Her gün umutsuzca ziyaretine gittiğim tepedeki gün batımına yetişememek gibiydi sana rastlamak; zaman geçti, hüzünle sızlayan ayışığı gözlerim vardı ve o güneş bir daha doğmayacaktı.

Yaşım aptal zamansız bir 20, ruhun katlinden bilinir namım, Ellerimde perinin izlerinde geriye kalmış vahşi pislikler, Gözkapaklarımın hemen üstünde sarsılmaz sarmaşıklı hayaller sarkıtı, Pencerelerim mütemadiyen kırık, Ve ben zavallı kollarım arasında bir tanrı taşıyorum.