Bazı Şiirler Şarkılara Konu Olsun Diye Değil, Yüreklere Dokunsun Diye Vardır...! Ben Okumaktan Ziyade Yazmak İsterim, Akıttığım Her Mürekkepte Adını Haykırır Gibi 💫 Sen Yoktun Yarım Kalan Şiirlerim De Tamamlanamadı 💔 Şiirler Şahsıma Aittir ✍📚

Dökülüyor yine bulutlardan şiir yağmurları Yağdıkça ilham kokuyor şehrin sokakları Çayımı dolduruyorum kırmızı kupama Aklım ise hala yağmurda Bir elimde kağıt,kalem ; bir elimde çay Karşımda yağmur ve mahrur dolunay Seyre dalınca yağmuru Dökülüyor kağıda bir bir duygu Yağmurlardır şiirleri yaşatan Şiirlerdir yağmurları güzel kılan Biterken şiir yağmurları Sonlanır cümlelerin ahenkli dansı Kelimelerin yetmediği an Şiir yağmurlarıdır kalbini ıslatan Sende gel,ıslan bu yağmurda Korkma!Yaşa duygularını doyasıya

Karanlıklarda kaybolurken ruhun Gözlerin dalarken boş duvarlara Sessizliğe gömülürken bedenin Beni özleyeceksin Bir ses gelir ansızın kulağına Bedenin ürperirken bir anda Gecenin karanlığı çökerken üstüne Beni özleyeceksin Bir yanın susarken Kendini kaybettiğinde bu şehirde Zaman geçmek bilmezken Beni özleyeceksin

Yüzleşme...Kiminin sonu huzur kiminin sonu azap verir.Tek gerçek,kaçamamak...

Ses ve dokunuşun hayatımıza kattığı güzellikleri her ınsanın anlayamayacağını ama birilerinin bu insanlara anlatması gerektiğini savunuyor hayat

Gönül kuşu uçmuşsa, kalemi titretmek düşer parmak uçlarına.

yaşamak nasıl ve ne şekilde karanlık bir şehir topraksız beton bir memlekette. Havası yağmur kokmayan ağaçların olmadığı bir diyarda Dağlarında koşan ceylanların ovalarında oynayan çocukların olmadığı bir dünyada değerlerin olmadığı anne baba kardeşlerinden ayrı , ne oldu kardeşliğimize yaşamak ama nasıl ve ne şekilde karanlık bir şehir topraksız beton bir memlekette ...

Beklemek zor zanaat.Her yüreğin harcı değildir.Ancak sevdaya sevdalanmışların işidir...(19.06.2017-26.08.2017)Hayat da bekledi,şiirler de...

Ömrüm kocaman bir hayal oldu hayat karmaşasında. Hepinizin olduğu gibi yara bere ve kırıklar içinde kaldı yürek izlerim. Ama yılmadım trajik hayatımın kahkalarını muhteşem bir kitaba döndürdüm AŞK' I HAYAL adında. Kaybolan tüm umutlarım hayallerim yazıldı o masum sayfalarına. Sadece düşmek istedim tüm gönül yaralarına. Sonra kalemim yeniden yazmaya başladı, kendi hayatımın festivalini, Sakura çiçekleri kokan bu sayfalarda. Yepyeni başlangıçlara soyundu hayata titrek tutunuşlarım. Bana, size, hepimize umut olsun istedim yaşanmışlıklarım. Ve aldım kalemimi vuslata tutuklu ellerime.......

Korkuyorum! Hakettiğin mutluluğu sana verememekten korkuyorum. Seni beni sevdiğinden fazla sevememekten korkuyorum. Senin sevgine layık olduktan sonra başkaları tarafından o sevgiyi kaybetmekten korkuyorum. Seni kazanayım derken kaybetmekten korkuyorum. Aramızdaki maneviyat haricindeki uçurumlardan korkuyorum. Senin kalbini daha fazla kırmaktan korkuyorum. O temiz ve masum göz yaşlarını daha fazla akıtmaktan korkuyorum.