This is a typical story of Icarus and Lily from 500 years ago.

Rebecca taşındıktan sonra yeni bir başlangıç istemiştir. Fakat yine de aşkının peşinden koşması, Caden'ın yaptığı yanlış bir şeyden dolayı, ondan gelen mesajlara cevap vermemesiyle sonuçlanır.

Adı insomnia'ydı ve bir şairin yazabileceği en harika metafordu.

"Dahası sen bir rüyasın," dedi çocuk, "neden kendine yardım etmeyi denemiyorsun?" Emily herkes kadar sıradan biri olduğunu düşünüyordu. Herkes kadar sıkıcı ve alışılagelmiş bir adı, sürekli rastlayabileceğiniz türden bir görünüşü ve bisiklet sürmek gibi yavan hobileri vardı. Ne var ki bu genç kız bir gece yarısı yatağından zıplayarak uyandığında hiçbir şeyin bir daha asla aynı olmayacağından habersizdi. O artık kendini uykuların çok ötesinde ve hayallerin ulaşamayacağı kadar muhteşem bir dünyada bulmuştu. Fakat Emily'nin bu rüyadan uyanıp hiçbir şeyin göründüğü kadar harika olmadığını fark etmesi uzun sürmeyecekti. "Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış. Uyanık uyuyor, ve uykuda uyanıyormuşuz." -Montaigne

"Merhaba, Harrison Pizzeria, nasıl yardımc-" "LOGAN, LOGAN! TAHMİN ET NE OLDU?" "Hanımefendi, Ben Logan değilim, Ben Marv!" "Ha... no hablo inglés." *

Cody, aklını kaybediyor, tıpkı hayatının aşkı Peyton'ı kaybettiği gibi.

Rebecca, sorunlarını asla onları cevaplamayan bir yabancıya mesaj olarak atar.

Hayatı boyunca neredeyse onbeş cenazeye katıldı ama şimdi katılması gereken bir cenaze daha var. Kendi cenazesi.

Liz kaybettiği aşkına özlem duyan çocuk Cody ile tanıştı. Liz alkolün kuralları koyduğu bir dünyada içkiyi bırakmaya çalışırken aynı zamanda aşk için sadakate karşı savaşmak zorunda. *Bu hikaye @11tay99 adlı yazarın "Letters From Liz" hikayesinin Türkçe çevirisidir. Tüm hakları saklıdır.*

marcus ve audrey'nin değiş-tokuş yaptığı kazak.