???????????????????????????? Adım attı. Sağlam bastı. Bastığı yerin canı acıyor, kadının yürüyebilmesi için fırsat tanıyordu. Kadın, gözlerini gezdirdi, büyük bahçede duranlarda. Attığı adımlar onu konağın kapısına sürüklüyordu. Adım attı, acı kondu.. Adım attı, gökyüzü ağladı. Adım attı, hiç kimse yaklaşamadı kadına. Yürüdüğü yol dikenlerle kaplıydı. Dikenler gözlerine battı. Ama ağlamadı. Gözleri kan ağladı, kanı içine aktı ama yine de ağlamadı. Bir güç geldi ellerine kondu, büyük gürültüyle dış kapıyı açtı. Kapıdan dışarı adımını attı. Gözü karardı, yinede adım attı. Nereye, kime gideceğini bilmeden, adım attı. Burnunda bir ıslaklık hissetti. Elini burnuna götürdü. Kalbi ezildi. Eline baktı. Kanı hissetti. Gözleri karardı ve dizlerinin bağı çözüldü. Yere yığılacakken soğuk bedenine konan bir sıcaklık hissetti. Bedenine sinen koku yaklaştı. Sonra bir nefes aldı.. Bir nefes çarptı yüzüne.. Sesler duydu.. Sesler geldi.. Ve gözlerini araladı. Gözleri bir çift kızıl kahveye takıldı.. Gözlerini kapadı ve dudakları mırıldandı; "kaybettim" Önyargı olmadan ve kalıplaşmış düşüncelere sığmadan okumaya başlayın derim..

Özet ; Aşk hiç bu kadar acı olmamıştı. Boran ve Elfida birbirlerine aşık olacağını bilseydi. Boran yakıp yıkmaz. Elfida ise kaçmazdı. Boran; küçüğüm. Seni bulamazmıyım sandın. Öldüğünü düşündüğüm yıllarda ben yaşamadım. Seni kandırmadım. Seni çok sevdim. Güzel gözlüm. Elfida; Sanki Boran buradaydı kosusu odaya sinmiş gibi

EVİN❤EZMAN "Berdel olacak !"diye kükredi genç adam . Ama Vedatın kız kardeşi yoktu ki ... Kimi alacaktı berdel diye ?

"Bırak beni, bunu yapamam Rizgar! Sana bu kötülüğü yapamam, sevmediğin biriyle evlenmene göz yumamam!" Genç adam öfkeyle duvara vurdu. "Başka çaremiz mi var? Seni de, beni de yaşatmazlar!" Kadının içine sinen korku her dakika daha da artarken bakışlarını kaçırdı. Onunla evlenemezdi, ona bunu yapamazdı. "Ben evlenmek istemiyorum!" Rizgar karşısındaki yıpranmış kadını izledi. Yeşillerindeki morluklar canını sıkarken duruşunu dikleştirdi. "Allah şahidim olsun ki; ya seni alırım, ya da bu Urfa'yı yakarım!" Adamın sesindeki netlikle birlikte genç kadın bakışlarını ona çevirdi. Utanıp bakamadığı kahvelere birden gelen cesaretle uzun uzun baktı... Aniden bir silahın patlama sesi duyuldu... Kardelen korkuyla adamın yanına gitti. "Geldiler, geldiler!" Dehşetle aynı şeyleri sayıklayıp durdu... Tesadüfen kesişmişti yolları... İsimleri bile birbirlerinin kaderleri gibiydi; Kardelen boynu bükük masum bir çiçek iken, Rizgar onun kurtuluşuydu... Genç adamın karşısına savunmasız bir hâlde çıkmıştı. Boynu bükük, acılı Kardelen'i... RİZGAR HAZNEDAROĞLU & KARDELEN DEMİRHAN © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA, ÇOĞALTILMA VE ÇALINMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

"Benden kaçabileceğini mi sandın? Nereye kaçsan bulurum seni. İntikamımı almadan sana yaşamak yok." O, Çınar Soyluydu. Bir çift yakıcı mavi gözlerin sahibi. * "Ben birşey yapmadım. Yalvarırım boşa beni artık. Bitir bu acıyı." Ben Gül Zaloğlu, berdele kurban giden kişi.

