~ Suçlu ve suçsuz, masum ve mahkûm, ölüm ve yaşam... bu hikaye böyle başlamıştı... Peki ya nasıl bitecekti? Gece Alpınar adında genç bir kız, ölüleri görüp, onlarla konuşabildiğini fark eder. Çalıştığı acil servise bir intihar vakası geldiğinde, yapabilecekleri bir şey kalmamıştı. Genç adam çok fazla kan kaybetmişti ve artık her şey için çok geçti. Ardından Gece, hastanenin çatısına çıktığında garip bir şekilde arkası dönük genç bir adamın çatıda oturduğunu görmüştü. cesaretini toplayıp, burada ne yaptığını sorduğunda ise, gördüğü yüz ile şoka uğramıştı... bu nasıl mümkün olabilirdi ki? ölüleri nasıl görebilirdi? kendiyle bir iç savaşa girmişti böylece... peki ya şimdi ne yapacaktı? ölüleri görebilen biri ne yapmalıydı? 💫 başlangıç tarihim 10 Ekim 2019

"İsim ve açıklama derin bir düşünmeden sonra değişecektir." 🌫️🌫️

"Bir hayatım vardı, gizemlerle dolu. Yüreğimdeki fırtına dinmek bilmiyordu ve bunun altında büyük acılar vardı. Bu süreçte içimi döktüğüm tek şey Uçurum'du, o ıssız vadi..." İçine sığdıramadıklarıyla dolup taşan Meyra, yaşadıkları ile son raddeye gelmiştir artık. Hayattan ümidi kesilmiş, bir umudu kalmamıştır ve intihara meyillidir. Ancak yaşadığı hayat sandığı kadar sıradan değildir, acılarının altında onun bilmediği facialar/gizemler yatıyordur. O iliklerine kadar yarımdı ve bunu bütünüyle hissediyordu. Yarım bırakılmıştı ancak bu hislerini etkilemiyordu. "Öfke biriktirme temiz gönlünde. Suya at, göğe uçur, toprağa göm. Nefretle büyüme, dik duruşunla cevap ver her bir acıya. Ölerek değil." Her şeyin başlangıcı Uçurum'du ve onların acıları, Uçurum'da saklıydı.