BOOK THREE She'd had her freedom, her home, her family, her country, her body, her mind, her memory taken from her at the will of men. Not monsters, not demons, just men as human as herself, made of the same fragile flesh and brittle bone. They were all just as breakable. She had to be more than human to break them. Book 3 of the Closing the Distance trilogy.

Socjopatia (inaczej osobowość antyspołeczna) - zaburzenie osobowości, przejawiające się nierespektowaniem podstawowych norm etycznych oraz wzorców zachowań w społeczeństwie, uwidaczniające się w wyraźnym braku przystosowania do życia w społeczeństwie. Świat z perspektywy socjopaty, który uczy się udawać by wyjść z dość niekorzystnych sytuacji. #17 w general fiction 2.10.2018

Mała, podupadająca kawiarnia. Nietuzinkowi goście i starzy, ekscentryczni przyjaciele. Małe zakłady o to, kto tym razem przewróci się przed witryną kawiarni i kogo ptak uroczy swoim małym prezentem. W tym wszystkim znalazła się nasza bohaterka Eleanor i jej szalony przyjaciel Esteban, starający się, pomimo dużych problemów finansowych, utrzymać swoje małe marzenie przy życiu. Czy pomimo odmiennych poglądów na świat i życie, El na nowo zjednoczy się ze swoją rodziną, dla której nigdy nie była dość dobra? A może przeszkodzi jej w tym narzeczony siostry, starający się ocalić jej tyłek przed bankructwem, tym samym rozbudzając w niej uczucia, których wypierała się od lat? Jaką w tym wszystkim będzie miał rolę tajemniczy, czarujący mężczyzna, poznany przez przypadek w małym kościółku w samym środku nocy? OST na Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6Yj36TOxQggzoRHKxdKp15?si=t84F-7MoRLGK82H9QF_0cw

ONA ➡17-letnia uczennica. ON ➡ 23-letni nauczyciel wychowania fizycznego. Co się stanie gdy się spotkają? Czy ich światy się połączą? Tego wszystkiego dowiesz się czytając (Not) My Teacher! ♡

-Mogę uznać cię za swoją własność? - Zapytał. -Słucham? - Obróciłam się zaskoczona. -Pytam, czy mogę uznać cię za moją własność? -Zależy, w jakim sensie. - Uśmiechnęłam się kusząco. -Dobrze wiesz, w jakim. - Popatrzył na mnie zmrużonymi oczami, bo choć Słońce było nisko, to świeciło dość mocno. -Chyba tak. - Odpowiedziałam i machając na pożegnanie, skierowałam się do domu.