Bazı araştırmalara göre rüyalarımıza giren tanımadığımız insanlar bize başka şeyler anlatıyormuş. Merak ediyordum. Çünkü son üç aydır tanımadığım biri rüyalarıma giriyor. Ve rüya tabirine göre rüyanda tanımadığın birini görmek, seni birinin izlediğini ve takip ettiğini işaret edermiş... ° "Dark Romance" kategorisindedir. Etik ilkelerinize aykırı sahneler olacaktır. Bunu bilerek başlayın. 'Canını Yakarım' adlı ilk kitaptır. Tamamlandı. DÜZENLENİYOR.

"Bir dahakine barda gördüğün kızları becermeden önce 2 kere düşünürsün o zaman, öğretmenim." ❗️+18 sahneler vardır. Rahatsız olacaklar okumasın lütfen.

Kiraz Mahallesinin yaralı abisi Halit ve masum kızımız Nazenin'in hikayesi... Başlama Tarihi : 2017

17 yıl boyunca aile kavramından uzak bir kız, Yıllar sonra gerçek ailesine kavuşursa ne olur? KARIŞAN BEBEKLER KİTABIDIR. && Tüm hakları saklıdır .Kitabımdan çalıntı olursa gereken yapılacaktır. Yayım tarihi : 03.06.2021 Beğenerek ve severek okumanız dileğiyle, Yağmur C.

Asiye İlkim Akçay! Üzüntülü, kederli ve acılı kadın! İsminin anlamını bu zamana kadar vermemiş miydi? Çektiği acılar bu zamana kadar sadece geçmişte kalmamış, boynuna yağlı bir urgan gibi asılmıştı. Bu sefer kaçmayacaktı, babasının arkasına gizlenmeyecekti, düştüğün de kardeşini suçlamayacaktı. Savaşacaktı. Çünkü biliyordu, babası düşmeden kaldırırdı onu. Biliyordu kardeşi dikenli yollardan yürütmezdi, şimdiye kadar Asiye isminin hakkını çok vermişti. Artık güçlü olacaktı. Düştü mü? Tekrar kalkardı. Koşuyorken takıldı mı? Daha da hızlı koşardı. Ne olursa olsun yapardı. Babasının kızıydı. O, Asiye İlkim Akçay'dı. Kapak: MatmazelinHayali

İnsan korkularını saklayıp kimsenin görmesine izin vermeyince mi daha cesur olurdu yoksa onları saklamadan,onlarla yaşamayı öğrendiğine mi? Bunun cevabını bilmiyordum ama korkularımla yüzleşemediğimin de farkındaydım. Ben korkularından her zaman kaçan,onlardan olabileceğim en uzak noktaya saklanmak için uğraşan o kızdım. Ve benim en büyük korkum Mizra Devrim Sertkaya'ydı.

Hayat hikayesi | Dram içeren bir kurgudur Sima'nın hayatı, bir film senaryosundan farksız. Duyduğunuzda "Yok artık, bu kadarı da olmaz!" diyeceğiniz türden bir hikâye. Hiç düşündünüz mü...İstenmeyen bir çocuk olarak dünyaya gelip, zorluklarla dolu bir hayatın ortasında, bir yük gemisi sayesinde tesadüfen ülkenizden ayrıldığınızı? Ve sonra, yıllar içinde bambaşka bir ülkede, milyarder olacak kadar büyük bir başarıya ulaştığınızı? Evet, bu bir hayal değil. Bu, Sima'nın gerçeği. Sima, bir isimdi önce. Sonra acıya, umuda ve direnişe dönüştü. O artık sadece bir kız değil... Hayatın en gerçek siması. Bu kitap, bir yolculuğun hikâyesi...Yokluktan varlığa, yalnızlıktan güce.Yani kısacası; sıfırdan yüze uzanan bir öykü. Eğer siz de "imkânsız" kelimesini sorgulamak istiyorsanız, Sima'nın hayatına sadece göz atmayın ,arkanıza yaslanın ve onunla birlikte yaşayın. Keyifli okumalar dilerim...

Mahperi: sizce bizi özlemişler midir? Burak: onu bilemem ama biz onları çok özledik. Bizi özlemişlerdir ama seni özlememişlerdir bence. Bu yakışıklı abilere sürekli problem çıkaran bir cadıyı kim sever? Di mi kızlar? Tufan: o acımasız yazar bizi aylarca ayrı bıraktı onlardan. Kızlar ben olmadan yapamıyor. Bebeklerim kaslarımdan ayrı kaldılar. Kıvanç: karakedinin dediğine göre yeniden başlayacakmışız. Benim gibi tatlı birinden uzak kalmak onları zorlamış olmalı. Ben de bu melek gibi okuyuculardan uzak kaldığım için çok zorlandım. Tufan: başlayalım bakalım. Mahperi: yaşasın! Burak: Mahperi sence de o etek çok kısa değil mi? GERİ DÖNDÜLER!

"Ben, sana nasıl düşman olacağım?" Kılıç'ın yıkılmış sesini duymamla birlikte gözlerimi ona çevirdim. "Sen, benim sevdamdın." Sevdamdın... Artık değildim. Bitmez sandığım sevdası bitmiş, gem vurduğum kalbimi delmiş geçmişti. Gök gürledi, yağmur başladı. Kalbim gibi gök de delindi. Kılıç elini kalbine bastırıp vurduğunda, "Sevdamdın Mircan," dedi. Hiç durmadan, hiç duraksamadan kalbine vurmaya devam etti. Gözyaşlarım bir dağ olup yığınla akmaya başladığında yağmur damlalarına karıştı. "Vurma," dedim sesim titrediğinde, burnumu içli içli çektiğimde. Kalbine vurmaya devam etti. Tam yeniden kalbine vuracağı sıra elini havada yakaladığımda sıkıca tuttum. "Vurma Kılıç." Onu tuttuğum elime parmaklarını geçirdiğinde beni kendisine doğru çekti. Bir nefes kadar uzağımdaydı soluğu. Alnını alnıma yasladığında, "Olmazdık," diye fısıldadım. "Olmadık zaten." Ağladım. "Şu saatten sonra da oldurmazlar." 19.02.2022