Boynumdaki parmakları tekrar hareketlendiğinde "Kimsenin vücuduna zarar vermesine izin verme." dedi aynı fısıltıyla. Sıcak nefesini boynumda hissettiğimde gözlerim kapandı ve tırnaklarım avuç içlerime biraz daha gömüldü. Boynumda dolaşan parmakları saçlarıma ulaştığında, daha önce hiç kimsenin dokunmadığı kadar nazik bir dokunuşla saçlarımı okşamaya başladı. "Kimsenin saçlarına zarar vermesine izin verme. Kimse için saçlarına zarar verme. Neden biliyor musun, Vera?" "Neden?" Sözcükler dudaklarımdan zorlukla dökülüyordu. "Çünkü saçların kalbimde yanıp kuruyan sarmaşıklara benziyor. Onlar çok güzel, Vera. Saçlarının her bir teli fazlasıyla güzel."