" Aynisa beni dinlemek zorundasın!" Sakinleşmek ister gibi gözlerimi açıp kapadım. Sinir bütün hücrelerime yayılıyordu ve ben bunun olmasını istemiyordum. Kirpiklerimi yavaşça açarak çaresizce yüzüme bakan adama içimde ki son feryadımı sunarcasına bağırdım. " Neyi dinleyeceğim? Söyleyeceğin hangi şey senin nişanlı olmanı değiştirir ki ? Nişanlısın ya nişanlı... Evleneceksin var mı ötesi..." 17.12.2015

•Olmaz deyip oldurduğumuz bir aşk hikayesi bizimki• ******** "Abim... Abim Ali abiden hoşlandığımı düşünüyor." Dedim sesimi içime hapis ederek. "Ne Ali abisi yaaa. Arda demiştir o sen anlamamışsındır." "Hayır Özlem , Ali dedi. Abim , Ali abiyi sevebileceğimi düşündü ama Arda'yı sevebileceğimi düşünmedi." Benim için en zoruda buydu işte. Ben ona Ali abiyi sevmediğimi onu 'senin gibi benimde kardeşim olarak görüyorum' demiştim ama... Ona o dediklerimden sonra Arda'yı seviyorum desem ne derdi acaba.......... ******** "Dün olan o itirafı unutalım gitsin yok sayalım dün geceyi ,sen benim kardeşim gibisin sana nasıl o gözle bakarım." ******** Nasılda kötü olmuştu. Nasıl kırdım bana olan hislerini. Söz vermiştim kendime onu unutmak için. Ben onu unutmak için çabalarken şimdi o seviyordu beni. Bu günün geleceğini hiç düşünmemiştim. Onca çabam boşuna olamazdı. Beni sevmeyi bırakması gerekiyordu , ben onun abisinin arkadaşıydım. Bunu göz önüne getirip unutması gerekirdi. Çünkü ben bu yüzden ondan vazgeçmeye çabalıyordum. "Olmamalıydı bu." dedi Ali ayakta gezinirken. Strese bağlamış bir şekilde bir sağa bir sola gidiyordu. "Eğer Uğur bunu öğrenirse senide Melikeyi de siler atar. Sen zaten vazgeçtin şimdi Melike'de vazgeçerse her şey normale döner. Zor olur ama olur." dedi bana bakarak. Bitmiş bir haldeydim , mutlu bile olamıyordum. Canımın bu kadar yanması normal mi? Durdu sonra , oturdu yanıma Ali ,sorgulayıcı bir bakışı vardı. "Kardeşim sen vazgeçtin dimi? unutun dimi Melikeyi?" dedi merakla. #ikiaşık 1--17.02.2020 #ikideli 1--29.08.2020 #artıonsekiz 2--11.07.2020

Aralarındaki şeyi halen çözemeyen iki yakın arkadaş ve evlerinin önüne bırakılan lisedeki arkadaşlarının bebeği.

Aşk... Hiç kimsenin ağzından düşmeyen, ama aynı zamanda hiç kimseyi mutlu etmeyen bir duygu. Aşkın tanımını ben böyle yapıyordum işte. Daha önce hiç karşılaşmamıştım ve açıkcası artık kaşılaşmayacağıma inanmıştım.

Çok eski ve çok amatör bir kitap ona göre okuyun tşkler Bebeklikten beri iki arkadaş Gerçekten sadece iki yakın arkadaşlarmı? Yoksa birileri zamanından beri içinde bir yerlerde hep o sevgisine zincir vurup doğru günümü beklemişti. Ve zamanla kendini o düşünceden uzaklaştırıp 'sevmiyorum, çocukluktu o' diyip kendinimi kandırıyordu. Kim bilir? Not: Eşcinsel hikayesidir.

Wattpad'deki kurgu olmayan Marvel kitaplarını aklınıza getirin. Hepsi belli bir konsept içerisinde insanlara eğlendirip bilgilendirmeyi amaçlayan değişik kitaplar. Hepsi birbirinden farklı, birbirinden değişik. Ama hepsi tek bir şeyin üstüne yoğunlaştığı için benzerlerini yapmak kolay olduğundan o türde olan kitaplardan çok var. Herkesin bu tür kitaplar çıkardığı bir Ahali'de, bir de bir Manyak var, adı Ahmet Pozan. Gidip bu kurgu olmayan kitaplar ile hiç bir alakası olmayan bir adet kurgu olmayan Marvel kitabı yazıp, içine Şükran Günü Tavuğu misali her şeyi dolduruyor. İçerisinde birden çok fikir olduğu için hiç kimse o manyağın kitabını kopyalayamıyor. İşte o Manyak benim ve o kitap da bu.

Yankı, hayatını erkek olarak yaşamak zorunda olan bir kızdır. Son istediği şey dikkat çekmekken okulun belalısı Ali ona düşman olur. ... ve ikisinin hayatı da sonsuza dek değişir.

Küçük umutlar var hayatımda mesela, aşık olabilme ihtimali. Birini deli gibi sevebilmek, sevilmek. Umut ben 16 yaşındayım. Yeşil gözlü, sarı saçlı; ne çok zayıf, ne çok kilolu. Çok kısa değilim, uzunda sayılmam normal bi çocuğum. Her gün okuldan eve, evden okula gidip gelen, sıradan bi çocuk. Ama size beni farklılaştıracak, size göre beni normallikten kapı dışarı edecek, kimisinin kınayarak, kimisinin acıyarak, kimisinin ise iğrenerek baktığı bi gerçegi söyleceğim ben EŞCİNSELİM.

Bu kitap, "Hiçbir üzüntü, mutsuzluk ve acı olmadan bir hayat sürülemez ve böyle bir kitap bile yazılamaz." diyen edebiyat hocama tepki olarak yazılmıştır. Trabzon Kurgusu olup, herkesin okuyabileceği ful mutlu, mutsuzluğa dair tek cümle bile barındırmayan bir kitaptır... Bu kitapta ne üzüntü ne mutsuzluk ne acı, ne sıkıntı, ne dert, ne de keder hiçbiri yok. Bu kitapta ölüm bile yok. Kötü kız ve ya kötü çocuk da onların çevirdiği dolaplar da yok. Bu kitapta mutluluk, kahkaha, sevinç ve tüm olumlu duygular var. Bu kitaptaki esas kız o kadar zeki ki diğer kitaplardaki klişe şekilde gözünün önündeki görmeyen kızların aksine her şeye bir fikri olan en olmadık şeyi bile tahmin edip bölümler hakkında spoiyi kendisi veren bir kız. İlk bölümden son bölüme kadar mutsuzluğa dair tek bir cümle dahi yok bu kitapta. Bunun garantisini verebilirim. Ve tüm ömür garantili. Böyle iki yıl garantili falan da değil. Memnun kalmazsanız anında iade edilir. Böyle sürekli mutluluk dedim diye vıcık değil. Okuyun ve test edin. Konusuna gelecek olursak, Açın ve tanıtımın tamamını okuyup fikir sahibi olun ♥ 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır. İsminde Trabzon geçen ve ful mutlu kurgu olarak yazılmaya başlanmış ilk kitaptır. Alıntı, "ESİNLENME" ve ya çalma durumlarında gerekli hassasiyeti o kişilere göstereceğim Trabzon'un hırçın bir kızı olarak... (Ve şahsen noterden kendi adıma tasdik edilmiştir)