O gün kimsesiz bir adam ıssızlığından kurtuldu, o gün hayat dolu bir kadının hayatı soldu , bir kadın boş bir mezara atıldı; topraktan olmayan içimizde kazdığımız mezaralara, bazı hayatlar mahvoldu, bazıları amacını buldu her ne olursa o gün onlar için son oldu. Bazıları mutlu öldü, bazıları acılar içinde kıvranarak; bazılarınınsa ruhu öldü bedeni çürüdü fakat diğer gün kimse o gün ne olduğunu hatırlayamadı. O gün kimsenin geçmediği ıssız sokağa ayinlerden sızan ağıt sesleri sızdı. Orada bulunan herkes kendi cenazesinde çaresizce beklerken hepsinin katili kurtulmanın bir yolunu buldu. Onlar için sondu fakat başlangıçta kimin ne olacağını düşünen olmadı. Hikayeye canavarlar bulaştı, şeytan sızdı...

Ölü çiçeğin çürük ruhu, sana anlatmak istediğim tüm anlar kulaklarına bir başkasının sesi sızıyordu. Ölüm gibi bir şey var bu havalarda. Senden ilk nefret ettiğim zamanlar soğuğu ilk kez bu kadar içimde hissettiğim zamanlardı.

"Lokum gibi adamsın,fıstık gibi sözlün var,benimle neden muhattap oluyorsun?" "Çünkü fıstıklı lokum sevmem." ©23042015 Tüm hakları saklıdır.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."