*Tüm hakları yastığımın altında saklıdır. Geçmişin yaktığı tüm yürekler, acımasız bir gelecekle birleştiğinde yanan her defasında şimdiki zaman olur. Yaşananlar öylesine koca bir ateşe düşer ki, onu dindirmeye hiçbir suyun gücü asla yetmez. Yakılan geçmiş gibi gözükse de acıyı her defasında şu anı yaşayanlar bilir, bildikleri her saniye geleceklerinde yaşamaya devam ederler. Çünkü geçmişi yakarlar, şimdiki zaman yanar, gelecek kül olur. Geçmiş diyarların efsaneleri çoktur, Güzel ve Çirkin'in kazındığı her ovada atasına minnet eylemeyen taş yoktur. Ve o Güzel günün birinde bir şey öğrenirse, Çirkin'e şöyle der: "Bugün ne öğrendim biliyor musun? Hani insanlar bize taş atıyor ya, biz o taşa karşılık gülümsersek taşı atmaya devam etseler bile bunu isteyerek yapmazlar." Çirkin'in anladığını varsayarsak şöyle bir karşılık vermede üstüne yoktur: "Gülümsemeni kıskanırlar, taşı daha çok isteyerek atarlarsa?" Güzel olan son cümlesinde Çirkin'in anlamayacağı şeyler söyler: "İnsanların niyetlerini anlayamam ki! Ama gözler anlatır, eğer kıskanıyorsa ben de attığı taşın bir defa altında kalırım ve yenildiğimi düşündüğü an beni tanımak ister. Tanırsa belki sever, severse haksızlık ettiğini düşünür ve sonunda kazanan yine sevgi olur. Çünkü insanlar kendinden daha yüksek becerilere sahip insanları sevmezler." Çirkin'in anlamadığı bu cümle, kitap olur, çözmek isteyen varsa, hikayemin içindeki en küçük ayrıntıda saklı. Bu benim hikayem, güzelin, çirkinin, iyinin, kötünün, herkesin.

Orası Mardindi Yürekleri Kanatır Acılı Feryatlar Dökerdi İnsanların Ağızlarından Aylin Güzelliğiyle Dillere Destan Olmuş Bir Kadındı Kızıl Saçları Kahve Köpüğü Gözleriyle Gören Bir Daha Bakıyordu Ama O Çocukluğundan Bu Yana Dayısının Oğlu Miraç Ağaya Sevdalıydı Üç Yıl Önce Evlenmişlerdi Miraç Ağa Bir Kere Sevgiyle Bakmamıştı Genç Kadına Hep Anlamsız Bir Öfkeyle Doluydu Genç Kadının Çocuğu Olmuyordu Genç Adam Artık Genç Kadının Yüzüne Bakmıyordu Bile O Miraç Ağaydı Aylinle Çocuk İçin Evlenmişti Acımasızdı Herkes Korkardı Ondan Kız Kardeşine Bile Acımamıştı O Mardin Onun Öfkesinden Ölesiye Korkardı Karısıyla Evlendikten Bir Yıl Sonra Kömür Karası Saçlarıyla Kömür Karası Gözleriyle Mihribanı Görmüştü Genç Kızın Peşindeydi O Zamandan Beri Çıkmazdı Aklından Kömür Karası Gözlü Mihriban Bilmezdi Ki Mihribanın Gönlü Kuzeni Selimdedir Bilse Yaşatırmıydı Genç Ağa İkiliyi Genç Ağa Kararlıydı Kuma Alacaktı Mihribanı Karısı Feryatlar Etsede Duymazdı Ki O Miraç Ağaydı Acımasızdı "Biliyor musun?" "Neyi?" "Neden senin için bu kadar mücadele ettiğimi sorguluyorsun hep kendi kendine ama bilmediğin bir şey var ben hiç bir şeyi beni sev diye yapmadım." Şaşkınlığını yosun yeşili gözlerinden görebiliyordum.Şaşkınlığı bile öylesine tatlıydı ki "Seni seviyorum diye yaptım Miraç " İki Kadının Acı Dolu Feryatlarının Kanayan Yüreklerinin Hikayesi Bu İki Kadını Yakan Bir Ağanın Hikayesi

