Minęło 10 lat. 10 lat od Cape Town i rozstania zespołu. Ryan i Brendon ruszyli ze swoimi życiami i mają się cudownie. Nie tęsknią za sobą, nie myślą o sobie i są szczęśliwi. Przynajmniej według fanów. A jakie są realia?

Latem 1974 roku, muzyk Ryan Ross rozpoczyna wyczerpującą trasę koncertową, by wspomóc przełomowy album swojego zespołu. Z trudem radzi sobie z presją i oczekiwaniami nagłej sławy, w chaosie niekończących się występów i wywiadów. Gdy stara się manewrować rozpadającym się zespołem, skrywającym tajemnice przyjacielem oraz krótkotrwałą miłością, zaczyna kierować się na niebezpieczną i autodestrukcyjną ścieżkę, pozwalając sobie na pragnienie jednej osoby, której nie może mieć. "Byłbym szczęśliwy nawet i z przeciętnego sukcesu. Umowa z wytwórnią, ascetyczne trasy, solidna kontrola nad sobą. Tego właśnie chciałem, to prawdopodobnie było gdzieś między pierwszym a drugim albumem, ale przeoczyłem. Nie zauważyłem tego. Teraz więc mam swą twarz na okładkach czasopism, fani krzyczą i mdleją na mój widok, a ja chcę włączyć w tym cholernym aucie wsteczny bieg i wrócić do momentu, który przeoczyłem, tej chwili w klubie w Buffalo, gdzie zauważyłem te kilka śpiewających ze mną osób spośród trzystu, a moje serce zatrzymało się natychmiast na owe osiągnięcie. Ale na to już za późno, a ja jestem stracony." ©2009, Anna Green KSIĄŻKA ZOSTAJE ZAWIESZONA, TŁUMACZENIE URYWA SIĘ NA ROZDZIALE 17. KONTYNUACJĘ W JĘZYKU ANGIELSKIM PRZECZYTASZ TU: https://archiveofourown.org/works/10730553/chapters/56920177

Pierwsze święta, kolejne i te aktualne... nie wszystkie były idealne, ale wszystkie miały gwiazdę. Okładka została wykonana przeze mnie

The Heart Rate Of A Mouse jest to opowiadanie z 2009 roku. Autorką jest Anna Green i wszystkie prawa należą do niej, ja tylko je tłumaczę. Fanfiction dzieje się w latach 70 dwudziestego wieku i opowiada o losach Ryana Rossa - muzyka, który jeździ w trasy i koncertuje ze swoim zespołem oraz Brendona - chłopaka, który jest tzw. roadie. © 2009, Anna Green.

w którym ryan pisze teksty, a brendon śpiewając je zaczyna postrzegać świat inaczej. started 24052018

co więcej powiedzieć o gejowych one shotach? przyjmuję też zamówienia.

Jak długo trwa jedna sekunda? Wielu pomyślałoby, że to bardzo krótko i ta jedna sekunda nie ma żadnego znaczenia. Ale co jeśli właśnie ma? Co jeśli w odstępie czasu niemalże tak krótkim jak sekunda można stracić wszystko co się kochało? Może warto się czasem nad tym zastanowić? Ale cóż, to tylko 1 sekunda.

Ryan nie miał kontaktu z Brendonem odkąd odszedł z zespołu. Nie rozmawiali, nie widzieli się. Ryan założył The Young Veins, by cały czas pozostać blisko muzyki. Któregoś dnia wytwórnia narzuca im supportowanie zespołu. Nie byle jakiego zespołu, a właśnie Panic! at the Disco. Po raz pierwszy od kilku lat będą blisko siebie. Jak wiele się zmieniło? A może wszystko pozostało takie samo? Jak będzie wyglądać ich pierwsza rozmowa od rozpadu pierwotnego składu p!atd? Tego wszystkiego i jeszcze kilku rzeczy dowiecie się czytając tego one shota. Wszystkiemu będą towarzyszyć cytaty piosenek Fall Out Boy (bo czemu nie). Zapraszam.