Şeytana satacak kadar günahı olmayan insanların üzerine yığılmış bu karanlığı ne aydınlatabilir ? Zaman denilen izafi şeyin karşı koyamadığı bu döngüyü belki bir çiçek kırabilir. Ben şairin deyişiyle uyrukların arasında uygunsuz biriyim. Hiçbir yerde nasibi kalmamış bir insan olarak varlığa dair tek gerçek elimde duran bu çiçek ve bu çiçek ancak yörelere hakim bu karanlığın günahını bağışlayabilecek.