Bu nağılın qəhrəmanı sənsən..

"Yaşanılan kötü günler gelecek olan güzel günlerin habercisidir" derler. Peki ya öyle mi? 22 yıldır yalnızlığın ruhuma işlemiş olduğu bu kötü ve acımasız dünya, bana daha da kötü günler yaşatırken gelecekteki güzel günlerimin planını yapıyor muydu? Gözlerimizi açtığımızdan ebediyen kapatacağımız güne kadar olan süreçe verdiğimiz isim olan "Hayat" bu kadar adaletli miydi? Ben, sen, biz, hepimiz bir savaşın içindeyiz. İçimizde verdiğimiz savaşlardan tutmuş gerçek savaşlara ve hayatta kalmaya çalışmak için verdiğimiz savaşa kadar...Sadece bazılarımızın savaşı daha büyük, daha gerçek ve daha acıdır... Ben Gece. Sadece Gece. İsmim ruhumun aynası... 22 yıldır ruhumla olan savaşım bir gün daha büyük bir hal aldı ve ben gerçek bir savaşın içine düştüm. Burada her şey gerçekti. Ölümler vardı, acılar vardı, tarifi zor hisler vardı... Burada "Hayat" dediğimiz tiyatronun "Sahne arkası" vardı...

Kayıp Prenses. Doğaya aşık bir kız! Kendinden bihaber olan prenses! 18 yaşına kadar hayatını normal bir şekilde sürdürdü... Ama 18. yaş gününden sonra...her şey normalliğini yitirdi. Her şey gün yüzüne çıkıyordu. Sorular cevaplarını buluyordu. Herkes prensesi arıyordu.

Dünyadaki en büyük suç neydi? Adam öldürmek mi? Yoksa mahvetmek mi? Hangisi daha kötüydü? 12 Aralık 2018... Dünyada işlenen binlerce cinayetten sadece birinin işlendiği bir tarih. O gece bir kadının kanı aktı beyaz zemine. O gece bir insanın ruhu kirlendi. Kirlenen bir ruh temizlenir miydi ki? Bir katil nasıl bulunurdu? Kirlenmiş bir ruh kendini nasıl belli ederdi? Ya da nasıl belli edilirdi? Peki ya bir ruhun yok olduğu ve bir ruhun kirlendiği bir yerde başka iki ruh birleşe bilir miydi? *** "Unutma Aria. Katil her zaman iyi rol yapar."