Bu benim 2. kitabım diğerlerinden biraz farklı olsun istedim. Asi bir kız asi bir karakter ve baş rolümüzde gene aşk var tabi

Liseli ve bir o kadar da sorunlu bir kız... Defne Acar sorunları sebebi ile bir önceki okulundan ayrılarak Selim Can Kara'nın olduğu okula kaydını alır. İkisinin karşılaşması akıl almaz bir halde ilerlemeye başlar. Çekişmeli ilerleyen karşılaşma bir süre sonra aralarında çekim kuvveti oluşmasına neden olur... Arkadaşlarıyla başını bir türlü beladan kurtaramayan Defne, hayatını normal düzende devam ettirmeye çalışırken kendisine, ailesi bildiği insanlar tarafından konuşan araba hediye edilmiştir... Konuşan arabası yani Suny, hemen hemen hayatının her kısmında yer almaya başlar. Peki üstüne bir de ajanlık teklifi edilseydi? ...

Kitabın ikinci serisi, Defne gerçek ailesinin bir üyesiyle tanışmasıyla başlar. Abisiyle tanışan Defne, Selim için her ne kadar zorluk yaşatsa da üstesinden gelmeyi başarır. Ardından yeni maceralara yelken açan Selim ve Defne ikilisi yanlarında da konuşan arabası Suny ile bir suç olduğuna aldırmaksızın elmas çalma girişimine kalkışırlar. Her ne kadar zor olsa da ikili bu işin üstesinden gelir. Fakat bir kaza sonucu hafızasını kaybeden Defne, başka bir ekibe dahil olurken; Selim, Defne'nin ölüm haberiyle yıkılır. Geçen uzun bir sürenin ardından Defne'nin yaşadığını öğrenen Selim; Defne'yi bulunduğu yerden kurtarır ve hafızasını yerine getirmek için elinden gelen çabayı gösterir. Bu ikiliyi kitabın ikinci serisinde başka neler bekliyor olabilir? Görelim...

****** Merhaba Açelya ben. Tırnakları kırık kısa Açelya. Saçları salık dağınık Açelya. Kimse tarafından sevilmeyen hor görülen Açelya. İnsanlar bıkar, aldıkları tabirlerden, yedikleri sözlerden ve karar verirler, intikama karar verirler. Ben de karar verdim intikam değil de, pişman edecektim onları. Hepsi benden özür dileyecekti. Ben sevilmeyen kız değil de, değer verdikleri kız olacaktım. Ama bana yapılanlar, asla beynimden çıkmayacaktı. O da utanacaktı bana yapıp söylediklerinden. Hatta en çok o utanacaktı en çok o pişman olacaktı. Ve ben kararlıydım bu değişimin sonunda ezik kızın geri dönüşü, herkesi sarsacaktı. Eziğin Değişimi acı olacaktı. Çok acı. ****** *Hikayede küfür vardır rahatsız olanlar okumasin *Bütün hakları mideme saklidir * GENÇ KIZ EDEBİYATI POPÜLERLER 14/05/17 *1M!!!!! 26/06/17? *GENÇ KiZ EDEBİYATI #6- 16/07/17 *GENÇ KIZ EDEBİYATU #4- 18/07/17 BAŞLAMA TARİHİ: 14 TEMMUZ 2016

18 yaşındaki Mine Sayar'ın bir den bire mutlu giden hayatının bozulmasıyla beraber İstanbul daki en belalı okullardan olan Barış Meslek Lisesine kaydını aldırdığı gün mavi gözlü Aras Çağanı tanımasıyla tüm hayatı değişir...

