Unutma! Hiç kimse kusursuz değil. Bu hikayede mükemmel değil. Kötü adam, iyi kadın var. Klişe... Sadece tek bir fark var. Bu kitapta zafer kadına ait. Bir adamı karanlıktan çıkarmak için kendi ışığını kullanan kadına...

Karşımdaki adamın bakışları ruhsuzdu. Taş kalpli ve duygusuzdu. Hareketleri sert ve umursamazdı. Tolgay Parçak Ruhumu öldüren ve zindanına hapis eden adamın ta kendisiydi. Kapak Tasarımı: silakosay

Özet İki yıl önce bir akşam, geçirdiği kaza sonucu bacaklarını kullanamayan güneş akça, gördüğü tedaviler ve ameliyat sonucu normal hayatına kavuşur. Her şeye en baştan başlar, bundan sonra hayatının mükemmel olacağını tahmin ederken her şey tersine döner ve olaylar eskisinden daha berbat bir hal alır. Güneş şimdi de yeni zorluklarla mücadele etmek zorundadır... bir hafta odamdan çıkmadım, odadan çıkmayı geçtim camdan bile bakamıyordum o hala dışardaydı ve beni bekliyordu, dışarı çıkmamı bekliyordu, Yarım kalan işini tamamlamak istiyordu.

Kızgındı. Öfke tüm bedenini sarmıştı. Kırmızı dudaklarını büzmüş, sarı saçları kuş yuvasına dönmüştü. İnce parmaklarını hışımla çantanın olduğu masaya çarpıp öne doğru eğildi. "Çocuklarım nerede?" diye öfke ile bağırdı. Hamza gözlerini genç kadının öfkeli yeşil gözlerine çevirdi. Sonra yavaş yavaş tüm yüzünde gezindi. Biraz aşağıya inip beyaz gömleğinden gözüken derin göğüs dekoltesinde takılı kaldı. Bu kadın Hamza'nın sonu olacaktı. Eski karısı... Çocuklarının annesi... Artık küçük düşmanıydı, küçük ve huysuz...