Genç bir kadın olan Leyla, annesinden ona kalan çiçekçi dükkanında çalışarak sakin hayatını sürdürmektedir. Hayatındaki tek amacı, kendi anne babasında gördüğü gibi sıcak bir aile kurmak ve annesinden ona emanet kalan çiçekçi dükkanını işletmektir. Ailesini kaybeden Leyla'nın hayatındaki tek varlığı, liseden beridir âşık olduğu Gökalp ve en yakın arkadaşı olan Zeynep'tir. Düşmanları tarafından yaralanan Rusya'nın yeraltı mafyası Arhan Boratav, saklanmak için bulduğu duvardan atladığında kendini renk renk çiçeklerin süslediği küçük bir bahçede bulur. Leyla'nın sakin hayatı, dükkanının etrafını saran duvarın dibinde bulduğu yaralı adamla haberi olmadan bir akşamda değişir. O günden sonra Leyla'ya olan duyguları ve düşünceleri saplantılı bir hale gelen Arhan, Leyla'ya ulaşmak için önündeki tüm engelleri zalimce ortadan kaldırır. Leyla'yı ve Leyla'ya ait olan her şeyi sahiplenir.

Yanlış bir beşik, kopmuş bir geçmiş... Helin yıllar sonra ait olduğu aileye döndüğünde, sadece yabancı bakışlarla değil, yıllardır eksik kalmış bir sevginin ağırlığıyla da yüzleşir. Bu evde herkesin kalbi yaralıdır ve Helin'in gelişi, gizlenen acıları bir bir gün yüzüne çıkaracaktır.

~Arya serisi 2~ Dünyanın renklerini hiç görmedi. Gözleri doğuştan kapalı, kalbi ise hayat boyu sevgiye kilitli. Hayatı, yalnızca soğuk duvarlar, yabancı sesler ve bitmek bilmeyen bir yalnızlıktan ibaret. Hiçbir zaman bir el saçlarını okşamadı, hiçbir ses ona şefkatle "kızım" demedi. Küçücük bir dokunuşa, ufacık bir ilgi kırıntısına muhtaç, dışlanmış ve suskun bir genç kız... Öte yanda, bir zamanlar neşesiyle dolup taşan bir aile, geçmişin acı ve hataları yüzünden darmadağın olmuş durumda. Aynı çatı altında yaşayan, birbirine yabancı, duygusuz ve soğuk insanlar topluluğu. Aralarındaki bağlar yıllar içinde yıpranmış, yerini derin bir sessizlik ve karşılıklı suçlamalar almış. Her köşe, her odada bir kırgınlık, her bakışta bir hesaplaşma saklı. Bu buz gibi evin çatısı, uzun yıllar ailesini bir arada tutan baba figürünün ani vefatıyla çöker. Ama asıl sarsıntı, babanın geride bıraktığı mektupla başlar: Yıllar önce başka bir kadından doğmuş, gözlerden saklanmış bir kız çocuğu...

Ben Aden Lavinya. Yıllarca tek gecelik bir hatanın ürünü olduğuma inandım. Bir dedenin sevgisiyle büyüdüm, krizlerimle boğuştum, yalnızlığımı köpeğim Hades'le paylaştım. Ama bir gün gelen telefon, bütün hayatımı yıktı. Ben bir hata değilmişim. Ben bir Akyılmaz değilmişim. Ben istenen bir çoçukmuşum Ben bir Demirtaş'mışım. Şimdi, doğduğum ama hiç tanımadığım bir aileyle yüzleşmek zorundayım. Kardeşlerim, annem, babam... Hepsi benden bir şey bekliyor. Peki ya ben? Ben gerçekten kimim? Şimdi size soruyorum:köklerimiz mi bizi biz yapar, yoksa seçtiklerimiz mi? ✓Gerçek ailem kitabıdır✓

Hipofosfatazya hastalığı olan Maya, gerçek ailesine alışmakta zorlanacak mıydı? Ön yargılı olan kendisi mi olacaktı yoksa yeni tanıştığı aşiret ailesi mi?

