They meet through simple circumstances, a small joke sparking the love that grows between them. And it all starts in a coffee shop. --- Cover by: @annashappy

"Hello?" "Um, hey?" "Wait, you don't sound like my Aunt Kathy." "Unless I was miraculously converted into a member of the opposite gender and somehow related to whoever is on the other side of this call, then yeah. I'm not your Aunt Kathy." "Oh, shiitake mushrooms." - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Short Story #1 (19/04/18) 2016 Fiction Awards Finalist © 2015 evethespy. All Rights Reserved.

"Give me ten days, and I can give you ten reasons not to die." Evan paused. "And if I can't change your mind by then, you can go jump off that cliff."

When Helena finds a phone on the night train, she decides to text the first number in the list of contacts in order to figure out who it belongs to. ***** Helena Santos hasn't had the easiest life. At twenty-one, she's the legal guardian of her teenage sister, in the final year of her nursing degree, and working night shifts at her small-town's local bar. And things get a lot more complicated when she finds a phone on the train home and decides to text the first number in the list of contacts, in hopes of tracking down its owner. That contact? Adam Bauer; the charismatic, sweet, and refreshingly honest older brother of the person who lost their phone. As the two continue talking, they can't ignore the chemistry and growing feelings between them, but life is never that simple. To make things work, Helena and Adam need to juggle a troubled sister, a meddlesome ex-boyfriend, and one fat lawsuit - all intent on keeping them apart. [[word count: 40,000-50,000 words]] Content and/or Trigger Warning: This story contains swearing, mature themes, and sexual content.

Ne olur gelme , kaybettim o inancı. Gözlerinde bir başkasının gülüşünü gördüğümden beri , çok kan kaybettim. Savaşmaya olan hırsımı , kazanmaya olana umudumu kaybettim. Ne olur gelme. Gözlerinde bir başkasının saçları uçuşuyordu , kangren oldu sana hissettiklerim. Ben seni seviyor olmaya olan sevgimi kaybettim. Gelme. Artık sana ancak mezar olur bu yürek. Artık sana ancak beddualar kaldı söylenecek. Dönsen bile dokunamam ki sana bana. Artık ellerimi değil jiletlerimi gezdirebilirim teninde. Gelme. Kesip atıyorum herşeye rağmen sana koşup gelen ayaklarımı. Bir ihaneti daha görmezden gelmeye ne sabrım , ne tahammülüm kalmadı artık. Çocuk düşürür gibi düşürdüm dilimden seni , zor oldu ama , başardım. Bana biraz sancı , sana ölüm bundan sonrası. Bu artık bir rica değil. Kin. Gelme... Unutamıyor olmak , affedebiliyor olmaya yetmiyor. Ben olsam olsam yolunda gitmeyenin olurum.