Bir iddia uğruna harcanan hayatımın mücadelesiydi benimki. Ege güneşine rağmen soğuk bir Ekim gecesinde yaşamıştım kıyameti. Ve aynı gecenin kurşuni renginde bir Devrim'e adım atmıştım. İlk acıyı yaşamış, ilk yangınım da kül olmaya yüz tutmuşken, kara inciler rengine zıt hayatıma ışık, ömrüme aydınlık olmuştu. "Bundan sonra seni bırakmayacak olan adamım" dedi. Tuttuğu ellerimi bırakmayıp "artık yeniden umut etme zamanı küçük kadın" dedi ve umuda inandırdı beni. Sıkıca tuttum elini ve daha çok asıldım hayata. Okyanuslarıma ateş düşüren katilime boyun eğmeden devam ettim. Ben Esra Yalçın; Aşkın kıyameti içinde AŞK-I KIYAMET yaşamayı göze almış kadın...

"Bana Aitsin! Bana Ve Benim Hayatıma Katlanmak Zorundasın. Kısaca Burada Mahkumsun" Ruh Hastası bir Katilden ne kadar kaçabilirsiniz ki? Hele ki o size kafayı takmışsa asla. Ömrümün sonuna kadar ne kadar kaçmaya çalışsam da olmamıştı. şu son raddeye gelene kadar bütün kötülüklerin sonrasında iyiliklere dönüşen şeylere karşıda mı sonumuz böyle olmalıydı?

sadist de denebilirdi elbette fakat ruhu beden olsaydı, o kendisine çocuk denilmesini tercih ederdi.

Acının ta kendisiydi. Kanattı, yaraladı. Duruluğunu ellerinden aldı. Peki sevgili miniği acılarının elinden sağ çıkabilir miydi?

"Neden peşimi bırakmıyorsun?" Soruma şaşırmış gibiydi.Bir süre düşündü "Bence söylemenin tam sırası" Dedim önünde dikilirken.Yorulmuştum. Yanıma yaklaştı ve kulağıma eğilip "Seni karanlığıma çağırmıyorum küçüğüm,çünkü zaten artık karanlığımın bir parçasısın"

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

Hala ukala bir tavırla alay edercesine, sanki az önce burda hiç bir şey olmamış gibi etrafımızda bir sürü ceset yokmuş gibi, sanki sıradan bir gündeymişiz gibi konuşmaya devam etti... 'Yengeniz sıkılmış belli ki beyler.Toparlanın gidiyoruz.' (+18 kısımlar ve şiddet içermektedir.Rahatsız olanlar lütfen okumasın.)

"Aşık olmak aptallıktır." dedi sert ve soğuk sesiyle.İfadesizce karşımda oturan şeytan ,beni dipsiz bir çukura sürüklüyordu.Gece gibi gòzlerinin içinde yanıp sönen şeytani ışıltılar kanımı donduracak nitelikteydi.Bakışlarını gözlerime sabitleyince ,kalbim tekledi.Ondan nefret etmek istiyordum.Ama aksine kendimden nefret ediyordum.Onun yaptıkları karşısında çaresiz kalmıştım.Tıpkı diğerleri gibi ondan korkuyordum.Kendimi bir kafese sıkışmış,kanadı yara bere içinde bir kuş gibi hissediyordum.İstemsizce gòzlerimden süzülen yaşlar çeneme doğru yol alıyordu. "Ağlama" dedi beklentime zıt bir şekilde. "Madem aşık olmak aptallık,o zaman neden beni burada zorla tutuyorsun?Bunun aşktan başka sebebi var mı?" dedim cesur olmaya çalışarak.Kendinden emin bir gülümsemeyle cevap verdi." Zaten sana aşık olduğum için en büyük aptal benim." Ne yani bu bir iltifat mıydı? yoksa pişmanlık mı ? Gerçekten bu adam tutarsızdı.

"İnsan kaybettikçe küçük mutluluklar ile mutlu oluyor.En önemlisi kaybettiklerini bir gün unutmak zorunda kalıyor.Çünkü zayıf insanları gördükçe kaybettiklerinin kıymetini biliyor.Bu boktan hayat bunlarla dolu,arya.Ne her kız prenses ne da her erkek prens.Ne rüya ne gerçek. Nefes almanın zırvalıklarıyla dolu hayat,bazen sevdiğinin yanında bazende saçma mezarlıklarda olan nefes alıp veren insanlarız.Ama unutuma her doğan insan ölebilir.Güçlü insan olabilmek için kaybetmen gerekebilir. Unutma Bunu....