18 yaşında hayattan bir çok darbe yemiş alya daha öleceğini bile sindirememişken onu yaşadığı hayata iten ailesinin gerçek ailesi olmadığını öğrenir. Soykamer ailesi gerçek kızlarına kavuşabilecek miydi? Yada alya artık huzur bulabilecek miydi? Yaşamak nedir? Sadece nefes almak mı? Yada gülümsemek mi? İçinde atan bir kalp olması mı? Yaşamak nedir? Alya için yaşamak bedeninin hâlâ ayakta olmasıydı. Daha 16 yaşındayken ruhu ölmüştü ama Alyanın her şeyden çok sevdiği abisine bir sözü vardı yaşayacaktı. Abisi için nefes alıyordu. Abisinin acısına hâlâ alışamadan, alya hiç bir şey yaşamamış gibi illet bir hastalık ve aniden çıkıp gelen biz senin gerçek aileniz diyen insanlar mı? Alya, abisinin sarı kızı artık ölüyor muydu? Ölüm ona huzur bulacağını hissettiren tek şeydi ve bir an önce abisine kavuşmak istiyordu.

"Bir haftadır işitmediğin hakaret kaldı mı ki gurursuz? Para için değil mi bu kadar şey abinin parası yetmedi baktın bizim de durmumuz iyi ben bunların da parasını alırım diye düşünüyorsun ama yok sana zırnık koklatmam babamın kardeşlerimin hakkını senin gibi ucuza yedirmem!!" Sinir dalgaları kan dolaşımımı geçmiş ve bütün vücuduma yayılmıştı. Öfkenin harmanına bulanmış gözlerim önce kapandı Seyyid bey ve Eslem hanımın sesleri uğultuluydu elimdeki sıcaklık canımı yakmıyordu sinirim acımı hissettirmiyordu yine. Elimdeki ince belli bardakta kalan çayımı umursamadan kalkıp elimi masaya geçirdim sertçe. Kanımın kokusu yayılırken sinirim yerini koruyordu yumruk yaptığım elimi açtım cam parçaları elimden düşerken Eslem hanımın çığlığı şimdi net geliyordu. Bakışlarımı karşımdaki zorbam' dan ayırmadan bi kez daha yumruğumu sıktım kanım damla damla akarken kaşlarını çattı ve gözlerime baktı. İşte o an sessiz ve bi o kadar keskin sözlerimle ona hiç unutamayacağı bi acı verdim. "Akan kanıma iyi bak. Yemin ederim, akan kanımın üzerine yemin ederim ki ben unutsam kanım unutmayacak bu sözlerini. Pişman edicem seni öyle ki karşımda pişmanlığın seni kavururken bu gün olduğu gibi, bir hiç gibi bakıcam sana."

"Küçücük bir kız çocuğusun Gece," dedi adam fotoğrafını elinde tutarak. Yüzündeki derin gülümseme onu karşısındaki büyük günaha itiyordu. "Sen bir günahsın," sigarasından derin bir nefes aldı adam. "Benim en tatlı ve en yakıcı günahımsın." Dedi adam sigarasını üfleyerek. "Sana dokunmam yasaktı, ama ben çoktan günahın adını seninle koymuştum." Kitapta rahatsız edici unsurlar, yaş farkı, yetişkin içerik bulunacaktır! Rahatsız olanlar okumasın!

"O belki şuan özgürdü ama ben ona sonsuza dek tutsaktım." Bir mahkum ve ona tutsak bir kadının hikayesi.

Profesör kızı violet geçmişten habersiz babasının eski iş arkadaşı ile tanışır. Önemli: yaş aralığı fazladır ve duygusal, etik, ahlaki açıdan rahatsızlık duyulunabilecek konular ve unsurlar barındırmaktadır. Rahatsız olabilecek veya bu durumu uygun bulmayan kişiler varsa okumamanız önerilir!