Da,hayırdır? 05....:Hayırdır hayır.

(SATIŞTA) O an, bana döndü ama yüzü yoktu. Şaşkınlıkla ona baktığımda gözlerimi kıstım, korkudan nefes alamıyordum. Başında bir pelerin olduğunu ve o yüzden yüzünü sakladığını anladığımda derin bir nefes alabildim ama korkum hâlâ geçmemişti. Ve sonra konuştu. "Gelmişsin," dedi korkunç bir sesle. "Seni arıyor." Sonra garip bir şey oldu, havalandı ve üstümden uçarken bana saldırdı. Bir el ateş sesi duyduğum zaman bilincimi kaybettim. 28 Ağustos 2014

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------