Sorun çözme yeteneğim sıfır. Hayır yani,ben kimim de böyle rahatım abi? Kendimi İngiltere prensesi sanıyor olmalıyım... Karşımda sorunların en büyüğü duruyordu. Markette poşetleri karıştırdılar sanki babasını satayım! "Bizimle geliyorsun." Karşımda kendinden emin konuşan bey amcaya dalmamak için zor duruyordum. "Yok ya,anan güzel miydi senin?"diye sordum göz devirerek. Kurgunun bütün hakları bana aittir,en ufak çalıntı da gerekli işlemler başlatılacaktır.

Talya, yirmi bir yaşında hayatını kaybettiğini sanıyordu. Ta ki gözlerini yeniden açana kadar. Artık küçük bir bebeğin bedenindeydi, fakat zihni hâlâ geçmiş hayatının anılarıyla doluydu. Konuşamıyor, yürüyemiyor, hatta kendi başına oturamıyordu. Ancak Talya bir şeyi çok iyi biliyordu: Bu onun ikinci hayatıydı. Ve bu kez kaderini başkalarının yazmasına izin vermeyecekti.

Reina Suzuki aşırı çalışkan bir ofis çalışanıydı... Ta ki ölüp Elerion İmparatorluğu'nun kötü şöhretli kötü kız prensesi Lavinia Devereux olarak uyanana kadar. Bu hikayenin nasıl biteceğini biliyor; zehir içip ölecek. Acısız, kolay bir ölüm. O halde neden kaderi değiştirmek için uğraşsın ki? Kötülük, intikam, kurtuluş...hepsi çok fazla iş gibi görünüyor. Kesinlikle hiçbir şey yapmamaya ve hikayenin kendi akışında ilerlemesine izin vermeye karar veriyor. Ama korkunç babası,İmparator Cassius Devereux, olması gerektiği gibi onu görmezden gelmiyor. Onu izliyor, ona sorular soruyor ve en kötüsü de... gerçekten umursuyormuş gibi davranmaya başlıyor. Lavinia sadece sakin bir kötü kız emekliliği istiyordu...Peki neden herşey değişmeye devam ediyor. _____________________ Çeviri kitaptır.

A: Doğum günün kutlu olsun Firuze. A: Bir sonraki yaşına benim kollarımda girmen dileğiyle. ❝Firuze'nin hayatı, doğum günü gecesi odasında bulduğu bir hediyeyle kararır. Peşinde kim olduğunu bilmediği bir sapık vardır ve her geçen gün ona biraz daha yaklaşmaktadır. Saplantılı isteklerin ve sürekli izleniyor olmanın ruhunda açtığı yarayı aşka sarılarak onarmaya çalıştıkça her kapının ardından bir yenisi açılir.❞ 18+ | Hassas okuyucular için uygun değildir. Saplantılı bir aşkı konu alır, ağır temalar içermektedir. Rahatsız olacaklar lütfen uzak dursun.

Yaman Aksoy kumarhaneler kralı. Onun olduğu yerde asla hile olmaz. Aynı zamanda Yaman tefecilik de yapıyordu. Ansızın gece yanlış gecekondunun kapısını çalmıştı. Parasını istemek için Kapıyı açan kızla adeta donup kalmıştı. Duru o gece kapısını çalan tehlikeli adamlardan korkmuştu. Ama yanlış kapıya geldiğini öğrenince rahatlamıştı. Peki bu rahatlık ne kadar sürecekti??

Peşinde biri var. Polise gidemiyorsun.Kaçamıyorsun.Saklanamıyorsun. Çünkü peşindeki adam seni öldürmek istemiyor. Öldürmek isteseydi çoktan yapardı. Bazen geceleri pencerenin önünde bir gölge görüyorsun.Bazen eve döndüğünde yerini değiştirmediğin bir eşya buluyorsun.Bazen de adını, kimsenin bilmemesi gereken bir yerden duyuyorsun. Ve her seferinde aynı şeyi düşünüyorsun. Bir insan, avını koruyarak da avlayabilir mi? Çünkü bu hikâyede korkman gereken şey seni takip eden katil değil. Korkman gereken şey... Onun seni bulduğunda neden rahatladığın.

TAMAMLANDI. Yanağımda sıcacık hiss etdiğim ellerle mayışmıştım.Eller? Yanağımda kimin elleri vardı? Rahatsızca yerimde kıpırdandığımda yüzümdeki eller saçlarıma çıkmıştı. Hiss etdiğim erkeksi parfümle gözlerim fal taşı gibi açıldı. Tam dibimdeydi başımı okşuyordu. Başına geçirdiği kapüşon ve yüzündeki kar maskesiyle sadece gözleri ortadaydı. Gözlerim onun metalik gözleriyle birleştiğinde bende korku onda yumuşama vardı. Elini ittirerek başımdan çektiğimde diretmeden elini çekmişti. Yataktan çıkıp önüne dikildim.Ne kadarda uzun olduğu aklıma yeni dank etmişti. "N-ne istiyorsun?"kekelememe içimden küfür etsemde bariz ortadaydı. 28.05.2026

3 yaşında italyaya kaçırılan bir kız yıllar sonra gerçek ailesiyle ile karşılaşırsa birbirlerine alışabilirler mi?? Bence alışırlar:) sadece zaman alır...

Sina koca Dünya da yapayalnızlıktan ve yaşadıklarından kurtulmak için çareyi kendini öldürmekte bulması. Evde 5 kardeşi, 4 abisi ve 1 ikizi sayılacak bir kardeşi varken yapayalnız olmak ne acıydı ama...