Ben Nazlı Yılmaz. Adım kadar sessiz, gölgem kadar görünmezdim. Hayatım hep başkalarının kararlarıyla şekillendi. Konuşmadım, itiraz etmedim, boyun eğdim. Çünkü bu evde, bu kasabada, kızların kaderi böyle yazılırdı. Ta ki o düğüne gidene kadar... Kalabalığın içinde bir bakış yakaladı beni. Sert, derin, keskin... Civan Karahanlı'nın bakışı. O an bilmiyordum ama o bakış, kaderimi çoktan mühürlemişti. Ertesi gün her şey yıkıldı. Abim bir hata yaptı... bedelini ise ben ödedim. Civan geldiğinde evimizde, nefesim bile kesilmişti. Herkesin korktuğu, acımasız dediği o adam karşımdaki gerçekti artık. Ve o, abimin canına karşılık beni istedi. Bir imzayla, bir duayla... hayatım başka bir yola saptı. Ben gelin olmadım. Ben alındım. Onun konağına gittiğimde içimde yalnızca korku vardı. Bu adamın kalbi yok sanıyordum. Bana merhamet etmeyeceğini, beni bir eşya gibi göreceğini düşündüm. Ama zaman geçtikçe başka bir Civan gördüm. Sert kabuğunun altında saklanan bir adam... Koruyan, gözeten, sessizce seven bir adam. Ben ona bakarken korkularım yavaş yavaş silindi. O bana bakarken içimdeki sessizlik çözülmeye başladı. Konuşmayı, gülmeyi, var olmayı yeniden öğrendim. Başta bedel olarak verildiğim bu evlilik, kalbimin sığındığı bir liman oldu. Bazı evlilikler zorla başlar. Ama bazı aşklar, kaderden bile güçlüdür. Ve ben... Nazlı Karahanlı... Bu adamın yanında yeniden doğdum.

Eski dönemde Anadolu'da geçen merhametin sevginin gücünü gösteren bir aşk hikayesidir. Güzelliği diyara nam salmış köylü kızı Gazel, o güzelliğe evvelden beri sevdalı olan yiğit bir delikanlı Cemal. Birbirlerine sevdalı iki yürek. Gazel ve Cemal birbirlerine duydukları derin aşkla kavuşacakları günün hayaliyle yaşarlar engeller çıksa da vazgeçmezler. Gazel sevdası Cemal'le vuslata ermeyi beklerken hayat hiç ummadığı yerden vurur onu amca oğlu Süleyman'a gelin ederek. Hayatını yedi yaşında ki oğluna adayan Süleyman amca kızını kurtarmak için çareyi nikahına almakta bulur. İki sevdalı yürek, üç farklı hayat ve küçük bir çocuğun dokunuşuyla değişen hisler bu davada hangisi galip gelir?

Bir kere daha başımı geri yatıracak büyüklükte bir kahkaha attım ve omuzlarımdan sıyrılan montu tutmak için bir hamle yaptım. Bir şemsiyenin altında, artık o kadar da yabancı olmayan bir yabancının kapkara gözlerine bakarken derin bir nefes aldım. "Peki Aladağların Turan'ı. O zaman, benim hakkımda bilmen gereken ikinci şeyi açıklıyorum." Turan çenesini havalandırıp gözlerini kıstı. "Gönder gelsin." Şemsiyeyi başımızın üzerinden çekip kapattım ve ikimizi de tatlı ama epey güçlü yağan bir yağmura hapsettim. "Bana gölge eden, hiçbir şeyden hoşlanmam." Uyarım açıktı. Oldukça da net. Mevzunun şemsiye olmadığını anlayacak bir adama bu cümleyi kurduğumu biliyordum. Üzerinde yalnızca gömlekle dururken ve o gömlek saniyeler içinde ıslanırken göz temasımızı kesmemek için olası manzaramı elimin tersiyle ittim. Turan yavaşça gülümsedi ve bir kez başını eğdi. Caddede, nereden geldiğini bilmediğim, piyanoya eşlik eden bir erkek sesi vardı. Üzerimizden en sevdiğim bahar yağmurları akıp giderken, Turan elimi bırakmadan yürümeye devam etti. Biliyordum. Bu anı, bu yağmuru, bu şarkıyı hiçbir zaman unutmayacaktım. Sen yanımdayken O tozlu yollar aşka gider Ah sen, Sonunuzu yazsan inan dayanamam ölürüm ben.

