«the kids that the most love will ask it in the most unloving ways.»

Wat als de wereld valt? Zinken onze zielen dan weg in de diepte of hebben zwakke mensenbotten de kracht om te blijven staan? ©Alle rechten voorbehouden

In Aura mogen enkel Gifgenoten magie gebruiken. Beenderbezweerders worden daarom zo snel mogelijk door hen meegenomen en onderworpen aan een gruwelijk transformatieproces. Zolang een Beenderbezweerder geen talisman heeft, is zijn magie nutteloos en niet meer dan een sluimerende kracht in het lichaam. Daar maken de Gifgenoten handig gebruik van door hen te ontvoeren en te injecteren met zwarte magie, zodat zij hun eigen groepen kunnen aanvullen. Als Zaya, een jonge Beenderbezweerder, zich verwondt en daarmee haar ware identiteit verraadt, verandert haar hele leven. Voor ze het weet staan de Gifgenoten aan haar deur en ze eisen dat ze met hen meekomt, ook al hebben haar ouders haar jaren proberen te verbergen. Zaya heeft geen keus als haar ouders worden aangevallen en zij zonder genade wordt meegesleurd in een wereld van duisternis, macht, leugens en vooral gif.

❝ Helaas komt in dit hellehol aan alles op den duur wel een eind. Zo kwam het dat de realiteit ook Kieran in zijn greep kreeg. Alles veranderde voor hem toen we zijn ouders opaten.❞ Edon, ooit een machtig en glorieus rijk, vergaan tot een naar dood stinkende zandvlakte; het Necropolis. Het dagelijks leven op de dodenakker is onzeker, bewoond door losgeslagen onmensen en beesten die het vlees van je botten rijten als ze er de kans toe krijgen. Het is eten of opgevreten worden. Iets wat Pax maar al te goed weet, wie hem kwaad doet kan ijzer kauwen. De inwoners van de ommuurde stad Eras houden de koelbloedige jongen liever op afstand en daar rekent Pax zich gelukkig mee. Dan wekt echter de zachtaardige Kieran zijn aandacht. Tegen al zijn instincten in beschouwt Pax het als zijn taak de nieuwe jongen te beschermen, op gevaar voor eigen leven.