Tek bir gece, sadece bir gecede tüm hayatınızın değiştiği oldu mu? Ya da tüm hayallerinizin yıkılıp mutsuzluğa sürüklendiğiniz? Sabah olduğunda artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını bildiğiniz oldu mu? O'nun oldu. Zeynep Hanoğlu. Farklı duygular hissettiğini düşündüğü kuzeni Baran'ın, ŞADOĞLU aşiretinin ağası Ahmet ŞADOĞLU'NUN kızı Berfin'i kaçırması ile hayatı tepetaklak olmuş ve kendini bir düğün hazırlığı içinde bulmuştu. Hem de üç gün içinde olacak bir düğün. *** Hayatı plan ile yaşayan bir ağanın tüm planlarını bozan olay, kız kardeşinin kaçması ve mecbur bırakıldığı evlilik. İçinde ki öfkeyi boşaltacak yer arıyorken tüm öfkesini yanlış kişiye boşaltma kararı almıştı Mirza Ağa. Lâkin zamanın neler getireceği belli değildi.. Yayınlanma tarihi: 07.01.2017 Bitiş tarihi: 07.01.2018 21.02.2018 tarihinde genel kurgu da #7

Herşey başlama noktasına geri döndü işte. Sevmek en büyük günahdı bu memleket için. Hedef olarak seçtiği kişiyi süründürene kadar bırakmazdı bu memleket. Ağlardı analar, feryat ederdi kızları için. Gecenin yarısı dağın başında siperde beklerken ay işığında ağlarlardı genç kızlar. Dua ederlerdi kendileri için. Bir başkası onları kurtarsın diye dua ederdi. Ama olmazdı, ne kadar çok dua ederlerse etsin. Bir fayda etmiyordu. Bir çığlık sesi bide silahın sesi inletirdi memleketi. Çığlık sesi kesilince, silah sesi durmazdı yine. Yüreği sızlar insanın ve yine ağlarlardı anne yüreği olanlar. Öldürmeye çalışmaları süründürmeleri filan hikaye, hiç ölüme bile isteye atarmı insan kendini? Sanki kanaması durmak bilmeyen bu memleket damarlarından birini kesmiş gibi, kanaması durmuyor ve her saniye daha çok acıtıyor.. Daha kötü olan ne biliyor musun? Ölmüyorsun.... O an ölmek istiyorsun ama ölmüyorsun, öldürmüyorlar. Ölmek için yalvarmak istersin onlara ama bir bakmışsın ki kendini elalemin kocasının yanında bulursun, ve en kötüsü ise sana zorla sahip olurken, ileriki zamanlarda o adama aşık oluyorsun..... Feryat koptu o an avluda " ne olur Berzana ağam.." dizinin üstüne çöküp boyun eğdi oan Berzana."yalvarırım ağam, onun bir suçu yok, hem o daha küçücük" ağlamaklı sesiyle feryat ediyordu karşısındaki vicdan sahibi olmayan adama... Bu memleketin büyüğü küçüğü yoktu. Hata onlar için en büyük suçtu. Susmak çare değildi, ama susmak zorunda kalıyordu insan. 'bir yandan erkek çocuğum olsun namımı sürdürsün. Bir yanda kız çocuğum olsun namusumuzu temizlesin' derlerdi bu vicdansız memleket adamları. Kız çocuklarını namus için, erkeklerin yaptığı suçları örtmek için kullanırlardı. İşte herşey bi mermi kadar kolaydı. Feryat içinde tekrar silah sesleri yükseldi avluda...

Gerçek töre hikayelerini merak ediyorsanız okuduğunuza pişman olmicaksınız