-Bu ilk hikayemiz biraz acemice gelebilir ama umarım hikayemizi beğenirsiniz:D- Aşk her insanın kapısını bir kez çalar bu hayatta.Birçok sevgilin olur ama kalp tek bir kişide ritim değiştirir. Murat...Onu ilk gördüğü andan itibâren hızlandı kalbi.Sevdi.Sevmek acıttı canını ama o acısıyla da sevdi. Ayşem...Gerçek aşkı yanlış bedenlerde aradı.Ama kader onu istemediği,umudunun tamamen son bulduğu bir zamanda gerçek aşkla tanıştırdı. Emre ve Esra...Onlar her hikayedeki yasak aşıklardı,peki her hikayedeki gibi mutlu sonu görecek miydiler? Aşka inancı kalmayan insan yeniden aşık olabilirmiydi?Yoksa aşk sadece seven insanın uydurduğu bir rüyaymıydı?Her altını çizdiği kelimede adam sevdiği kadını bulurmuydu?Her kokladığı parfümde kadın sevdiği adamı anımsarsmıydı? Ve en önemlisi...Aşk var mıydı? _SUDE VE PINAR_

"Bana zarar veriyorsun"dedi sessizce Murat,ona zarar mı veriyordum? O kadar uğraştığım halde bana bunlarımı söylüyor,"Birşey mi söyledin?"masumca bana bakıp"Hayır"dedi.

Her insanın hayalleri,umutları vardır.Ve bu hayalleri gerçekleştirecek bir şehir... Peki ya bu hayallerin yanına psikopat bir aşk da eklenirse ne yapardınız?

İzmirli 19 yaşında bir genç kız... Babasının yüzünden daha doğru düzgün bir kez dışarı çıkamazken yine babası yüzünden bilmediği bir şehirde , bilmediği bir aileye gelin giden bu kızın sonu ne olucak? Daha mı üzülecek , daha mı mutlu olucak ? Gelin beraber görelim. ••• Watpadde konu, kurgu ve isim açısından ilk kitaptır, tamamen şahsıma ait❗

"Ben bakire değilim...!" Diyerek haykırdı genç kadın. Kocasının an be an değişen yüz ifadesini , şaşkınlık ve öfkeyle irileşen gözlerini umursamadı. Ölüm ile yaşam arasındaki ince çizgideydi ve o tehlikeyi oynamaya devam ediyordu. Doğan hala duyduklarının etkisindeydi. Bir süre bu dünyadan soyutlanmış gibiydi. Karısının dudaklarından dökülenler karşısında ne yapması gerektiğini bilememişti. Ezo derin bir nefes almış ardından onun her daim belinde duran silahına davranmış Doğan'nın eline zorla tutuşturarak alnına dayamıştı. "Hadi öldür beni Doğan! Karını öldür ve namusunu temizle...!"

Ali ve Zeynep peşpeşe girdiler odaya. Ali hazır olan Zeynep'in yatağını göstererek : - Ben burada yatacağım. Dedi Zeynep ise : - Ama orası benim yerim. -Yine de burada yatacağım. - E ama .. -Zeynep! -... -Seninle uyuyacağım. Zeynep'in kalbi pır pır atıyordu. Ne diyebilirdi ki. Hala kendisine ketum bakan gözlerin içine bakmaktan alamıyordu kendini Zeynep.