Nefes başını iki yana sallayıp arkasına yaslandı. İçki içmemişti ama içmiş gibi yaptığı bir gece geçirmişti. "Hadisene be! Soğutma! Bana bütün detayları anlatacaksın. Yarın da hemen bana geleceksin bir kan tahlili yapalım bakalım aşılama sırasında bir mikrop falan-" "Aşılama olmadı!" Harehan elindeki kolayı temkinli bir şekilde masaya bırakıp mavi gözlerini Nefes'inkilere dikti. Ne saçmalıyordu bu? Her şey ayarlanmıştı. Hastanedeki görevliler ile bile görüşüp sperm tercihlerini bildirmişlerdi! Her şey ayarlıydı! Sorunsuz ilerleyecekti! Neyi becermemişti acaba gerizekalılar! Şimdi kızcağız bir sürü uğraşacaktı yine. Tekrardan Amerika'ya gitmesi bir şey değil, ilacı aldığı gün spermin döllenmesi gerekiyordu! Aptal herifler! "Tamam. Tamam bak canım sakin ol tamam mı! O hastaneyi var ya başlarına yıkacağım onların! Hiçbir sorun olmayacak. Hemen yarın yeniden Amerika'ya gidiyoruz. Bu sefer ben de geleceğim. Bak hiçbir sorun olmayacak tamam mı! Gerekirse ilacı bir daha-" "Harehan! Ben hastaneye gitmediğim için aşılama olmadı." Okey. Bu beklediği bir şey değildi işte. Bu kız ne haltlar çeviriyordu böyle! "Anlat Nefes. Derhal."

Turuncu Balonlar & Sonsuz Yalanlar kitabındaki Mavi Aladağ'ın hikayesi 🦋

31.01.2025 Cuma akşamı bölümler kaldırılacak, 03.02.2025 pazartesi günü ilk bölümün düzenlenmiş hali ile yeniden burada olacağız! ♥️♥️ Merhaba desin diye bekledim. Ben geldim ya da döndüm. Hoş geldin diyebilir miydim bilmiyordum ama böyle bir şey bekledim. Ali Kemal, gözlerindeki derin ifadeyle, ki ben o ifadeye bir anlam yüklemekten korkmasam kesinlikle hasret derdim, gözlerime tutundu ve başını omzuna düşürdü. Yüzünde beliren buruk bir gülümseme ile göz kırptığında her şeye rağmen, onun yüzündekinin bir yansıması gibi benimkinde de bir gülümseme belirdi. Bana ne merhaba dedi, ne de gidiyorum demediği gibi döndüm dedi. İçimde büyük bir yangının fitilini ateşlemek ister gibi kırptığı gözünün hemen ardından asla cevabını bilemediğim o soruyu sordu. "Bulabildin mi, ne renkmiş gözlerim?"

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta." Yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Susturulup bastırılacaksın. Huyum böyle diyeceksin. Kafana vura vura öğretecekler. Ben alıştım diyeceksin. Balca ve Veryan yıllardır iki yakın arkadaştır. Yılbaşı partisinde sarhoş olan Balca ve Veryan eve döndüklerinde sarhoşluğun getirdiği hislerle birbirlerine karşı koyamazlar. Aralarında yaşanan çekim sonucunda bir birliktelik gerçekleşir. Ama bilmedikleri bir şey vardır...

"Dayan," dedi yalnızca. Enise'nin kalbi bin yerinden çatladı. "Her şey bittiğinde, benden kurtulacaksın Enise Temren. İpsiz bir çıtalı gibi, göklere salacağım seni. Yapman gereken tek şeyi biliyor musun? Yapman gereken tek şey dayanmak. Dayan. Ben bu kafesin kilidini senin için de benim için de açmak üzere geleceğim. O zamana kadar sadece dayan, Enise Temren. Sadece dayan."

Kabuk bağlamamış kalpler, yaralarını nefretle iyileştirmeye çalışır. Hüma'nın hayatındaki her şey mükemmel ilerliyordu. Başarılı, genç bir kızdı ve âşık olduğu adamla evlenmek üzereydi. Birbirlerine duydukları sevgi gözlerini öyle kör etmişti ki hiçbir şeyin bu mutluluklarını bozamayacaklarını düşünüyorlardı. Yaşadıkları felakete kadar. O felaket, Hüma ve Cihangir'in dönüm noktasıydı. O felaket, kalplerine aldıkları en ağır yaraydı. Ve o felaket, Hüma ile Cihangir'i ayırmakla kalmamış, onları birbirine düşman etmişti.