Bir kaza nelere sebep olabilir ki?

İnsanların birçok duygusu bulunur. Bunlar sevinç, öfke, korku, karamsarlık, bencillik ve sevgi olabilir. Buraya ilk geldiğimizde uzun duvarlar arasında güven içinde yaşayacağımızı sanmıştım. Devletimizin koruyucu kanatlarının bizleri dışarıdaki insanları katleden delilere karşı savunacağını. Ailem bana ne hissettiğimi sorduklarında güven, sevgi ve mutluluk demiştim. Şimdi ise kafamda birden fazla duygu var. Bunları sayabileceğimi bile sanmıyorum. Sadece hissediyorum. En başında hissedemediğin o yalancı duyguların aksine bunlar gerçek. Belki de en başından beri gerçektiler. Tek anladığım insanların duygularına derin bakmadıkları. Sadece hissetmek istediklerini söyledikleriydi.

Kalp ve Beyin beraber hareket ederler ama aynı fikir de değillerdir. Umarım bu hikaye sizin fikirlerinize ve yalnızlığınıza yoldaş olur :)) İYİ OKUMALAR

Arkadaşlar lütfen yorum yapmak için yorum yapmayın. Kötü eleştiri alamadığım için söylemiyorum bunu. Saygısızlık da yapmayın. Beğenmediyseniz dile geltirebilirsiniz zaten ama o kadar da abartarak küçümsemeye gerek yok diye düşünüyorum. Ben kimseye zorbalık yapmıyorum zaten kitabımı okunsun diye. Beğenmediyseniz de zorla beğendirecek halim yok. Bende biliyorum zaten kitabın müthiş olmadığını,yok o yok bu diyerek de moral bozmayın. Şu ana kadar destek olan voteleri eksik etmeyenlere tekrardan teşekkür ediyorum. Sadece okuyup geçenlerin de canı saolsun. Boş yorum yapanlarda dönüp kendine baksın. ****** Sorun var... Bölümünü önce okuyunuz. Bölümler karışık . Okumadan önce dikkatli olun. Başlama tarihi 19/06/2017 Vote leri unutmayın.

"Nereye gidiyorsun yavru ceylan?" Sesindeki tuhaf tınıyla ürperdim. Kolumu çekmeye çalıştım ama ben çektikçe tutuşu daha da sertleşiyordu. Korkumu belli etmemeye çalışarak, sesimi olabildiğince düz tuttum. "Bırak." Ama bırakmadı. Beni diğerlerinin yanına doğru çekti. Ne olduğunu anlamadan bedenim sertçe yere çarptı. Anlık acıyla yüzüm buruştu. Başımı kaldırdığımda içinde bulunduğum sokağın ne kadar ıssız olduğunu fark ettim. Duvarları dökülmüş evler, yanmayan ışıklar ve karanlık... İçimden kendime ve beni buraya sürükleyen her şeye lanet ederken, az önceki çocuk bana doğru yaklaşmaya başladı. Issız sokağın karanlığı üzerime çökerken tek istediğim buradan sağ salim çıkmaktı. Ruhum daha fazla kırılmadan kaçmak istiyordum. Gözümden bir damla yaş süzüldü. Kaderin benimle bir kez daha oyun oynadığını anlamam uzun sürmedi. Yerde geri geri çekilmeye çalıştığım anda duyduğum sözler kanımı dondurdu. "Bu geceki eğlencemizi bulduk." - Bazı sokaklar vardır; girersin ama çıkışı yoktur. Bazı hayatlar da öyledir. Sahra, geçmişinden kaçmak için her şeyini geride bırakmış genç bir kadındır. Yeni bir mahalle, yeni bir ev ve yeni bir başlangıç umuduyla attığı her adım, onu daha karanlık bir gerçeğin içine sürükler. Hayat, ona hep kaçmayı öğretmiştir; tutunmayı değil. Araf ise karanlığın içinden gelmiştir. Güçlü, sert ve kontrolü elinde tutan bir adamdır. Ama onun da ruhunda kapanmamış yaralar, ödenmemiş bedeller vardır. Sahra ile yolları kesiştiğinde, ikisi de farkında olmadan kendi çıkmaz sokaklarına girerler. Çıkmaz Sokak; travmalarla örülmüş hayatları, suskunlukla büyüyen yaraları ve insanın en karanlık anında bile umudu arayışını anlatan çarpıcı bir roman. Bu hikâyede herkesin bir suçu, herkesin bir sessizliği var. Ve bazen... En karanlık sokak, insanın kendi içidir.

Huzur... Daha önce bu kadar muhtaç hissetmemiştim. Antalya'dan dönmeden önceki gece kumsala uzanıp gökyüzüne bakarken bırakmış ya da bir köşeye saklamıştım. Ve şimdi yeniden huzurumun kollarında yıldızları izliyordum. Kaç saattir oradaydım bilmiyorum ama tanıdık olmayan birinin sesini duyunca huzurum silikleşti ve kayboldu. Yerini bir gecekonduya bıraktı. Hafızamı yokladım daha önce hiç böyle bir yere gelmemiştim. Gecekondunun kapısından gireceğim sırada içeriden bir ses geldi. '' Son duanı et...'' silah patlama sesiyle bir an irkildim. Arkamı dönüp kaçacağım zaman sarsılmaya başladım.

*Nefret, aşka dönüşebilen güçlü bir duygudur* Annesinin tayini dolayısıyla İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Öykü, burada daha önce hiç karşılaşmadığı bir şeyle karşılaşır. Bir çeteyle. Bu durum ilk başta pek hoşuna gitmese de daha sonra onları terk edip giden babasından intikam almak için bu çetenin içinde olmak ister. Fakat bilmediği çok şey vardır. Bu çeteye girmek öyle zannettiği kadar kolay değildir. Çetenin lideri olan BARLAS KARAMAN'ın koyduğu bazı zorlu görevleri yerine getirmek zorundadır. Ve bu görevlerin hiçbiri de öyle herkesin yapabileceği kadar basit görevler değildir. Öykü'nün de öyle. Tüm hakları bana aittir©

Jenna Collins Gizemli Kasaba'ya taşındığında olacaklardan habersizdir. Birçok yeni insan tanıyacaktır. Peki ya tanıdığını sandığı insanlar gerçekte öyle değilse? NOT: HİKAYENİN KİTAP OLMASI SÖZ KONUSU DEĞİLDİR/ OLAMAZ. Başlarda acemi olduğumu biliyorum. İleride bölümleri düzenleyebilirim umarım. İyi okumalar..

Bts Tepki smut

smut smut ve daha çok smut...😊😊 habirde tepkileri 😊☺