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

Hayallerim... Hayatım boyunca hayallerimin peşinden koştum. Kimseye engel olmasına bile izin vermemişken bu da neydi? Kalbimi ağrıtan, gözlerimi dolduran bu şey... "Aşk" diyor uzaklardan bir ses. Kulaklarımı okşayan o ses. Yanıma yaklaşınca elim ayağım bir birine giriyor sanki. Tüm benliğimle onu istiyorum. Kokusunu içime çekmek, ellerini tutmak, dudaklarını öpmek istiyorum... Sanki hiç bitmiyecek bir şarkı gibi, sanki sonsuza dek dans eden bir dansçı gibi. Evet sanırım bu hissin karşılığı bu... Tam üç harf... Aşk... "Züppe!" diyorum karşımdaki okyanus gözlere doğru. "Uyuz kız" diyor çok sevdiğim gülümsemesi ile. "Seni seviyorum Züppe'm" "Seni seviyorum Uyuz Kız"

Not : Kitapta +18 içerik olacaktır . Rahatsız olan okumasın lütfen .. Anne ve babamın boşanması üzerine hayatım mahvoldu . Babamın şehirden taşınması ile birlikte kolejden alınıp mahalle lisesine yazdırıldım. Ve işte .... Yeni lisemde; - Ayaz'ı gördüm... Bir gülüşü vardı ki ömre bedel .Aşık olmak istemediğim karanlık gibi adama aşık oldum . Ama her zaman mutluluğumu engelleyecek bir şey oluyordu.Bela peşimi bırakmıyordu. Acaba mutlu olabilecek miydim ? İstediğim hayatı yaşayabilecek miydim ?

Ben Cemre; Bir zamanlar herşeye gülen, pozitif neşe dolu bir kız. Şu lanet şehre geldim geleli iç rengim siyaha dönüştü. İyice şirofrenleşmiş, bunalmış, ölüme aşık biri oldum hayatta. Benim ölüm aşkımda kim büyüyecek? Beni ölümemi itecek yoksa ölümü cennete mi dönüştürecek?..

Yavaş adımlarla salona girdim. Sehpaya oturup, yüzünü görebildiğim kadarıyla Anıl'a bakmaya başladım. Sakalları yoktu, pürüzsüzdü suratı. Bir kızı kıskandıracak kadar güzeldi. Kafamı iki yana sallayıp, açık cama baktım. Kaşlarımı çatıp, ayağa kalktım. Bu çocuk gerçekten hasta olup, kendini bana baktırmak istiyordu. Manyak! Tam anlamıyla manyaktı. Camı sessiz biçimde kapattım. Sessizce salondan çıkıp, Anıl'ın odasına girdim. Işığı açıp, dolabın kapaklarını açtım. İçinden çarşaf alıp, salona girdim. Çarşafı yavaşça Anıl'ın üzerine örttüm. Çarşaf, Anıl'ın çenesine gelince yavaşça çarşafı biraz aşağı çektim. Tam o sırada Anıl gözlerini açıp, bana gülümsedi. Ağzım şaşkınlıkla açık kalırken, korkuyla bakakaldım. "Rüyamda bile o güzel kokunu hissediyorum. Nasıl bir şeysin kızım sen?" Diye sorduğunda, benden cevap bekleyen gözlerle bakıyordu... Sessiz kalarak, onun bunu rüya sanması için gözlerini kapatmasını bekledim. Gözlerini kapatınca, hızlı bir şekilde odaya koşacak ve uyuyacaktım. Ama işler istediğim gibi olmadı. Yine tepe takla oldu.... Anıl kafasını kaldırıp, dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Yavaş bir şekilde emerken, kalbimin hızlı atması... beni tehlikeye sokuyordu. Birkaç dakika sonra yavaşça ayrılıp, "İyi ki varsın güzelim. Bu gece de rüyama gelip, beni mutlu ettiğin için sana teşekkür ederim." Diyerek kafasını tekrar yastığa koydu ve saniyesine gözleri kapandı. Hızlı bir şekilde Anıl'ın odasına gidip kapıyı kapattım. Beni öpmüştü. Bir de rüyasına girdiğim için, bana teşekkür etmişti. Her ne kadar rüya olmasa da... Anıl sen nasıl bir çocuktun böyle? Küfür içerir! Tüm haklar saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz ya da yapıştırılamaz aksi takdirde gerekli yasal işlem başlatılacaktır.